به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، در لرستان، آتش فقط شعلهای روی علفهای خشک نیست؛ گاهی نشانه شکاف میان انسان و طبیعت است.
در استانی که بخش بزرگی از هویتش با جنگلهای بلوط، مراتع کوهستانی و دامنههای زاگرس تعریف میشود، حالا نگرانی از حریق، به یکی از اصلیترین دغدغههای و محیطزیستی تبدیل شدهاست.
بهگفته مهدی مجیدی، معاون عمرانی استاندار، لرستان امسال با تهدیدی جدی مواجه است که ریشه آن فقط در گرمای تابستان یا خشکی مراتع نیست، بلکه بیش از هر چیز، در نقش گسترده عامل انسانی دیده میشود.
او در جلسه مدیریت بحران و پیشگیری از حریق تأکید کرده که 99 درصد آتشسوزیها منشأ انسانی دارند؛ آماری که بهگفته او، زنگ خطر بزرگی برای لرستان است.
معاون استاندار لرستان با اشاره به تجربه سالهای گذشته، میگوید نباید همهچیز را صرفاً به نبود ماشینآلات و تجهیزات گره زد، زیرا دههها قبل امکانات فعلی نیز وجود نداشت، اما حجم و گستره حریقها به اندازه امروز نبود.
او تأکید میکند که مدیریت بحران باید پیش از آغاز آتش انجام شود، نه پس از آن. همین نگاه، محور اصلی جلسه مدیریت بحران لرستان بوده؛ اینکه چگونه میتوان پیش از وقوع حریق، از طریق آموزش، اطلاعرسانی و مشارکت اجتماعی، احتمال وقوع آتش را کاهش داد.
معاون عمرانی استاندار لرستان از کمرنگ بودن نقش رسانهها، فعالان گردشگری و تشکلهای محیطزیستی انتقاد میکند و میگوید در بسیاری از محورهای گردشگری حتی حداقل تابلوهای هشداردهنده نیز نصب نشدهاست.
او تصویری ساده اما تکاندهنده ارائه میدهد: درختان چندصدسالهای که در اثر یک آتش کوچک، سوختهاند؛ آتشی که شاید فقط از سر تفریح و بیاحتیاطی روشن شده باشد.
معاون عمرانی استاندار لرستان معتقد است ظرفیتهای مردمی هنوز بهدرستی فعال نشدهاند و به تجربه بحرانهای اخیر اشاره میکندئکه در آن نیروهای مردمی بدون اتکا به بودجه دولتی وارد میدان شدند.
در همین چارچوب، نقش سمنها، تشکلهای محیطزیستی، دهیاریها، شوراهای روستایی، آموزشوپرورش، مساجد و رسانهها برجسته شدهاست. در کنار موضوع پیشگیری، مسئله تجهیزات و نیرو نیز همچنان پابرجاست.
بهگفته معاون عمرانی استاندار لرستان، منابع طبیعی کشور وعده تأمین بخشی از ماشینآلات را داده، اما همزمان تأکید میکند که نباید همهچیز را به کمکهای ملی گره زد.
او خواستار تأمین فوری حقوق نیروهای شرکتی و تقویت یگانهای حفاظتی شده که در خط مقدم مهار آتش قرار دارند اما خود با مشکلات معیشتی روبهرو هستند.
از یکسو بارندگیها، دامنههای زاگرس را سبزتر و از سوی دیگر، همین پوشش گیاهی در گرمای تابستان میتواند به انبوهی از سوخت خشک تبدیل شود. این همان پارادوکس اقلیمی زاگرس است: بارانِ بهار میتواند آتشِ تابستان را سنگینتر کند.
انتهای پیام/ 644/.