به گزارش خبرگزاری تسنیم، توماس توخل، سرمربی تیم ملی فوتبال انگلیس ترکیب نهایی خود را برای جام جهانی 2026 اعلام کرده است. گزارشهایی در مورد بازیکنان حاضر در ترکیب روز گذشته منتشر شد و جنجال رسانهای بزرگی به پا کرد! رسانههای انگلیسی همواره از تیم ملی انتقاد میکنند و وقتی مربی، ترکیبی جنجالی برای جام جهانی اعلام میکند، بحثها داغتر هم میشود اما بیایید ببینیم تصمیمهای توخل در مورد ترکیب تیم چقدر موجه است.
این انتخاب واقعاً چشمگیر است! چندین ستاره در ترکیب نهایی جایی ندارند: هری مگوایر، کول پالمر، فیل فودن، لوک شاو و ترنت الکساندر آرنولد. همچنین آدام وارتون، مورگان گیبس وایت، لوییس کولویل و مایلز لوئیس اسکلی غایب هستند؛ بازیکنانی که همگی میتوانستند به تیم ملی انگلیس کمک کنند.
حتی پیش از اعلام رسمی ترکیب تیم، مگوایر در شبکههای اجتماعی درباره حذفش صحبت کرد: مطمئن بودم که میتوانم نقش مهمی برای کشورم در این تابستان پس از فصلی که داشتم، ایفا کنم. از این تصمیم شوکه و ویران شدهام. هیچ چیز را بیشتر از پوشیدن این پیراهن و نمایندگی کشورم در تمام این سالها دوست نداشتهام. برای بازیکنان در این تابستان بهترینها را آرزو میکنم.
سایر بازیکنان فعلاً سکوت کردهاند اما شکی نیست که هر یک از آنها ناامید هستند؛ این امر به ویژه در مورد ستارههای کلیدی همانند پالمر، فودن و ترنت صادق است. با این حال، با نگاهی دقیقتر به وضعیت، غیبت آنها از تیم نباید تعجبآور باشد. اولا، پالمر، فودن و ترنت همگی فصلهای ضعیفی را پشتسر گذاشتهاند. ستاره چلسی در 33 بازی تنها 10 گل و سه پاس گل به ثمر رسانده و همچنین در طول فصل چندین مصدومیت (مشکلات کشاله ران و لگن، شکستگی انگشت و مصدومیت همسترینگ) داشته است.
آمار فودن نیز خیلی بهتر نیست: 10 گل و هفت پاس گل در 49 بازی. فودن همچنین در رقابت برای حضور در ترکیب اصلی منچسترسیتی در مقابل بازیکنانی چون آنتوان سمنیو، رایان چرکی و جرمی دوکو حرفی برای گفتن نداشت. با این حال، او همچنان در گلزنی پس از ارلینگ هالند در رتبه دوم و در زمان بازی در رتبه هفتم قرار گرفت. توخل، تصمیمش را به وفور بازیکنان در پست شماره 10 در تیم ملی نسبت داد: مربی تصمیم گرفت جود بلینگام و مورگان راجرز را در نظر بگیرد (به همین دلیل گیبس وایت نیز کنار گذاشته شد).
نخستین فصل ترنت در رئال مادرید یک شکست بود. این نه تنها در مورد نتایج تیمش (بدون جام) بلکه در مورد بازی خود او نیز صدق میکند. در 30 بازی، او حتی یک گل هم نزد و تنها پنج پاس گل داد. الکساندر آرنولد در مادرید به هیچ وجه شبیه فوتبالیستی که در باشگاه زادگاهش، لیورپول، از خود نشان میداد، بازی نمیکند.
سبک منحصر به فرد ترنت نیز یک مشکل است: او یک مدافع کناری با مجموعهای از مهارتهای غیرمعمول برای آن پست است. الکساندر آرنولد یک بازیساز عمیق است که در جناح دفاع قرار میگیرد. او در مالکیت توپ قویتر از کار دفاعی است. وقتی در یک سیستم ادغام میشود، ترنت میدرخشد و تأثیر زیادی میگذارد اما در تیم ملی، مربیان فرصت طراحی سیستمهای پیچیده را ندارند. بنابراین، توخل گزینههای سادهتری را در جناحین دفاع انتخاب میکند.
