به گزارش خبرگزاری تسنیم از سمنان، ساعت هنوز به ظهر عاشورا نرسیده بود که میدان امام حسین(ع) سمنان و خیابانهای منتهی به آن مملو از جمعیتی شد که از نقاط مختلف شهر خود را به این اجتماع رسانده بودند. مردان و زنان سیاهپوش، کودکان سربند بسته، نوجوانان پرچم به دست و سالمندانی که با وجود کهولت سن خود را به مراسم رسانده بودند، تصویری باشکوه از عشق و ارادت مردم دیار قومس به حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را به نمایش گذاشتند.
فضای میدان از همان ساعات اولیه با نوای روضه، زمزمه زیارت عاشورا و طنین «یا حسین» رنگ و بوی کربلا گرفته بود و هر گوشه آن روایتگر دلدادگی مردمی بود که آمده بودند تا در یکی از مهمترین آیینهای عاشورایی سمنان حضور یابند.
در میان جمعیت، پرچمهای مشکی و سرخ در باد به اهتزاز درآمده بود و بیرقهای مزین به نام مبارک سیدالشهدا(ع) و حضرت ابوالفضل(ع) جلوهای خاص به میدان بخشیده بود.
خانوادهها در کنار یکدیگر ایستاده بودند؛ پدرانی که دست فرزندانشان را گرفته بودند، مادرانی که کودکان خردسال را در آغوش داشتند و جوانانی که با چشمانی اشکبار نوحهها را زمزمه میکردند.
حال و هوای میدان آمیزهای از حزن، شور، معرفت و حماسه بود؛ گویی همه آمده بودند تا یک بار دیگر عهد خود را با مکتب عاشورا تجدید کنند.
با نزدیک شدن به زمان برگزاری آیین اهتزاز پرچم، جمعیت لحظه به لحظه فشردهتر میشد. صدای سنج و دمام در فضای میدان میپیچید و نوحهخوانان با ذکر مصائب ظهر عاشورا، دلهای عزاداران را روانه دشت کربلا میکردند.
اشک بر گونه بسیاری از حاضران جاری بود و در میان جمعیت، زمزمه نام حسین(ع) و یارانش از هر سو شنیده میشد. بسیاری از عزاداران دستان خود را به سوی آسمان بلند کرده و زیر لب دعا میخواندند.
در گوشهای از میدان، پیرمردی که عصا در دست داشت و از سالها پیش در این مراسم حضور پیدا میکرد، با نگاهی به پرچم سرخ حسینی گفت:
هر سال که این پرچم بالا میرود، احساس میکنم دوباره با امام حسین(ع) بیعت میکنم. این پرچم برای ما فقط یک نماد نیست؛ نشانه ایستادگی، آزادگی و دفاع از حق است.
چشمانش پر از اشک بود و صدایش از بغض میلرزید.
چند قدم آنسوتر، دختری دانشجو که همراه دوستانش در مراسم حاضر شده بود، گفت: حضور در این مراسم برای من یادآور این حقیقت است که در هر زمان باید در برابر ظلم ایستاد و از حقیقت دفاع کرد. او معتقد بود که عاشورا هنوز زنده است و در رفتار و باور جوانان جریان دارد.
در میان جمعیت، نوجوانی که پرچمی کوچک در دست داشت و سربند «یا حسین» بر پیشانی بسته بود نیز با شور و اشتیاق از حضور در مراسم سخن گفت. او اظهار کرد: از چند روز قبل منتظر امروز بودم.
وقتی همه مردم کنار هم جمع میشوند و نام امام حسین(ع) را فریاد میزنند، احساس میکنم بخشی از یک خانواده بزرگ هستم. این لحظه برای من خیلی خاص است.
حضور خانوادههای شهدا، جانبازان و ایثارگران نیز از جلوههای قابل توجه این اجتماع بود. بسیاری از آنان با در دست داشتن تصاویر شهدا در مراسم شرکت کرده بودند. برخی از مادران شهدا در سکوت به پرچم سرخ حسینی خیره شده بودند؛ پرچمی که برای آنان یادآور خون پاک فرزندانی بود که راه خود را از مکتب عاشورا آموخته بودند.
