سردار محمد بلاغی در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در شیراز، در تشریح سالهای نخست آشنایی خود با شهید خادمی، اظهار کرد: ما از دوران مدرسه در شهرستان فسا با هم بودیم. آن زمان روستای ما حتی جاده آسفالته نداشت. مسیر اصلی خاکی بود و با سختی رفتوآمد میکردیم، اما مجید خادمی از همان نوجوانی نشان داد که پشتکار و ارادهاش از همه این سختیها بزرگتر است.
وی افزود: شهید خادمی بدون هیچ پشتوانه خاصی، تنها با تلاش، ایمان و اخلاص مسیر رشد را طی کرد. از همان روزها معلوم بود که آیندهای بزرگ در انتظارش است.
همرزم شهید خادمی با اشاره به نقش انقلاب اسلامی در شکوفایی استعدادهای نسل اول دفاع و امنیت کشور افزود: امام شهید ما و مقام معظم ولایت، امثال سردار خادمی و سردار صالح اسدی را کشف و بالنده کردند. این نسل، محصول مستقیم مکتب امام بود؛ نسلی که با اخلاص و مجاهدت رشد کرد و به ثمر نشست.
به گفته سردار بلاغی، شهید خادمی از همان ابتدا مورد اعتماد فرماندهان و بزرگان انقلاب بود و این اعتماد در طول سالها بیشتر شد.
اعتماد ویژه رهبر انقلاب؛ نقطه عطفی در مسیر مسئولیتهای بزرگ
وی به ماجرای انتخاب شهید خادمی برای ریاست سازمان اطلاعات سپاه اشاره کرد: وقتی سردار سلامی ایشان را برای مسئولیت اطلاعات کل سپاه پیشنهاد داد، حضرت آقا فرمودند که من در صلاحیت شهید خادمی تردیدی ندارم. این جمله نشاندهنده اعتماد عمیق رهبری به او بود.
بلاغی ادامه داد: شهید خادمی در هر مأموریتی مورد وثوق آقا بود. مثل یک آچار فرانسه؛ هر جا لازم بود وارد میدان میشد و هیچگاه نپرسید که این مسئولیت بالاتر است یا پایینتر، برای او مهم نبود که مسئولیت جدید از قبلی بالاتر است یا پایینتر، میگفت من سرباز حضرت آقا هستم؛ هرجا دستور بدهند میروم.
همرزم شهید خادمی خاطرهای از گفتوگوی شهید با سردار سلیمانی نقل کرد: میگفت حاج قاسم به من گفت اگر میخواستی بروی وزارت دفاع، چرا پیش خودم نیامدی؟ و شهید جواب داده بود که من سرباز آقا هستم؛ هرجا بفرمایند میروم.
مردممحوری؛ اصلیترین ویژگی شخصیتی شهید خادمی
بلاغی با تأکید بر اینکه شهید خادمی ارتباط با مردم را وظیفهای الهی میدانست گفت: صبح زود حرکت میکرد، چند جلسه و سخنرانی داشت، اما شب تا ساعت یک یا دو مینشست و به مشکلات مردم گوش میداد. هر کاری از دستش برمیآمد همانجا حل میکرد و بقیه را پیگیری میکرد.
وی افزود: برخلاف برخی مسئولان که از دیده شدن در میان مردم پرهیز میکنند، شهید خادمی عاشق ارتباط با مردم بود. مردم هم میدانستند چه زمانی به روستا میآید و منتظرش بودند.
همرزم شهید خادمی با اشاره به روزهای پس از جنگ 12 روزه گفت: در آن ایام پنج روز کامل خانه نرفته بود. وقتی از اوضاع خانواده پرسیدم، با خنده گفت بچهها را ندیدهام، اما ناراحتی اصلیاش این بود که ارتباطش با مردم کم شده، با آن حجم از مسئولیت، باز هم دغدغهاش مردم بود. میگفت من باید خادم مردم باشم.
اصرار بر نام «خادمی»؛ هویت یک خدمتگزار
بلاغی به ماجرای تغییر نام خانوادگی شهید اشاره کرد: میگفت من از اول خادم اهلبیت و خادم مردم بودم؛ آخرش هم میخواهم خادم بمانم، حتی وقتی زیر نامهها مینوشت خادم خادمی، بعضیها تعجب میکردند، اما او میگفت این هویت من است.
انتهای پیام/424/