عدم حضور وارتون، کولویل و لوئیس اسکلی از ترکیب نهایی تیم تعجبآور نبود. توخل اندرسون، رایس و ماینا را به هافبک کریستال پالاس ترجیح داد. در حالی که آدام میتوانست به جردن هندرسون ترجیح داده شود، این هافبک 35 ساله به عنوان یک بازیکن باتجربه فراخوانده شد. تقریباً همه تیمهای برتر چنین بازیکنانی دارند. همین امر در مورد جان استونز نیز صدق میکند: این مدافع در طول فصل چندین مصدومیت را تجربه کرد اما همچنان در ترکیب نهایی قرار گرفت. با این حال، هندرسون هنوز هم قادر به تأثیرگذاری است و به عنوان بازیکن تعویضی در نیمه دوم برای کنترل بازی به میدان میرود.
جد اسپنس به جای مایلز لوئیس اسکلی 19 ساله در تیم انگلیس قرار گرفت. این جوان آرسنالی بیشتر یک گزینه نیمکتنشین در تیم آرتتا بود، در حالی که اسپنس زمان بازی بیشتری دارد. اگرچه شاو یک گزینه در جناح چپ بود اما ممکن است توخل نگران مصدومیت احتمالی لوک بوده باشد. با وجود این واقعیت که مدافع منچستر یونایتد در این فصل بدون مصدومیت بوده است، کولویل به دلیل مصدومیت رباط صلیبی که در آگوست 2025 رخ داد، از ترکیب کنار گذاشته شد. لوئیس اسکلی اخیراً به میادین بازگشته است اما در لیگ برتر تنها 135 دقیقه بازی کرده است.
غیبت مگوایر از تیم واقعاً شگفتانگیز است. هری مرتباً برای منچستر یونایتد بازی میکرد و در ماه مارس به تیم ملی انگلیس دعوت شد. با این حال، این مدافع برای جام جهانی انتخاب نشد. اگر دلیل غیرفوتبالی پیدا شود، دیلی میل میگوید که حادثه یونان نقش مهمی در تصمیم توخل داشته است: هری در ماه مارس به 15 ماه زندان تعلیقی محکوم شد. وکیل او، ایوانیس پارادیسیس خاطرنشان کرد که ممکن است به مگوایر ویزای آمریکا داده نشود.
توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس میگوید: امیدوارم این بهترین تیم باشد. از روز اول گفتیم که بهترین تیم را تشکیل میدهیم، نه لزوماً بااستعدادترینها. دیدن شور و اشتیاق همه حتی کسانی که قبلاً در تورنمنتها بازی کرده بودند و اینکه این دعوت برای آنها چه معنایی دارد، عالی است. با هر دعوت، بیشتر متقاعد میشدم که انتخاب درستی کردهایم. تیم بر اساس ترکیبی از عوامل انتخاب شد: چه کاری برای ما انجام دادهاند؟ آیا بازیکن چیز جدیدی به ارمغان میآورد؟ دستاوردهای آنها با تیم ملی نقش داشت و سپس ما بازیکنان را مشاهده و زیر نظر گرفتیم. عملکرد بازیکنان در باشگاه هرگز در پسزمینه محو نمیشود. آنچه در اردوی تمرینی انجام دادند نیز مهم است. مکالمات تلفنی سختی وجود داشت، زیرا من به آنها احترام میگذارم. هر یک از 55 بازیکن تیم اولیه شایسته دعوت بودند. محدود کردن لیست به 26 بازیکن به طرز فجیعی دشوار بود.
اگر انگلیس در جام جهانی 2026 شکست بخورد، توخل بهتر است مطبوعات محلی را نخواند یا تلویزیون تماشا نکند. رسانهها به خاطر همه چیز به مربی حمله خواهند کرد: انتخاب بازیکنان، سبک بازی و نتایج مشکوک. بنابراین توماس اکنون مسئولیت مضاعفی را بر عهده دارد اما اگر انگلیس به نتیجهای دست یابد، تمام تصمیمهای این آلمانی بلافاصله به عنوان تصمیمهای درخشان مورد ستایش قرار خواهد گرفت.
انتهای پیام/