گروه دانشگاه خبرگزاری تسنیم-زینب امیدی: سومین ایستگاه ما پس از دانشگاههای شهید بهشتی و علم و صنعت، اینجاست؛ دانشگاه صنعتی شریف. جایی که در کشاکش روزهای جنگ تحمیلی 40 روزه، بامداد 17 فروردین هدف حمله مستقیم دشمن صهیونیستی ـ آمریکایی قرار گرفت. محل اصابت، ساختمان مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه است و ما برای بررسی آنچه در این جنایت علیه علم رخ داده، راهی دانشگاه شریف شدیم. ساختمان محل اصابت تقریباً به طور کامل تخریب شده است، اما شدت موج انفجار تنها به این ساختمان محدود نمانده و مسجد دانشگاه و ساختمان گروه فلسفه علم نیز دچار خسارت شدهاند.
*روایت حمله بامدادی دشمن به دانشگاه شریف
وارد محل که میشوم، از همان ابتدا نشانههای تخریب همهجا دیده میشود؛ بردهای سوخته، پایاننامههای پراکنده گروه فلسفه علم، کتابها، دیشهای بزرگ آنتن که خمیده شدهاند، تیرآهنهای مچاله و لِهشده و تلی عظیم از خاک و آوار که زمانی ساختمان چندطبقه مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه شریف بوده است؛ تصاویری که عمق این حادثه را بهخوبی نشان میدهد.
برای بازدید میدانی، همراه ایلیا مددیان، دانشجوی مهندسی صنایع دانشگاه شریف وارد محوطه میشوم تا توضیح بدهد اینجا دقیقاً چه ساختمانی بوده و چه فعالیتهایی در آن انجام میشده است.حتی ورود به محل هم آسان نیست؛ برای عبور باید با احتیاط از زیر تیرآهنهای خمیده بگذریم.
*وقتی زیرساخت علم هدف قرار میگیرد
مددیان با اشاره به محدودهای که اکنون تقریباً به طور کامل تخریب شده میگوید این ساختمان چند کاربری مهم داشته است. به گفته او، یکی از کاربریهای اصلی آن مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات دانشگاه بوده؛ جایی که بخش مهمی از دادههای آموزشی و اطلاعات مرتبط با تحصیلات تکمیلی دانشگاه در آن نگهداری میشده است.
او توضیح میدهد که مرکز محاسبات دانشگاه نیز در همین ساختمان قرار داشته؛ مرکزی که زیرساختهای پردازشی مرتبط با پروژههای هوش مصنوعی و بهویژه سکوی ملی هوش مصنوعی در آن مستقر بوده است. علاوه بر این، گروه فلسفه علم دانشگاه شریف نیز در همین ساختمان فعالیت میکرده و کلاسها و دفاتر اساتید این گروه در همین مجموعه قرار داشته است.
با چند قدم جلوتر رفتن میان آوارها، نشانههای باقیمانده از آنچه در این ساختمان جریان داشته به چشم میخورد. مددیان میان کاغذهایی که زیر آوار پراکنده شدهاند خم میشود و برگهای را برمیدارد. روی آن صفحات یک پایاننامه دانشجویی دیده میشود. کمی آنطرفتر، برگههایی از قراردادهای مربوط به طرحهای تحقیقاتی ملی و همچنین پایاننامههای دانشجویان گروه فلسفه علم روی زمین پراکنده شدهاند. در میان آوار، قطعاتی از تجهیزات کامپیوتری، کیبوردها و بردهای الکترونیکی هم دیده میشود؛ تجهیزاتی که زمانی بخشی از زیرساخت فناوری این ساختمان بودهاند.
به سمت محل اصلی اصابت حرکت میکنیم. مددیان میگوید طبق برآوردهای اعلامشده از سوی دانشگاه، میزان خسارت واردشده به این مجموعه بین چهار تا پنج هزار میلیارد تومان برآورد شده است؛ رقمی که بخش قابل توجهی از آن مربوط به تجهیزات پردازشی، سرورها و زیرساختهای محاسباتی بوده که در این مرکز قرار داشتهاند.
