به گزارش دفتر منطقهای خبرگزاری تسنیم، «شاه محمود میاخیل»، وزیر دفاع حکومت پیشین افغانستان در واکنش به تفاهمنامه همکاری امنیتی اخیر میان طالبان و روسیه، تأکید کرد آینده افغانستان نباید در چارچوب رقابت قدرتهای منطقهای و جهانی تعریف شود، بلکه این کشور باید به بستری برای همکاری، اتصال منطقهای و توسعه اقتصادی تبدیل شود.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که تفاهمنامه امنیتی اخیر میان طالبان و روسیه به دلیل عدم انتشار جزئیات آن، بحثهای گستردهای درباره پیامدهای احتمالی آن بر امنیت و سیاست خارجی افغانستان بهدنبال داشته است.
میاخیل با انتشار یادداشتی در الجزیره با اشاره به ماهیت روابط قدرتهای بزرگ با افغانستان گفت چنین کشورهایی معمولاً بر اساس منافع ملی خود وارد تعامل میشوند و برای پیشبرد منافع افغانستان کاری از پیش نمیبرند.
وی همچنین تأکید کرد در شرایط کنونی، روسیه نه توان و نه اراده ارائه حمایت گسترده اقتصادی، نظامی یا سیاسی را دارد که بتواند یک شراکت راهبردی واقعی را شکل دهد.
به گفته میاخیل، تجربه تاریخی نیز نشان میدهد که پس از خروج شوروی از افغانستان، روسیه در مقاطع بعدی نیز حمایت قابل توجهی از دولتهای افغانستان نداشته و نشانهای از تغییر جدی این رویکرد دیده نمیشود.
وزیر دفاع پیشین افغانستان در ادامه تأکید کرد در شرایط تضعیف ظرفیتهای نظامی افغانستان و فرسودگی بخش عمده تجهیزات باقیمانده از دولت پیشین، این تصور که توافقهای امنیتی با روسیه بتواند منجر به کمکهای عملی و گسترده شود، واقعبینانه نیست.
وی همچنین با اشاره به تنشهای منطقهای، بهویژه میان افغانستان و پاکستان، گفت این وضعیت بر پیچیدگیهای امنیتی افزوده و زمینه را برای افزایش رقابتهای ژئوپلیتیکی در افغانستان فراهم کرده است.
در بخش دیگری از این تحلیل، میاخیل تأکید کرد مشروعیت بینالمللی بدون مشروعیت داخلی قابل دستیابی نیست و حکومتهایی که از مشارکت سیاسی و پذیرش مردمی برخوردار نباشند، حتی در صورت تعامل خارجی نیز با محدودیتهای جدی در عرصه جهانی مواجه خواهند بود.
وی افزود تا زمانی که چهرههای کلیدی طالبان تحت تحریمهای بینالمللی قرار دارند، چشمانداز شناسایی کامل هیئت حاکمه افغانستان همچنان دور از دسترس باقی خواهد ماند.
میاخیل در پایان تأکید کرد افغانستان نباید به میدان رقابت قدرتهای بزرگ تبدیل شود، بلکه باید با ایجاد یک نظام سیاسی مشروع و پاسخگو، به «پل همکاری منطقهای» میان کشورهای همسایه و قدرتهای منطقهای بدل گردد؛ مدلی که میتواند زمینهساز ثبات پایدار و توسعه اقتصادی در این کشور شود.
انتهای پیام/.