به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، شب از نیمه نگذشته بود که خیابانهای منتهی به محل اجتماع مردمی، رنگ دیگری گرفت. پرچمها در باد میچرخیدند، صدای نوحه و شعار در هم تنیده بود و جمعیتی که آرامآرام از هر سو به میدان میرسید، نشان میداد هفتادوهشتمین شب حضور مردم کردستان، تنها یک برنامه مناسبتی نیست؛ اینجا روایت استمرار ایستادگی مردمی است که هنوز داغ بر شانه دارند اما میدان را خالی نکردهاند.
امشب اما حال و هوای میدان آزادی سنندج، تفاوتی آشکار با شبهای گذشته داشت. حضور مهمانانی از اقلیم کردستان عراق، فضای مراسم را فراتر از یک اجتماع استانی برده بود. مردمی که از آنسوی مرز آمده بودند تا در کنار مردم ایران بایستند، تا بگویند خون کودکان، فرماندهان و مردم بیدفاع مرز نمیشناسد و جنایت هر جا رخ دهد، محکوم است.
در گوشهای از میدان گروهی از دانشآموزان با چهرههایی معصوم اما بغضگرفته، خود را برای اجرای تئاتر آماده میکردند؛ نمایشی برای کودکان شهید میناب. سکوت میدان وقتی آغاز شد که صدای کودکانه بازیگران، روایت آوار، دود، ترس و شهادت را بازخوانی کرد. بسیاری اشک میریختند؛ مادرانی که کودکانشان را در آغوش گرفته بودند، مردانی که بیصدا نگاه میکردند و نوجوانانی که شاید برای نخستینبار معنای واقعی جنگ و جنایت را از زبان همسنوسالان خود میشنیدند.
این اجتماع فقط یک مراسم احساسی نبود؛ صحنهای از پیوند خشم، سوگ و مطالبه و خونخواهی بود. مردم آمده بودند تا بگویند خون شهدا فراموش نمیشود و پاسخ جنایت باید داده شود.
روایت خبرنگار از میدان؛ وقتی جمعیت یکصدا شد
از ساعتها قبل، مسیرهای منتهی به محل مراسم مملو از جمعیتی بود که خانوادهمحور آمده بودند؛ پیرمردی که عصا به دست داشت، مادرانی که کودکان خردسالشان را همراه آورده بودند و جوانانی که پرچم ایران را بر دوش انداخته بودند.
شعارها بیش از هر شب دیگری رنگ خشم داشت. هر بار نام رهبر شهید، فرماندهان شهید یا کودکان قربانی جنایات آمریکایی ـ صهیونیستی برده میشد، جمعیت با فریادی هماهنگ پاسخ میداد. صدایی که از میان هزاران نفر بلند میشد، نه صرفاً یک شعار سیاسی، بلکه فریاد مردمی بود که احساس میکنند عزت و امنیتشان هدف قرار گرفته است.
در بخش دیگری از مراسم، تصاویر شهدای اخیر در میان نور تلفنهای همراه مردم بالا رفت. جوانی که عکس برادر شهیدش را در دست داشت، آرام زیر لب میگفت: «اگر ما نایستیم، فردا نوبت بچههای ماست.»
امشب کردستان، دوباره نشان داد که در بزنگاههای تاریخی، میدان را ترک نمیکند.
مهمانان اقلیم؛ «در کنار مردم ایران ایستادهایم»
حضور مهمانانی از اقلیم کردستان عراق، یکی از متفاوتترین بخشهای این مراسم بود. آنان در گفتوگوهای میدانی، با ابراز همدردی با مردم ایران و خانواده شهدا، حملات و جنایات رژیم صهیونیستی و آمریکا را محکوم کردند.
یکی از مهمانان عراقی به خبرنگار تسنیم گفت: ما امروز اینجا هستیم چون درد مردم ایران، درد همه ملتهای منطقه است. کودک شهید، ایرانی و عراقی ندارد. این جنایتها باید متوقف شود.»