*قلبِ هوش مصنوعی
از او میپرسم در بامداد هفدهم فروردین، زمانی که این حمله رخ داد، چه اتفاقی افتاد. مددیان میگوید پیش از آن نیز چند مرکز دیگر هدف قرار گرفته بودند و همین موضوع باعث شده بود در میان دانشجویانی که در دانشگاه حضور داشتند نوعی نگرانی شکل بگیرد. به گفته او، در آن شب تعدادی از دانشجویان در قالب فعالیتهای داوطلبانه و جهادی در دانشگاه حضور داشتند و در قالب مجموعهای با عنوان «ستاد موقعیت شریف» کارهایی را هماهنگ میکردند. بعضی از دانشجویان بیدار بودند و برخی دیگر در خواب.
او ادامه میدهد که حوالی ساعت دو و نیم بامداد، صدای مهیبی شنیده میشود. برخی از دانشجویانی که در مسجد دانشگاه حضور داشتند یا از نقاط مرتفعتر محوطه اطراف را میدیدند، ابتدا صدای سوت ممتدی میشنوند و بعد از آن صدای اصابت را. مددیان میگوید بعد از این اتفاق، بلافاصله ورود به این محدوده از دانشگاه محدود شد و تصویربرداری از محل حادثه نیز ممنوع اعلام شد. به گفته او، خوشبختانه در همان لحظات نخست مشخص شد که آتشسوزی گستردهای رخ نداده است، اما در همان زمان پست گاز منطقه دچار آسیب شده بود و حدود یکی دو ساعت نشت گاز در منطقه وجود داشت تا اینکه نیروهای امدادی وارد عمل شدند و وضعیت را کنترل کردند.
حالا که در میان آوارها قدم میزنیم، مددیان نشان میدهد که عملاً چیزی از ساختمان باقی نمانده است. تیرآهنهای خمیده و درهمتنیده و قطعات خردشده بتن نشان میدهد که سازه چندطبقهای که اینجا قرار داشته بهطور کامل فرو ریخته است. به گفته او، «ما عملاً روی آوارهای ساختمانی ایستادهایم که دو یا سه طبقه داشته و حالا کاملاً صاف شده است.»
در بخش دیگری از محوطه، چند دیش و آنتن ماهوارهای دیده میشود که حالا میان آوارها افتادهاند. مددیان میگوید این تجهیزات نیز بخشی از زیرساختهای تحقیقاتی مرکز محاسبات بودهاند. او توضیح میدهد که در چنین مراکزی معمولاً از این نوع تجهیزات برای فعالیتهای پژوهشی مرتبط با ارتباطات یا پروژههای تحقیقاتی استفاده میشود.
* مساله هوش مصنوعی را رهبر شهید مطرح کرد
در میان صحبتها، بحث به اهمیت این ساختمان برای زیرساختهای فناوری دانشگاه میرسد. مددیان توضیح میدهد که یکی از مهمترین بخشهایی که در این مرکز قرار داشته زیرساخت پردازشی مرتبط با پروژه سکوی ملی هوش مصنوعی بوده است. او میگوید بسیاری از شرکتها و تیمهای فعال در حوزه هوش مصنوعی از زیرساختهای پردازشی این مرکز استفاده میکردند و حتی برخی شرکتها سرورهای مجازی خود را از همین مجموعه دریافت میکردند.
به گفته او، پردازندههای گرافیکی و تجهیزات محاسباتی پیشرفتهای در این ساختمان قرار داشته که تهیه آنها در شرایط تحریمی بسیار دشوار و پرهزینه است و جایگزینیشان زمانبر خواهد بود.
.
مددیان اشاره میکند که با توجه به تاکید رهبر شهید به مساله هوش مصنوعی، در سالهای اخیر توجه بیشتری به موضوع هوش مصنوعی در کشور شکل گرفت و پروژه سکوی ملی هوش مصنوعی نیز در همین چارچوب تعریف شده بود. به گفته او، حدود یک سال تا یک سال و نیم پیش، گزارش این پروژه توسط دکتر افشین بهعنوان یکی از طرحهای مهم توسعه فناوری معرفی شده بود و قرار بود این مرکز یکی از پیشرانهای اصلی هوش مصنوعی باشد.
