به گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، بازگشت نسبی آب به دریاچه ارومیه در ماههای اخیر، بار دیگر این پرسش را در افکار عمومی و میان کارشناسان برجسته کرده است که آیا روند احیا به مرحله تثبیت رسیده یا این افزایش تراز، بیشتر محصول یک دوره ترسالی و بارشهای مناسب است. تجربه سالهای گذشته نشان داده جهشهای مقطعی تراز آب، اگر چه امیدآفرین است، اما بدون مدیریت پایدار منابع آب و کنترل برداشتها میتواند ناپایدار باشد و در فصلهای خشک، دوباره به عقبگرد منجر شود.
از سوی دیگر افزایش همزمان تراز، وسعت و حجم دریاچه، یک سیگنال مثبت برای اکوسیستم شکننده ارومیه محسوب میشود؛ زیرا بزرگتر شدن پهنه آبی میتواند در کاهش کانونهای گردوغبار نمکی و بهبود شرایط زیستی گونههای وابسته به دریاچه اثرگذار باشد. با این حال کارشناسان تأکید دارند که ارومیه صرفاً با بارش احیا نمیشود و تداوم این وضعیت، نیازمند همافزایی دستگاهها در اجرای برنامههای کاهش مصرف آب در بخش کشاورزی، مدیریت حقابه و جلوگیری از برداشتهای غیرمجاز است.
در چنین شرایطی اعلام رکورد حجمی و افزایش محسوس مساحت نسبت به سال گذشته، میتواند برای سیاستگذاریهای حوزه آب در شمالغرب کشور تعیینکننده باشد؛ بهویژه آنکه هرگونه تصمیم مقطعی یا برداشت هیجانی از پرآبی ممکن است مسیر احیا را تهدید کند. اکنون نگاهها به این است که دستگاههای متولی، این فرصت آبی ایجادشده را به سکویی برای تثبیت احیا تبدیل کنند.
یوسف غفارزاده، مدیرعامل آب منطقهای آذربایجان شرقی، با اشاره به وضعیت کنونی دریاچه ارومیه عنوان کرد: با توجه به بارندگیهای مناسب ماههای گذشته، تراز دریاچه ارومیه نسبت به ابتدای سال آبی جاری (مهرماه سال 1404) بیش از 163 سانتیمتر افزایش یافته است.
وی افزود: اکنون وسعت دریاچه ارومیه به 3 هزار و 160 کیلومترمربع رسیده که نسبت به سال قبل، بیش از 2 هزار و 670 کیلومترمربع افزایش نشان میدهد.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای آذربایجان شرقی ادامه داد: در حال حاضر حجم آب دریاچه ارومیه به 4.2 میلیارد مترمکعب رسیده است که در مقایسه با چند سال گذشته، رکورد محسوب میشود.
غفارزاده با تأکید بر اهمیت تداوم روند احیا، خاطرنشان کرد: پایداری شرایط موجود نیازمند استمرار مدیریت منابع آب، همراهی همه دستگاهها و رعایت الزامات مصرف بهینه در حوضه آبریز دریاچه ارومیه است.
انتهای پیام/