به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در جریان سفر استانی خود به منطقه راهبردی تاووش اعلام کرد که احداث و بازسازی خطآهن اتصالدهنده استانهای شمالی ارمنستان به جمهوری آذربایجان - که بیش از سه دهه است به دلیل مناقشات قرهباغ کاملاً متروکه و ویران شده - حدود 500 میلیون دلار هزینه در بر خواهد داشت.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که ایروان در ماههای اخیر تحرکات گستردهای برای تغییر نقشه ژئوپلیتیک و ترانزیتی منطقه قفقاز جنوبی با اتکا به بازیگران فرامنطقهای آغاز کرده است.
نقشه راه آمریکا برای تسلط بر شریانهای ترانزیتی قفقاز
پاشینیان با اشاره به اسناد راهبردی که اخیراً میان ایروان و واشنگتن پاراف و به امضا رسیده است، تصریح کرد که امیدواریهای آشکار و مستدلی وجود دارد که آمریکا اکنون استانهای کلیدی «تاووش»، «لوری» و «شیراک» در ارمنستان را به عنوان یک مسیر ترانزیتی واقعی و عملیاتی برای اتصال شرق به غرب در نظر گرفته است.
نخستوزیر ارمنستان در ادامه اظهارات خود تاکید کرد که تا پیش از دستیابی به چشمانداز صلح با باکو، ایده بازسازی خطآهنی که از منطقه تاووش میگذرد، طرحی کاملاً ناکارآمد، غیرمؤثر و فاقد هرگونه توجیه اقتصادی ارزیابی میشد؛ اما اکنون در سایه تحولات جدید، کاملاً مشهود است که تزریق سرمایه 500 میلیون دلاری در این زیرساخت حیاتی میتواند نتایج پرباری به همراه داشته باشد.
پاشینیان خاطرنشان کرد که کارشناسان اقتصادی و استراتژیک نیز دقیقاً همین نتیجهگیری را تایید کرده و توجیهپذیری این سرمایهگذاری هنگفت را تضمین کرده اند.
پروژه بلندپروازانه اتصال شبکههای ریلی؛ قمار اقتصادی ارمنستان
رئیس دولت ارمنستان که در جمع اهالی روستای «هاغارتسین» در استان تاووش سخنرانی میکرد، در تشریح جزئیات فنی این ابرپروژه گفت: «من اکنون پتانسیل بسیار عظیم و بینظیری برای احیای این خطآهن میبینم، اما این بار با یک نوآوری و تغییر اساسی. این نوآوری باید بدین شکل باشد که دو شاخه ریلی "ایجوان-هرازدان" و "آیروم-گیومری" که از نظر جغرافیایی در فاصله بسیار نزدیکی از یکدیگر قرار دارند، به صورت یکپارچه عمل کنند. ما در حال حاضر به شدت روی این ایده متمرکز هستیم تا امکان اتصال این دو شاخه مهم ریلی به یکدیگر را فراهم سازیم.»
وی در ادامه با ابراز اطمینان نسبت به آینده روابط با باکو افزود: «اگر این اتصال استراتژیک محقق شود و مرزهای مسدود شده نیز باز شوند - که من با قاطعیت میگویم این مرزها قطعاً باز خواهند شد - به این معناست که سرمایهگذاری حتی تا سقف 500 میلیون دلار روی این شبکه ریلی کاملاً منطقی، توجیهپذیر و اقتصادی خواهد بود، چرا که این سرمایه در نهایت با سودآوری به اقتصاد کشور بازخواهد گشت. هماکنون تحقیقات میدانی و مطالعات امکانسنجی گستردهای در این مسیر در حال انجام است.»
پاشینیان همچنین یادآور شد که سالها پیش بخشهایی از خطآهن منطقه هاغارتسین بر اثر رانش زمین به کلی نابود شده بود، اما اکنون تیمهای مهندسی در حال بررسی دقیق شرایط هستند.
وی بدون ارائه هیچگونه جدول زمانی مشخصی، به حامیان خود وعده داد که دولت تلاش خواهد کرد تا این خطآهن فرسوده را بار دیگر به مسیر ترانزیتی به سمت جمهوری آذربایجان تبدیل کند.