با وجود این تخریب گسترده، او تأکید میکند که فعالیتهای دانشگاه متوقف نشده است. مددیان میگوید در همان روزهای نخست پس از حادثه، کلاسهای مجازی دانشگاه برای مدتی کوتاه متوقف شدند، اما خیلی زود دوباره برقرار شدند. به گفته او، «ما فقط یک روز کلاس نداشتیم و بعد از آن سامانههای آموزشی دوباره فعال شد و کلاسها از سر گرفته شد.» و حرکت علمی دانشگاه متوقف نشد.
*ساختمان فلسفهی علم و کتابهای که سوخت
در ادامه مسیر، میان آوارها دوباره صفحات کتابها و پایاننامهها دیده میشود. در میان این کاغذها نام برخی اساتید دانشگاه نیز به چشم میخورد. مددیان توضیح میدهد که در گروه فلسفه علم دانشگاه شریف، اساتید شناختهشدهای در ایران اینجا تدریس میکردهاند؛ از جمله دکتر گلشنی که سالها ریاست این گروه را بر عهده داشته است. او میگوید دانشجویان رشتههای مختلف میتوانستند دروس فلسفه علم را بهصورت اختیاری انتخاب کنند و بخشی از این پایاننامههایی که حالا میان آوارها پراکنده شدهاند مربوط به همین دانشجویان است.
در میان صحبتها اشارهای هم به دکتر آزادگان از اساتید دانشگاه شریف میشود که یکی از مدارک او را از زیر آوار بیرون میکشم. این دانشجو میگوید: دکتر آزادگان فردای اصابت یادداشتی تحت عنوان «تمام کتابهایم سوخت» نوشتند؛ پس از حادثه، گروهی از دانشجویان داوطلب و جهادی وارد محل شدند تا آنچه از کتابها و اسناد باقی مانده بود جمعآوری کنند. به گفته او، بخشی از کتابهای شخصی این استاد نیز در همین روند پیدا و به او تحویل داده شد.
.
همانطور که روی تل آوار ایستادهایم از این دانشجو میپرسم: ممکن است هرکسی این صحنهها را در دانشگاه ببینند از ذهنش این عبور کند که شاید برای پیشبرد اهداف نظامی کشور کار و فعالیتی اینجا انجام میَشده، آیا واقعا اینطور بوده؟ او در پاسخ میگوید: مساله این است که این مکان به طور خاص صرفا کاربری علمی و زیرساختی داشته است و اگر قرار بود روزی در حوزه هوش مصنوعی در کشور و حتی منطقه پیشتاز باشیم اینجا می توانست این کار را بکند. البته دشمن کور خوانده که با این حملات میتواند مسیر پیشرفت کشور را مختل کند.
*مسجد دانشگاه هم آسیب دیده اما نمازها برگزار میشود
کمی دورتر از محل اصلی اصابت، مسجد دانشگاه شریف قرار دارد؛ ساختمانی که از موج انفجار آسیب دیده است. مددیان توضیح میدهد که در زمان حادثه تعدادی از دانشجویان داخل مسجد حضور داشتند، اما خوشبختانه کسی آسیب جانی ندید. با این حال بخشهایی از ساختمان مسجد، از جمله آبدارخانه و اتاق رسانه هیئت دانشگاه، بر اثر موج انفجار تخریب شده است. او میگوید این مسجد مدت کوتاهی پیش از حادثه مرمت شده بود و حتی گنبد آن نیز چند ماه قبل بازسازی شده بود.
در روزهای بعد از حادثه، گروههای جهادی دانشجویی وارد مسجد شدند تا فضای داخلی آن را تمیز کنند. به گفته مددیان، قرآنها و کتابهای دعا که آسیب دیده بودند جمعآوری و غبارروبی شدند و اکنون فضای داخلی مسجد تا حدی آماده استفاده است و نماز جماعت در آن برگزار میشود.
