به گزارش خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، ناترازی انرژی در سالهای اخیر به یکی از پیچیدهترین گرههای اقتصادی و رفاهی کشور تبدیل شده است که عبور از آن، نیازمند بازخوانی پیوند میان دولت و ملت است.
در حالی که آمارهای رسمی از شکاف قابل توجه میان تولید و مصرف خبر میدهند، به نظر میرسد راهکار نهایی نه فقط در نیروگاهها، بلکه در تغییر الگوهای رفتاری و بهینهسازی زیرساختهای خانگی نهفته است.نبرد با خاموشی، فراتر از یک چالش فنی، آزمونی برای انسجام اجتماعی است که در آن سهم هر شهروند به اندازه یک نیروگاه تعیینکننده خواهد بود.
چالش ناترازی و جغرافیای ناعادلانه گرما
صورتمسئله شفاف است؛ رشد روزافزون صنایع و توسعه واحدهای مسکونی در کنار فرسودگی برخی زیرساختها، شکافی عمیق میان عرضه و تقاضا ایجاد کرده است.
در این میان، مناطق جنوبی کشور به دلیل شرایط حاد اقلیمی و گرمای طاقتفرسا، وضعیتی ویژه دارند. پایداری شبکه در این مناطق صرفاً یک موضوع رفاهی نیست، بلکه با زیست روزمره مردم گره خورده است.
از این رو، ضرورت دارد در برنامهریزیهای کلان، سهم قطعی برق در این مناطق با نگاهی به دمای محیطی و رطوبت بالا، در کمترین سطح ممکن باقی بماند تا سلامت و آرامش عمومی تحتالشعاع قرار نگیرد.
پویایی اقتصاد در گرو همگرایی خانگی و صنعتی
اگر چرخهای صنعت به دلیل کمبود انرژی از حرکت بایستد، ترکشهای آن مستقیماً معیشت و سفره مردم را هدف قرار میدهد. پایداری تولید ملی نیازمند آن است که بخش خانگی با درک زنجیره ارزش، بخشی از بار مصرف را از دوش شبکه بردارد.
در استانهایی نظیر هرمزگان که حدود هفتاد درصد مصرف برق به بخش خانگی اختصاص دارد، کوچکترین تغییر در دمای تنظیم کولرها یا تعویض تجهیزات فرسوده، میتواند به معنای تداوم فعالیت یک کارخانه و حفظ اشتغال صدها کارگر باشد. این یک بدهبستان هوشمندانه است؛ صرفهجویی در خانه برای رونق در کارخانه.
ابتکارهای بهرهوری و ظرفیتهای نهفته ملی
تغییر نگاه از تولید بیشتر به مصرف بهتر، کلید واژه عبور از بحران فعلی است. طبق دیدگاههای مسوولان عالیرتبه اجرایی کشور، تنها با اصلاح ابزارهای سرمایشی و ارتقای بازدهی موتورهای برقی، میتوان هزاران مگاوات انرژی را به چرخه بازگرداند؛ رقمی که معادل احداث چندین نیروگاه بزرگ است.
در این مسیر، استفاده از ظرفیت عظیم مشارکتهای مردمی که پیش از این در پویشهای ملی نظیر «جانفدا» تجلی یافته، میتواند معجزهآفرین باشد. اگر آن روحیه ایثار و همکاری در عرصه مصرف انرژی نیز جاری شود، ناترازی فعلی نه یک بنبست، بلکه به فرصتی برای نوسازی تکنولوژیک کشور بدل خواهد شد.
مشارکت و تدبیر برای فردای روشن
واقعیت آن است که بدون همکاری دوجانبه مردم و صنایع، مدیریت شبکه در ایام پیک مصرف به مسیری دشوار و ناهموار بدل میشود. دولت با تسهیل ورود بخش خصوصی به نیروگاههای تجدیدپذیر و مردم با مدیریت دقیق مصرف در ساعات اوج، دو لبه قیچی هستند که میتوانند بندهای ناترازی را ببرند.
عبور از این تابستان و سالهای پیشرو، نه با معجزه، بلکه با انتخابهای کوچک روزانه ما در استفاده درست از منابع ملی میسر است تا روشنایی، سهم عادلانه تمام ایران باشد.
انتهای پیام/7558