فرار رو به جلو؛ مقصرنمایی رهبران پیشین در جنگ 2020
بخش دیگری از سخنرانی پاشینیان در روستاهای مرزی مجاور با جمهوری آذربایجان، به موضوع صلح و هجمه علیه احزاب اپوزیسیون و رهبران پیشین ارمنستان اختصاص داشت؛ همان جریانهایی که اکنون در تلاش هستند تا بار دیگر قدرت را در این کشور به دست گیرند.
وی بار دیگر با اتخاذ رویکردی تدافعی، مسئولیت آغاز جنگ خونین سال 2020 در قرهباغ را از شانه خود باز کرد و مدعی شد که این جنگ ویرانگر، میراث شوم دولتهای قبلی بوده است.
نخستوزیر ارمنستان با ادبیاتی تند خطاب به منتقدانش گفت: «آنها مدام به ما حمله میکنند و میگویند "شما جنگ به راه انداختید، شما باعث تحریک وقوع جنگ شدید." اما حقیقت این است که آنها خودشان به خوبی میدانستند که یک جنگ تمامعیار را برای ما به ارث گذاشتهاند؛ آنها بذر جنگ را کاشتند و سپس فرار کردند. من میخواهم توجه همه شما را به یک واقعیت تاریخی جلب کنم: جنگ چهار روزه آوریل سال 2016 با امضای هیچ سند رسمی و توافقنامهای به پایان نرسید. به عبارت دقیقتر، آن جنگ در سالهای 2017، 2018 و 2019 ادامه یافت و جنگ فاجعهبار سال 2020 چیزی نبود جز استمرار همان جنگ سال 2016.»
دفاع تمامقد از واگذاری اراضی و رد نگرانیهای امنیتی در مرزها
پاشینیان در ادامه کارزار سیاسی خود، به مسئله ملتهب و حساس تامین امنیت در مناطقی که اخیراً فرآیند تحدید حدود مرزی در آنها انجام شده است، پرداخت.
وی با رد ادعاهای مطرح شده، قاطعانه ادعا کرد که تمام تردیدها و نگرانیها مبنی بر اینکه ساکنان روستاهای مرزی – به ویژه در منطقه «کیرانتس» که پس از واگذاریهای مرزی اخیر به شدت به نیروهای آذربایجانی نزدیکتر شدهاند – باید در ترس و وحشت دائمی زندگی کنند، کاملاً بیاساس بوده و اکنون برطرف شده است.
لازم به ذکر است که ارمنستان و جمهوری آذربایجان در اوایل سال 2024 میلادی، در جریان یک توافق جنجالی، حدود 12 کیلومتر از خطوط مرزی در بخش تاووش را تعیین تکلیف و تحدید حدود کردند که منجر به واگذاری کنترل چند روستا به باکو شد. از آن زمان تاکنون، هیچ اقدام عملی دیگری بر روی زمین در راستای تعیین مرزها صورت نگرفته است.
نخستوزیر ارمنستان در توجیه این تحولات اظهار داشت: «در دوره گذشته، ما بارها و بارها از نمایندگان اپوزیسیون دعوت کردیم و به آنها گفتیم "بیایید شما را به مناطق مرزی ببریم تا با چشمان خود وضعیت را ببینید؛ بیایید مناطق استحفاظی و تسلیحاتی را که به دست آوردهایم نشانتان دهیم." اما آنها در همان سال 2024 فقط در رسانهها جار و جنجال به راه انداختند که "دولت دارد کیرانتس را به آذربایجانیها میدهد، کلیسای تاریخی وسکپار را تقدیم آذربایجان میکند" و شایعاتی از این دست. اما در نهایت چه اتفاقی افتاد؟ امروز کلیسای وسکپار کجاست؟ آیا این کلیسا امروز در آن سوی خطوط مرزی قرار دارد یا در این سوی مرز؟ پاسخ روشن است؛ البته که در این سوی مرز متعلق به ماست.»
انتهای پیام/