در ادامه مسیر، به ساختمان گروه فلسفه علم میرسیم؛ ساختمانی که آن هم آسیب شدیدی دیده است. ستونها و بخشهایی از سازه فرو ریختهاند و هنوز خطر ریزش آوار وجود دارد، به همین دلیل امکان ورود به داخل ساختمان نیست. از بیرون، قفسههایی دیده میشود که بخشی از کتابهایشان زیر آوار مدفون شده و تنها جلدها و صفحات پراکنده آنها باقی مانده است.
مددیان توضیح میدهد که این گروه آموزشی اگرچه یک دانشکده مستقل محسوب نمیشد، اما یکی از مراکز مهم تدریس و پژوهش در حوزه فلسفه علم در دانشگاه شریف بود و اساتید و پژوهشگران زیادی در آن فعالیت داشتند.
کمی دورتر از این ساختمان، آثار تخریب هنوز ادامه دارد. شیشههای برخی ساختمانهای اطراف دانشگاه نیز بر اثر موج انفجار شکسته است؛ حتی ساختمانهایی که در آن سوی خیابان قرار دارند.
*اختلاف نظر وجود دارد اما حمله دشمن خطی قرمز ماست
در پایان بازدید، از مددیان درباره تأثیری که این حادثه بر فضای دانشگاه گذاشته میپرسم. او میگوید در دانشگاه مانند هر جامعهای دیدگاهها و اختلافنظرهای مختلفی وجود دارد، اما به گفته او وقتی حادثهای به صحن دانشگاه، کلاسهای درس و مسجد دانشگاه میرسد، موضوع ابعاد متفاوتی پیدا میکند و خط قرمز میَشود. بعد از حمله به شریف خیلیها متاثر شدند. او توضیح میدهد که در چنین شرایطی بسیاری از دانشجویان فارغ از اختلافنظرها، نسبت به دانشگاه و سرنوشت آن احساس مسئولیت میکنند.
مددیان میگوید: «ممکن است اختلاف نظرها در دانشگاه وجود داشته باشد، اما وقتی پای خود دانشگاه، کلاسها و فضای علمی وسط میآید، مسئله فرق میکند. در دانشگاه همیشه دانشجویانی هستند که حاضرند برای مسیر علم و پیشرفت کشور تلاش کنند.
در حالی که از میان آوارهای این بخش از دانشگاه فاصله میگیریم، نشانههای تخریب هنوز در گوشهوکنار محوطه دیده میشود؛ اما همزمان فعالیت عادی دانشگاه در سایر بخشها ادامه دارد و کلاسها به صورت آنلاین برقرار است. تصویری که نشان میدهد با وجود خسارت سنگینی که به زیرساختهای علمی وارد شده، جریان آموزش و پژوهش در دانشگاه همچنان ادامه دارد.
*روایت حادثه از زبان رئیس مرکز ارتباطات و فناوری اطلاعات دانشگاه شریف
در ادامه بازدید از محل حادثه در دانشگاه صنعتی شریف، اینبار دکتر علیرضا زارعی، رئیس مرکز ارتباطات و فناوری اطلاعات دانشگاه صنعتی شریف مقابل دوربین حاضر میشود تا درباره فعالیتهای این مرکز و اتفاقی که در جریان حمله رخ داده توضیح دهد. گفتوگو در مقابل همان محلی انجام میشود که تا پیش از این مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات دانشگاه در آن قرار داشت.
زارعی در ابتدای صحبتهایش با اشاره به محل ایستادن ما توضیح میدهد: «ما دقیقاً روبهروی مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات دانشگاه صنعتی شریف هستیم. همانطور که میدانید امروز همه سازمانها و نهادها برای انجام امور جاری خود بهشدت به فناوری اطلاعات وابسته هستند. در مراکز آموزشی و پژوهشی این وابستگی حتی بیشتر هم هست؛ چه برای انجام امور آموزشی، چه برای فعالیتهای تحقیقاتی و پژوهشی و حتی ارتباطات بینالمللی.» او میگوید این مرکز که در دانشگاه با عنوان فاوا شناخته میشود، دقیقاً برای پشتیبانی از همین فرایندها ایجاد شده است.