با آغاز بخش اصلی برنامه، خادمان حسینی پرچم سرخ را در میان حلقهای از عزاداران به سمت جایگاه اصلی منتقل کردند. حرکت پرچم در میان جمعیت با صلواتهای پیدرپی و نوای لبیک یا حسین همراه شد. بسیاری از مردم تلاش میکردند خود را به پرچم نزدیک کنند و با دست کشیدن بر آن، ارادت قلبی خود را به سیدالشهدا(ع) ابراز کنند.
فضای میدان در آن لحظات سرشار از احساسات ناب عاشورایی بود.
لحظه موعود فرا رسید. پرچم سرخ حسینی آرامآرام بر فراز دکل میدان امام حسین(ع) بالا رفت و همزمان هزاران نفر با صدایی واحد فریاد زدند: «لبیک یا حسین». این فریاد چنان در فضای میدان طنینانداز شد که گویی همه دلها در یک نقطه به هم پیوند خورده بودند. بسیاری از عزاداران اشک میریختند و برخی دیگر دست بر سینه، چشم به پرچم دوخته بودند. لحظهای که پرچم در بلندترین نقطه قرار گرفت، میدان سراسر غرق در صلوات و ذکر نام اهلبیت(ع) شد.
پس از اهتزاز پرچم، نوحهخوانی و مرثیهسرایی ادامه یافت و عزاداران در سوگ شهادت امام حسین(ع) و یاران باوفایش به سینهزنی پرداختند. صدای نوحهها در میدان میپیچید و حال و هوایی معنوی بر مراسم حاکم بود. در این میان، برخی خانوادهها فرزندان خود را بر دوش گرفته بودند تا بتوانند این صحنه ماندگار را بهتر ببینند و در خاطر بسپارند.
همزمان با ادامه مراسم، گروههای مردمی، خادمان هیئتها و نیروهای جهادی نیز مشغول خدمترسانی به عزاداران بودند. توزیع آب و نذورات، هدایت جمعیت و همکاری برای برگزاری هرچه باشکوهتر مراسم، جلوهای از همدلی و مشارکت اجتماعی مردم سمنان را به نمایش گذاشته بود. همه چیز حکایت از آن داشت که عاشورا تنها یک آیین سوگواری نیست، بلکه صحنهای از وحدت، همبستگی و همدلی مردم است.
در بخش پایانی مراسم، عزاداران با قرائت دعا و طلب فرج حضرت ولیعصر(عج)، برای عزت اسلام، سربلندی ایران اسلامی و حفظ ارزشهای دینی دست به دعا برداشتند. در آن لحظات، سکوتی معنوی میدان را فرا گرفته بود و تنها صدای گریه عزاداران و زمزمه دعاها به گوش میرسید؛ صحنهای که معنویت و اخلاص را در اوج خود به نمایش میگذاشت.
آیین اهتزاز پرچم سرخ حسینی در میدان امام حسین(ع) سمنان امسال نیز همانند سالهای گذشته تنها یک مراسم مذهبی نبود؛ بلکه نمایشگاهی از ایمان، عشق، هویت دینی و پیوند ناگسستنی مردم با فرهنگ عاشورا بود. مردمی که در گرمای ظهر عاشورا گرد هم آمدند تا نشان دهند پیام کربلا همچنان زنده است و پرچم سرخ حسین(ع) همچنان الهامبخش آزادگی، مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم است.
با پایان مراسم، پرچم سرخ حسینی همچنان بر فراز میدان امام حسین(ع) در اهتزاز بود و در میان وزش باد، گویی پیام جاودانه عاشورا را بر فراز شهر نجوا میکرد؛ پیامی که قرنهاست در دل مردم این سرزمین زنده مانده و نسل به نسل منتقل شده است؛ پیامی از جنس ایمان، ایثار، حقطلبی و هیهات مناالذله.
انتهای پیام/363/