به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، مصلای امام خمینی (ره) تهران این روزها میزبان رویدادی است که در آن بوی باروت و تهدیدهای ظالمانه جنگ اخیر علیه ایران، در برابر درخشش ذهنهای بیدار و دستان توانمند نوجوانان ایرانی رنگ باخته است.
مسابقات انتخابی ربوکاپ 2026 در مصلای تهران، نهتنها یک رقابت علمی پیشرفته در حوزههای مکاترونیک، هوش مصنوعی، رباتیک و پردازش تصویر است، بلکه تجلیگاه شور، انگیزه و ایستادگی نسل جدیدی است که آموخته فردا را با ابزار علم و فناوری بسازد.
در حالی که بدخواهان بر طبل جنگ و ناامیدی میکوبیدند، سالنهای مصلی با هیجان بیپایان دانشآموزانی مواجه شد که ماهها و سالها برای ثانیهثانیهی حرکت رباتهای خود زحمت کشیدهاند.
این رویداد بزرگ دانشآموزی که با حضور پرشور دختران و پسران ردههای سنی مختلف شکل گرفته، آیینهای تمامنما از سرزندگی جریانی است که در آن، نوجوانان 14 تا 18 ساله و حتی کودکان 10 ساله، با جسارت تکنولوژیک خود، مرزهای دانش را جابهجا میکنند و با انگیزهای مهارناپذیر، خود را برای برافراشتن پرچم ایران در عرصههای جهانی آماده میسازند.
نگاهی عمیق به دستاوردهای این نوجوانان 13 تا 18 ساله، ابعاد شگفتانگیز این رویداد را نمایانتر میسازد. در این فضا، دیگر با مفاهیم ساده و ابتدایی روبهرو نیستیم؛ این طراحان کمسنوسال، با جسارتی ستودنی، به قلمرو برنامهنویسیهای پیشرفته رایانهای، الگوریتمنویسیهای پیچیده با زبان پایتون و پیادهسازی هوش مصنوعی ورود کردهاند. دستان کوچک اما توانمند آنها قطعات سختافزاری مکاترونیک را چنان در هم میآمیزد که رباتها جان میگیرند و بدون کوچکترین مداخله انسانی، تصمیماتی هوشمندانه اتخاذ میکنند.
این نسل نوخاسته، فناوریهای نوین پردازش تصویر و بینایی ماشین 360 درجه را با ظرافتی مهندسی به کار میبندد که حیرت هر ناظری را برمیانگیزد. آنها نه تنها در محیطهای کاملاً مجازی و شبیهسازیشده، ساختارهای پیچیده نرمافزاری را راهبری میکنند، بلکه با کالیبراسیونهای دقیق و کدهای پیشرفته، دنیای فیزیکی و دیجیتال را به هم پیوند میزنند. این تلاقی باشکوه تکنولوژی و اراده، نشان از رویش نسل جدیدی از دانشمندان و فناوران دارد که صنایع آینده ایران را با کلید هوشمندسازی فتح خواهند کرد.
نشست خبری تبیین رویکردهای کلان و بسترهای حمایتی مسابقات ربوکاپ
نشست خبری این رویداد با تشریح ساختار لیگها و اهمیت ملی مسابقات همراه بود. فرامرز دائمی، دبیر برگزاری بخش دانشآموزی مسابقات ربوکاپ 2026، با اشاره به آغاز این رقابتهای انتخابی در مصلای تهران، سطح علمی این رویداد را همتراز با المپیادهای دانشآموزی کشور دانست که برگزیدگان آن پس از مراحل ارزیابی دقیق، به عنوان تیم ملی به مسابقات جهانی کرهجنوبی در نیمه تیرماه سال آینده اعزام خواهند شد.
به گفته وی، این مسابقات داخلی در 6 لیگ مختلف از جمله رباتهای فوتبالیست (سبکوزن و آزاد)، لیگ امدادگر (شامل زیرشاخههای لاین، ماز و شبیهساز) و لیگ تعاملی «آناستیج» در حال برگزاری است.
دائمی ضمن تاکید بر پیادهسازی قوانین فوتبال واقعی و شبیهسازیهای پیشرفته نرمافزاری نظیر پایتون برای کاهش هزینهها و افزایش دقت پروژهها، خاطرنشان کرد که دانشآموزان سالها برای توسعه این رباتهای کاملاً هوشمند وقت صرف کردهاند تا شایستگی خود را در عرصه بینالمللی اثبات کنند.
در ادامه این نشست، محمدجواد صدریمهر، معاون توسعه اقتصاد دانشبنیان معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان ریاستجمهوری، بر راهبرد حاکمیت مبنی بر تداوم بیوقفه فعالیتهای علمی کشور تأکید کرد.