مهمان دیگری با اشاره به اتحاد ملتهای منطقه افزود: دشمنان میخواهند ملتها را از هم جدا کنند اما امروز حضور ما در سنندج یعنی ملتهای منطقه کنار هم ایستادهاند. حمله آمریکایی-صهیونی به ایران را محکوم میکنیم و میخواهیم که عاملان این جنایات به سزای اعمالشان برسند.
این همراهی، برای بسیاری از مردم حاضر در میدان، فقط یک حضور نمادین نبود؛ نشانهای بود از اینکه صدای اعتراض به جنایت، از مرزها عبور کرده است.
گفتوگوی کف میدانی؛ مردم چه میگویند؟
یک مادر سنندجی که دو کودک خود را به مراسم آورده بود، با چشمانی اشکآلود گفت: آمدهایم که بچههایمان بدانند این کشور با خون حفظ شده و نباید نسبت به خون شهدا بیتفاوت بود.
جوان دانشجویی که در میان جمعیت حضور داشت، معتقد بود: مردم خستهاند اما عقبنشینی نمیکنند. حضور این جمعیت یعنی هنوز روح مقاومت زنده است.
پیرمردی که پرچم کوچکی در دست داشت، جمله کوتاهی گفت اما حرف بسیاری از مردم میدان بود: شهدا رفتند که ما بایستیم؛ حالا نوبت ماست.
حتی نوجوانانی که اجرای تئاتر را برعهده داشتند، از سنگینی روایتشان آگاه بودند. یکی از دانشآموزان پس از پایان اجرا گفت: ما فقط بازی نکردیم؛ خواستیم درد کودکان شهید را نشان بدهیم.
یکی از دختران نوجوان نیز شعر قهرمان واقعی را جلوی دوربین تسنیم خواند.
کردستان؛ استانی که هنوز در میدان است
حضور پرشمار مردم در هفتادوهشتمین شب اجتماع مردمی سنندج، پیامی روشن داشت؛ کردستان همچنان خود را بخشی از خط مقدم دفاع از ایران میداند. استانی که سالها هزینه امنیت، مقاومت و ایستادگی را پرداخت کرده، حالا نیز در بزنگاه جدید، سکوت را انتخاب نکرده است.
نکته مهمتر اینکه این حضورها دیگر صرفاً مناسکی نیست. مردم در دل این اجتماعات، موضع، خشم، همدردی و خواستههای خود را فریاد میزنند. آنها از مسئولان انتظار دارند پاسخ جنایتها صرفاً در حد بیانیه و شعار باقی نماند و امنیت و اقتدار کشور با اقدام عملی حفظ شود.
از سوی دیگر، حضور نسل نوجوان و کودکان در چنین برنامههایی نشان میدهد روایت مقاومت و ایستادگی همچنان در حال انتقال به نسل جدید است؛ نسلی که جنگ را ندیده اما درد از دست دادن و مفهوم تهدید را درک میکند.
نمایش زنده همبستگی
هفتادوهشتمین شب حضور مردم کردستان، فقط یک مراسم نبود؛ نمایش زنده همبستگی، خشم و حماسه مردمی بود که میخواهند صدایشان شنیده شود. از اجرای تئاتر دانشآموزان برای کودکان شهید میناب تا حضور مهمانان اقلیم کردستان عراق، همه چیز نشان میداد این میدان صرفاً صحنه عزاداری نیست؛ صحنه اعلام موضع یک ملت است.
اکنون مطالبه اصلی مردم روشن است؛ مسئولان کشور باید در صورت تکرار اشتباهات، پاسخ درخور به جنایتها بدهند و اجازه ندهند خون فرماندهان، مردم و کودکان بیگناه در هیاهوی اخبار فراموش شود. کردستان امشب پیام خود را صریح فرستاد: مردم هنوز ایستادهاند، اما
.
انتهای پیام/481/