*پشتیبانی از آموزش، پژوهش و ارتباطات علمی تنها هدف این مرکز بود
به گفته رئیس مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه شریف، مأموریت اصلی این مجموعه پشتیبانی از فعالیتهای آموزشی دانشگاه بوده است.
او توضیح میدهد:«ارائه خدمات ارتباطی برای اعضای هیئت علمی تا بتوانند تعاملات علمی داخلی و بینالمللی داشته باشند، ارائه خدمات نرمافزاری به مجموعه دانشگاه شامل سامانههای آموزشی، سامانههای پژوهشی، سامانههای دانشجویی و سامانههای اداری و مالی از جمله خدماتی بود که در این مرکز ارائه میشد.»
.
زارعی تأکید میکند که این مرکز از نظر قدمت نیز یکی از قدیمیترین بخشهای دانشگاه شریف محسوب میشود. «مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات دانشگاه شریف از اولین مجموعههایی بوده که در دانشگاه شکل گرفته و قدمت آن بیش از نیم قرن است. یعنی تقریباً همزمان با شکلگیری دانشگاه ایجاد شده تا بتواند فعالیتهای آموزشی و پژوهشی را پشتیبانی کند. عملاً بدون چنین مجموعهای انجام کامل فعالیتهای آموزشی و پژوهشی در یک دانشگاه امکانپذیر نیست.»
*حمله دشمن به محل شکلگیری تیمهای فناوری و دانشبنیان
به گفته او، در کنار مأموریتهای اصلی، فعالیتهای دیگری نیز در این مرکز انجام میشده است. یکی از این فعالیتها حمایت از گروهها و تیمهای دانشجویی تحقیق و توسعه در حوزه فناوری اطلاعات بوده است.«بسیاری از تیمهای دانشجویی که علاقهمند به فعالیت در حوزه فناوری اطلاعات بودند، در این مرکز شکل میگرفتند. آزمایشها و پروژههایشان را اینجا انجام میدادند و بعد از مدتی در قالب تیمهای صنعتی یا شرکتهای مستقل فعالیت خودشان را ادامه میدادند.»
*ارائه خدمات پردازش سریع برای پژوهشگران
زارعی بخش دیگری از فعالیتهای این مرکز را ارائه خدمات پردازش سریع معرفی میکند. به گفته او، بسیاری از پژوهشهای علمی در حوزههای مختلف نیازمند پردازش حجم بزرگی از دادهها هستند؛ پردازشی که با رایانههای شخصی امکانپذیر نیست.«برای تحلیل دادههای حجیم و بررسی فرضیههای علمی نیاز به تجهیزات پردازشی قدرتمند وجود دارد. این زیرساختها در مرکز فناوری اطلاعات فراهم شده بود و پژوهشگران دانشگاه شریف، پژوهشگران دیگر دانشگاهها و حتی شرکتهای دانشبنیان میتوانستند از این خدمات استفاده کنند.»
*آغاز ارائه خدمات سکوی ملی هوش مصنوعی
اما یکی از مهمترین فعالیتهایی که در سالهای اخیر در این مرکز آغاز شده بود، ارائه خدمات مربوط به سکوی ملی هوش مصنوعی بود.
زارعی در اینباره توضیح میدهد:«از سال گذشته و با حمایت معاونت علمی ریاست جمهوری پروژهای با عنوان سکوی ملی هوش مصنوعی آغاز شد. هدف این پروژه این بود که استفاده از خدمات هوش مصنوعی وابسته به شرکتهای خارجی نباشد؛ چرا که در آن صورت لازم است دادهها و اطلاعات در اختیار سرویسهای خارجی قرار بگیرد و این برای بسیاری از دستگاهها قابل قبول نیست.» به گفته او، در قالب این پروژه خدمات مختلفی به وزارتخانهها، استانداریها و شرکتها ارائه میشد تا بتوانند بدون وابستگی به موتورهای هوش مصنوعی خارجی از این فناوری استفاده کنند.
.
