به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، بیش از هر زمان دیگری، رسانه در جامعه امروز نقش دیدهبان افکار عمومی، مطالبهگر حقوق مردم و ناظر بر عملکرد مدیران را بر عهده دارد. سرمایه اصلی این جایگاه نیز نه ساختمانهای بزرگ رسانهای است و نه عناوین پرطمطراق؛ بلکه اعتماد عمومی است.
اعتمادی که به سختی ساخته میشود اما گاهی با رفتار چند نفر به آسانی آسیب میبیند.
سالهاست خبرنگاران حرفهای و شرافتمند استان کردستان در گرمای تابستان و سرمای زمستان، در روستاها، شهرها، ادارات و میان مردم حضور دارند تا مشکلات، مطالبات و دغدغههای جامعه را بازتاب دهند. بسیاری از آنان بدون امکانات و حمایت کافی، تنها با اتکا به تعهد حرفهای خود فعالیت میکنند.
اما در کنار این بدنه سالم و حرفهای، پدیدهای نگرانکننده نیز در سالهای اخیر رشد کرده است؛ افرادی که بدون کوچکترین سابقه رسانهای و آشنایی با این حوزه؛ رسانه را نه رسالت اجتماعی، بلکه ابزاری برای کسب منفعت شخصی میبینند.
خبرنگار یا واسطه؟
یکی از مهمترین آسیبهای حوزه رسانه، ورود افرادی است که نه سابقه حرفهای مشخصی دارند و نه کارنامهای قابل دفاع در عرصه اطلاعرسانی؛ اما به دلایل مختلف تلاش میکنند خود را به عنوان نماینده رسانه معرفی کنند!
پرسش جدی اینجاست که چگونه برخی افراد بدون داشتن حداقل فعالیت حرفهای، به جایگاههایی دست پیدا میکنند که بسیاری از خبرنگاران باسابقه حتی به آن نزدیک نشدهاند؟
چگونه فردی که اصلاً خبرنگار نیست، در جلسات رسمی حضور پیدا میکند، برای مدیران تعیین تکلیف میکند و گاه تلاش دارد از عنوان رسانه به عنوان ابزار نفوذ استفاده کند؟ باید جلوی ورود این فرد گرفته شود.
این پرسشها نیازمند پاسخ روشن نهادهای مسئول است.
قربانی اصلی؛ رسانههای واقعی
شاید نخستین قربانی این وضعیت، خبرنگاران و رسانههای حرفهای باشند.
زمانی که مرز میان خبرنگار، فعال رسانهای، واسطه، دلال و بهرهبردار شخصی مخدوش شود، افکار عمومی نیز به تدریج نسبت به کل جامعه رسانهای دچار سوءظن خواهد شد.
نتیجه چنین روندی، کاهش اعتماد مردم به رسانهها و دشوارتر شدن فعالیت خبرنگارانی است که سالها برای اعتبار حرفه خود تلاش کردهاند.
امروز بسیاری از فعالان رسانهای معتقدند بزرگترین خدمت به رسانه، برخورد با کسانی است که از نام رسانه استفاده ابزاری میکنند.
سکوتی که هزینه دارد
واقعیت آن است که بخشی از این چرخه معیوب، محصول سکوت و بیتفاوتی اداره کل ارشاد و خانه به نام مطبوعات در کردستان است.
هر زمان که رفتارهای خارج از عرف حرفهای یا سوءاستفاده از عنوان رسانه نادیده گرفته شود، زمینه برای تکرار آن نیز فراهم میشود.
مطالبهای برای صیانت از اعتبار رسانه
امروز مطالبه اصلی خبرنگاران واقعی، برخورد سلیقهای یا تسویهحساب شخصی نیست. مطالبه آنان نظارت مؤثر و صیانت از اعتبار رسانه است.
ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، خانه مطبوعات، تشکلهای رسانهای و نهادهای نظارتی میتوانند با تدوین سازوکارهای شفاف، زمینه تفکیک فعالیت حرفهای از سوءاستفادههای احتمالی را فراهم کنند.
رسانه اگر قرار است صدای مردم باشد، نباید به ابزار فشار، منفعتطلبی یا کسب امتیاز تبدیل شود.
جامعه رسانهای کردستان امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند پالایش، شفافیت و بازگشت به اصول حرفهای است. دفاع از اعتبار خبرنگاران واقعی، دفاع از حق مردم برای دسترسی به اطلاعات سالم و قابل اعتماد است.
مطالبه روشن است؛ سوءاستفادههایی که از عنوان رسانه توسط برخی افراد معلومالحال بررسی شود. اعتبار رسانه، سرمایهای نیست که بتوان از کنار آسیب به آن به سادگی عبور کرد. اما در کنار همه این پرسشها، یک سؤال مهم نیز همچنان بیپاسخ مانده است؛ چرا نهادهایی که باید مدافع اعتبار رسانه و خبرنگاران باشند، در برابر این دغدغهها سکوت کردهاند؟
سکوت مجموعهای که نام «خانه مطبوعات» را بر خود دارد و همچنین سکوت متولی رسمی حوزه رسانه یعنی ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان، برای بسیاری از فعالان رسانهای قابل تأمل و پرسشبرانگیز است. انتظار میرود این نهادها به جای نظارهگر بودن، نقش شفاف، مسئولانه و پاسخگو در صیانت از شأن و جایگاه خبرنگاری ایفا کنند.
البته عملکرد برخی افراد و جریانهای مؤثر در ساختارهای رسانهای استان، موضوعی است که در زمان مناسب و بر پایه مستندات، به صورت مستقل مورد بررسی و واکاوی قرار خواهد گرفت؛ چرا که مطالبهگری در حوزه رسانه، از خود رسانه نیز آغاز میشود و هیچ فرد، مجموعه یا نهادی نباید خود را خارج از دایره نقد و پاسخگویی بداند.
آنچه امروز مطالبه میشود، نه برخورد سلیقهای و نه تسویهحساب شخصی، بلکه شفافیت، قانونمداری و حفاظت از اعتبار رسانهای است که با تلاش خبرنگاران واقعی و نه با روابط و حاشیهسازیها شکل گرفته است.
انتهای پیام/