وی تصریح کرد که برگزاری این مسابقات در شرایط دشوار و ابعاد جنگی اخیر، واجد پیام مهمی است؛ چرا که معاونت علمی اعتقاد دارد این رویدادها با سرنوشت و آینده ایران گره خورده و نباید تحت هیچ شرایطی تعطیل شوند.
صدریمهر با قدردانی از مدیریت 20 ساله دکتر موسیخانی در کمیته ملی ربوکاپ و حمایتهای مسئولان دانشگاه آزاد اسلامی نظیر بیژن رنجبر، اعلام کرد که امسال سیاست تمرکززدایی با محوریت دانشگاههای بزرگ در استانهای اصفهان، مشهد و تبریز برای برگزاری رقابتهای منطقهای و تزریق امکانات به کل کشور کلید خورده است.
معاون توسعه اقتصاد دانشبنیان معاونت علمی همچنین از برنامههای حمایتی کلان دولت پرده برداشت که بر اساس آن، 5 دانشگاه برتر کشور هرکدام گرنت 20 میلیارد تومانی برای ایجاد کارگاههای پیشرفته رباتیک دریافت میکنند. توسعه مسابقات منطقهای، افزایش لیگهای هوش مصنوعی، و توجه جدی به خروجی صنعتی مسابقات جهت بازسازی صنایع کشور و حرکت به سمت انقلاب صنعتی نسل چهارم و اتوماسیون از محورهای اصلی برنامههای امسال است.
واکاوی تخصصی و خطبهخط مصاحبههای اختصاصی با نخبگان و سرپرستان لیگها
تشریح ابعاد فنی و ساختاری تیمهای تبریز توسط سهیل شیخاحمدی
سهیل شیخاحمدی، سرپرست تیمهای اعزامی از تبریز برای مسابقات رباتیک، در گفتگویی ابعاد مهندسی حضور دانشآموزان این خطه را کالبدشکافی کرد و اظهار داشت که دو تیم مقتدر به نامهای «فیوریوسا» (Purisa) و «اینویکتا» از شهر تبریز در لیگ رباتهای فوتبالیست سبکوزن (Lightweight) به رقابت میپردازند.
وی در تشریح ساختار الکترونیکی و مکانیکی رباتها بیان کرد که بچهها از 16 سنسور مادون قرمز (IR) با فرکانس کاری 38 کیلوهرتز بهره گرفتهاند تا پالسهای ارسالی از توپ مادون قرمز را به طور دقیق ردیابی کنند؛ موضوعی که نشان میدهد بر خلاف رویکرد برخی تیمها در استفاده از دوربین، اولویت فنی این تیم بهرهگیری از سنسورهای دقیق فرکانسی بوده است.
شیخاحمدی افزود برای کنترل محدوده زمین و ممانعت از خروج ربات از خطوط سفید فوتبال، رباتها مجهز به لیزر و سنسورهای کف از نوع فتوسل مقاومتی هستند. افزون بر این، با بکارگیری سنسور کامپس یا همان قطبنما و پیادهسازی الگوریتم کنترل PID که توسط خود دانشآموزان برنامهنویسی شده است، ربات بلافاصله پس از هرگونه انحراف فیزیکی، زاویه خود را راست کرده و به سمت هدف بازمیگردد.
هوشمندی کامل و اتوماتیک بودن رباتها به گونهای است که وقتی سنسور شماره یک توپ را رویت میکند، طبق برنامهریزی منطقی، سنسور شماره سه عمل کرده تا ربات همواره در موقعیت پشت توپ یا اصطلاحاً «سایکل توپ» قرار گیرد و به سمت دروازه حریف حمله کند.
اعضای این تیمها ترکیبی از دانشآموزان مقاطع نهم، دهم و یازدهم هستند که از مدارس استعدادهای درخشان فرزانگان 1، 3، 4 و 5 تبریز در رده سنی 15 تا 18 سال اعزام شدهاند و تمامی مراحل ساخت از صفر تا صد پروژه را خود انجام دادهاند.
وی با اشاره به تغییر رویکرد جنسیتی مثبت در این مسابقات تبیین کرد که برخلاف سنوات گذشته که بیشتر تیمهای پسران اعزام میشدند، امسال به دلیل همکاری گسترده مدارس دخترانه تبریز، حضور دختران بسیار پررنگ است و جمعیت دانشآموزی دختر و پسر در کل مسابقات به صورت نصف-نصف تقسیم شده است.