*خدماتی فراتر از دانشگاه شریف
رئیس مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه شریف تأکید میکند که خدمات این مرکز تنها به دانشگاه محدود نمیشد. در حوزه پردازش سریع ما سالفه 8 هزار کاربر را داشتیم. ما در دانشگاه شریف حدود 450 عضو هیئت علمی داریم، اما در بخش خدمات پردازشی مرکز، در زمان وقوع حادثه حدود 1500 کاربر فعال وجود داشت که از این خدمات استفاده میکردند. بنابراین خدمات این مرکز صرفاً برای دانشگاه شریف نبود و در عمل در سطح ملی ارائه میشد.»
در ادامه گفتوگو، از زارعی درباره گزارشهایی که گفته میشد برخی شرکتهای داخلی از زیرساختهای این مرکز استفاده میکردند پرسیده میشود. او در پاسخ توضیح میدهد:«بله، زمانی که اینترنت بینالملل قطع شد، بسیاری از مجموعههایی که خدمات هوش مصنوعی ارائه میدادند دچار مشکل شدند؛ چون وابسته به سرویسهای خارجی بودند. اما مجموعههایی که از زیرساخت داخلی استفاده میکردند میتوانستند به فعالیت خود ادامه دهند. برای مثال پیامرسان بله یکی از مجموعههایی بود که از خدمات این مرکز استفاده میکرد.»
*فعالیت نظامی در چنین مرکزی اصلاً معنا ندارد
در بخش دیگری از گفتوگو، از رئیس مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه شریف درباره ادعاهایی که گاهی درباره فعالیتهای نظامی در دانشگاهها مطرح میشود پرسیده میشود. زارعی در پاسخ میگوید: زمانی به دانشگاه شریف حمله شد که دشمن از حمله به پلهای و زیرساختهای کشور حرف میزد. در این جنگ به صنایع فولاد، پتروشیمی، نیروگاههای ما حمله میشد و همه اینها خدمات زیرساحختی ارائه میکنند. «به عنوان کسی که مسئول این مجموعه بوده و دقیقاً میدانم چه خدماتی در اینجا ارائه میشد، میتوانم بگویم هیچ فعالیت نظامی در این مرکز وجود نداشت. اینجا یک مرکز عمومی دانشگاهی بود که دانشجویان و پژوهشگران رفتوآمد آزاد به آن داشتند. فعالیتهای نظامی در مراکزی انجام میشود که کاملاً حفاظتشده و محرمانه هستند و دسترسی عمومی ندارند.» او تأکید میکند که وجود چنین فعالیتهایی در یک مرکز عمومی دانشگاهی اساساً معنا ندارد.
.
او معتقد است هدف از چنین اقداماتی ایجاد این تصور بوده که مسیر آموزش و پژوهش در کشور میتواند متوقف شود. «دانشگاه شریف یک دانشگاه شناختهشده در سطح ملی و بینالمللی است. شاید تصور این بوده که اگر چنین مرکزی هدف قرار بگیرد این پیام منتقل شود که مسیر علمی کشور هم میتواند متوقف شود.» اما به گفته او، روند فعالیت دانشگاه به سرعت از سر گرفته شد. «روز دوشنبه 17 فروردین که این حادثه رخ داد، اولین سوال این بود که آیا فعالیتهای دانشگاه متوقف میشود یا نه. دانشگاه فقط یک روز تعطیل شد و روز سهشنبه همه کلاسها برگزار شد. با وجود اینکه زیرساختهای برگزاری کلاسهای مجازی در همین مرکز قرار داشت، با برنامهریزی سریع بستر جایگزین فراهم شد و کلاسها برگزار شد.»
*حدود 200 سرویس نرمافزاری دوباره راهاندازی شد
به گفته زارعی، در این مرکز حدود 200 سرویس نرمافزاری مختلف برای دانشگاه ارائه میشد. «راهاندازی مجدد این خدمات نیازمند کار زیادی بود، اما در بازه سه تا چهار روزه بیشتر این سرویسها دوباره فعال شدند و از شنبه بعد از حادثه تقریباً همه خدمات فناوری اطلاعات دانشگاه به حالت عادی برگشت.» او تأکید میکند که اکنون با گذشت حدود یک ماه از حادثه، بسیاری از افراد در دانشگاه حتی متوجه نمیشوند که این مرکز به طور کامل از بین رفته است.
