به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد،ششم محرم، حرم مطهر بار دیگر رنگ کربلا گرفت؛ جایی که صدها نوجوان عاشق، با پرچمهای عزای حسین(ع) و پرچم پرافتخار ایران، گرد هم آمدند تا در روز حضرت قاسم بن الحسن(ع)، وفاداری خود را به راه عاشورا، ولایت و آرمانهای مهدوی فریاد بزنند و نشان دهند که «احلی من العسل» هنوز در قاموس نسل نوجوان این سرزمین معنا دارد.
ششم محرم که از راه میرسد، تاریخ بوی نوجوانی میگیرد؛ بوی جوانی که در اوج شکوفایی عمر، همه هستی خود را در راه امام زمانش تقدیم کرد و نامش برای همیشه بر تارک وفاداری و ولایتمداری درخشید. روز حضرت قاسم بن الحسن(ع)، روز نوجوانی است که درس عشق را در مکتب ولایت آموخت و نشان داد راه حق را نه سن و سال، که بصیرت و ایمان معنا میکند.
امروز نیز در ششمین روز از ماه سوگ و حماسه، رواق امام خمینی(ره) حرم مطهر، صحنه تماشایی حضور نوجوانانی بود که آمده بودند تا در سایه نام حضرت قاسم(ع)، عهدی دوباره با آرمانهای عاشورا و ولایت ببندند. از ساعتها پیش، رواق مملو از نوجوانانی شده بود که پرچمهای عزای سیدالشهدا(ع) را در دست داشتند و در کنار آن، پرچم پرافتخار جمهوری اسلامی ایران را به اهتزاز درآورده بودند؛ تصویری که به زیبایی پیوند میان حماسه عاشورا و هویت دینی و ملی این سرزمین را به نمایش میگذاشت.
در آن میان، چهرههای نوجوانی دیده میشد که شاید فاصله سنی چندانی با حضرت قاسم(ع) نداشتند، اما در نگاهشان میشد برق ایمان و شور حسینی را دید. گویی هر یک از آنان، خود را مخاطب ندای کربلا میدانستند؛ ندایی که قرنهاست از دل تاریخ برخاسته و همچنان در گوش جان آزادگان جهان طنینانداز است.
نوای مرثیه و سینهزنی در فضای رواق میپیچید و اشکهای عاشقانه بر گونهها جاری بود. اما این اشکها تنها نشانه اندوه نبود؛ روایت معرفتی بود که از دل محبت اهلبیت(ع) میجوشید. نوجوانان در میان عزاداری، با صلابت و شور شعار میدادند: «در خیمه حسینیم، خونخواه و جانفدائیم.» شعاری که بیش از آنکه یک جمله باشد، ترجمان باور نسلی بود که خود را ادامهدهنده راه کربلا میداند.
هر بار که نام حضرت قاسم(ع) بر زبان مداح جاری میشد، شور تازهای در جمعیت موج میزد. نوجوانی که در روز عاشورا، هنگامی که عمویش از او درباره مرگ در راه خدا پرسید، پاسخ داد: «احلی من العسل»؛ شیرینتر از عسل. جملهای کوتاه که قرنهاست به رمز وفاداری، ایثار و ولایتپذیری تبدیل شده است.
امروز نیز نوجوانان حاضر در حرم، با تأسی به همان روحیه، نشان دادند که مکتب عاشورا همچنان زنده است و قاسمهای کربلا در گذر زمان خاموش نشدهاند. آنان آمده بودند تا اعلام کنند که در هر عصر و زمان، آماده ایستادن در کنار امام خویش هستند؛ همانگونه که قاسم بن الحسن(ع) در کنار امام حسین(ع) ایستاد و تا آخرین نفس از ولایت دفاع کرد.
فضای مراسم سرشار از شعارهایی بود که از عمق باورهای دینی و انقلابی نوجوانان سرچشمه میگرفت. «اولاد حسینیم، لثارات دم ماست؛ جمهوری اسلامی ایران حرم ماست» بارها در فضای رواق طنین انداخت و نشان داد که برای این نسل، عاشورا تنها رویدادی تاریخی نیست، بلکه چراغ راه زندگی و مسئولیت اجتماعی آنان است.
در میان امواج پرشور عزاداری، نام مبارک امام عصر(عج) نیز بارها و بارها بر زبان نوجوانان جاری شد. «لبیک یا مهدی» در کنار «لبیک یا حسین» چنان در فضای حرم پیچیده بود که گویی کربلا و انتظار به یکدیگر گره خوردهاند. نوجوانانی که خود را قاسمهای دوران ظهور میدانند، با تمام وجود فریاد میزدند که راه حسین(ع) تا ظهور آخرین ذخیره الهی ادامه دارد.
پرچمهای برافراشته، اشکهای جاری، مشتهای گرهکرده و صداهای رسایی که از عمق جان برمیخاست، همگی حکایت از حقیقتی بزرگ داشت؛ اینکه مکتب عاشورا هنوز در قلب نسل نوجوان این سرزمین زنده است. نسلی که با وجود همه هیاهوی دنیای امروز، دل در گرو مکتب اهلبیت(ع) دارد و وفاداری به ولایت را افتخار خود میداند.
ششم محرم در حرم مطهر، تنها یک مراسم عزاداری نبود؛ تجلی پیوند نسل امروز با کربلا بود. روزی که نوجوانان این سرزمین بار دیگر نشان دادند قاسم بن الحسن(ع) تنها یک شخصیت تاریخی نیست، بلکه الگویی زنده برای همه آنان است؛ الگویی از بصیرت، شجاعت، وفاداری و عشق به امام.
و چه زیبا بود آن لحظه که صدای «لبیک یا حسین» و «لبیک یا مهدی» در زیر سقف رواق امام خمینی(ره) در هم آمیخت؛ صدایی که گویی از اعماق تاریخ کربلا برخاسته و تا افقهای روشن ظهور امتداد یافته بود. صدایی که میگفت قاسمهای امروز، همچنان پای عهد خویش ایستادهاند.
گزارش از زهرا بهمنی زاده
انتهای پیام/282