*فارغالتحصیلان شریف از خارج از کشور داوطلب کمکرسانی شدند
به گفته رئیس مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه شریف، یکی از نتایج این حادثه شکلگیری نوعی همدلی گسترده میان اعضای دانشگاه بوده است. «اعضای هیئت علمی، دانشجویان و حتی فارغالتحصیلانی که سالها از دانشگاه جدا شده بودند پیام میدادند و میپرسیدند چگونه میتوانند کمک کنند. حتی کسانی که در خارج از کشور هستند اعلام آمادگی کردند که برای بازسازی این مرکز همکاری کنند.» او میگوید در همین روزها برنامهای برای ساخت مرکز فناوری اطلاعاتی بزرگتر و پیشرفتهتر تدوین شده است.
*بازتاب بینالمللی حادثه دانشگاه شریف
زارعی در بخش دیگری از گفتوگو به بازتاب جهانی این حادثه اشاره میکند.«دانشگاه شریف یک دانشگاه شناختهشده در سطح بینالمللی است و اعضای هیئت علمی آن ارتباطات گستردهای با دانشگاههای مختلف دنیا دارند. به همین دلیل این اتفاق فقط در داخل کشور دیده نشد و در سطح جهانی هم بازتاب داشت.» او میگوید نماینده یونسکو نیز در همان روزهای نخست از محل حادثه بازدید کرده و توضیحاتی درباره فعالیتهای این مرکز دریافت کرده است.«گزارشی از این حادثه تهیه و برای دانشگاههای مختلف دنیا ارسال شد تا مشخص شود آنچه اتفاق افتاده حمله به یک مرکز غیرنظامی و دانشگاهی بوده است.»
در پایان گفتوگو، زارعی درباره دیشهای ماهوارهای که در میان آوارهای محل حادثه دیده میشوند توضیح میدهد.«این مرکز از اولین جاهایی در دانشگاه شریف بود که اینترنت بینالملل را استفاده میکرد. در سالهای اولیه اینترنت از طریق ماهواره دریافت میشد و این دیشها برای دریافت سیگنالهای ماهوارهای اینترنت مورد استفاده قرار میگرفتند.» او میگوید البته در سالهای اخیر دیگر از این تجهیزات استفاده نمیشد و اینترنت از طریق زیرساختهای ارتباطی داخلی تأمین میشد.
*حمله دشمن به قلب تپنده هوش مصنوعی در دانشگاه شریف/ روایتی از ویرانی تا ایستادگی
در حالی که گفتوگو به پایان میرسد، پشت سر ما هنوز بقایای ساختمان مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه دیده میشود؛ ساختمانی که زمانی زیرساخت ارتباطی و پردازشی یکی از مهمترین دانشگاههای کشور را در خود جای داده بود و حالا تنها نشانههایی از آن میان آوار باقی مانده است.
اینجا اکنون فقط تلی از آوار نیست؛ هر کدام از این تیرآهنهای خمیده، بردهای سوخته و کتابهای پراکنده نشانی از سالها تلاش علمی است که در یک لحظه زیر موج انفجار فرو ریخته است. ساختمانی که روزی زیرساخت آموزش، پژوهش و توسعه فناوری در یکی از مهمترین دانشگاههای کشور بود، امروز به زمینی خاکآلود تبدیل شده است.
اما آنچه در این محوطه دیده نمیشود، چیزی است که با هیچ حملهای از بین نمیرود؛ جریان علم. همان جریانی که در همین دانشگاه، تنها چند روز پس از حادثه دوباره در کلاسها، آزمایشگاهها و جلسات علمی ادامه پیدا کرد. شاید ساختمان مرکز فناوری اطلاعات دانشگاه شریف تخریب شده باشد، اما آنچه این ساختمان برای آن ساخته شده بود یعنی دانش، پژوهش و اراده برای پیشرفت، همچنان پابرجاست؛ جریانی که با آوار متوقف نمیشود.
.
حمله دشمن به قلب تپنده هوش مصنوعی در دانشگاه شریف
انتهای پیام/