شیخاحمدی با یادآوری افتخارات گذشته از جمله کسب مقام اول جهان در لیگ سوپرتیم (SuperTeam) مسابقات جهانی هلند و رتبههای ششم و هفتم بخش اصلی در سال گذشته، چشمانداز آینده این رشته را رسیدن به هدف بزرگ سال 2050 دانست که در آن رباتهای انساننما بتوانند با تیم قهرمان جهان در رده انسانها مسابقه دهند. شایان ذکر است که هر بازی در دو نیمه 10 دقیقهای برگزار میشود و تیمهای برتر این دوره امسال به مسابقات جهانی کرهجنوبی اعزام خواهند شد.
تبیین رویکرد طراحی دید 360 درجه تیم ایر تهران توسط متین محمدپور
متین محمدپور، عضو تیم رباتیک «ایـر» (Air)، در تشریح جزئیات فعالیت این تیم در لیگ فوتبالیستهای سنگینوزن، به بیان ویژگیهای سنی و ساختاری اعضای گروه پرداخت و اظهار کرد که اعضا در قالب یک تیم مدرسهای گرد هم آمدهاند که اکثر آنها 13 ساله هستند، جوانترین عضو گروه 12 سال سن دارد و مربیان و دیگر همتیمیها در رده سنی 14 و 15 سال قرار گرفتهاند.
.
ربات این تیم در لیگ وزن آزاد یا همان سنگینوزن (Open Weight) مسابقه میدهد که یکی از سه بخش اصلی لیگ رباتهای فوتبالیست است. مشخصه فنی متمایز این ربات، استفاده از پلتفرم بینایی ماشین به جای سنسورهای سنتی است؛ به طوری که یک دوربین هوشمند در زیر یک آینه محدب تعبیه شده است که امکان دید 360 درجه محیطی را برای ربات فراهم میسازد تا ربات بتواند به طور همزمان و تفکیکشده، موقعیت دروازه و توپ را تشخیص داده و فرآیند گلزنی را به صورت خودکار مدیریت کند.
فرآیند تحقیق، طراحی و ساخت فیزیکی این ربات مجموعاً 9 ماه به طول alpine انجامیده که از این میزان، 3 ماه به طور اختصاصی و متمرکز صرف طراحی مدار بردهای الکترونیکی پیسیبی (PCB)، شاسی ربات و شیلد آن شده است. اعضای این تیم همگی از دانشآموزان مدرسه علامه طباطبایی تهران هستند که هسته اولیه آشنایی و همکاری آنها در این فضا شکل گرفته است.
محمدپور با اشاره به سوابق پیشین و انگیزههای بالای صعود گروه بیان داشت که آنها سال گذشته در لیگ پرایمری (Primary) موفق به کسب مقام سوم کشوری شدند، اما برای رقابتهای امسال انگیزهای مضاعف دارند و هدف اصلیشان کسب رتبه اول کشور جهت تصاحب جواز حضور و اعزام به مسابقات جهانی کره جنوبی است.
تحلیل فرآیندهای لیگ امدادگر و سوابق قهرمانی توسط مهدی نوزاد
مهدی نوزاد، سرپرست لیگ امدادگر مسابقات انتخابی روبوکاپ کرهجنوبی، ابعاد فنی و اجرایی این دوره از رقابتها را تشریح کرد و گفت مسابقات امسال در لیگ امدادگر در سه بخش اصلی امدادگر خط (Line)، امدادگر ماز (Maze) و امدادگر شبیهساز (Simulation) دنبال میشود که هر کدام دارای سهمیه مجزا برای رقابتهای جهانی هستند.
در بخش آماری، 17 تیم در لیگ لاین، 7 تیم در لیگ ماز و 5 تیم در بخش شبیهساز به رقابت میپردازند. در لیگ لاین، دانشآموزان فضایی شبیهسازیشده از مناطق زلزلهزده و آسیبدیده را پیشرو دارند و رباتها باید با عبور صحیح از المانها و موانع موجود، امتیازات لازم را در 5 راند عملیاتی کسب کنند تا تیمی که بیشترین امتیاز را به دست میآورد، راهی مسابقات جهانی 2026 شود.
.
تفاوت فنی لیگ ماز در نیازمندی آن به پردازش تصویر بسیار پیشرفتهتر است؛ ربات باید به طور کاملاً خودکار اتاقهای مختلف را جستوجو کرده، نقشهبرداری زمین را به انجام برساند و حروف یا علائم نصبشده روی دیوارها را تشخیص دهد، به طوری که هر تیمی در بخش مکانیک، برنامهنویسی و پردازش تصویر عملکرد دقیقتری داشته باشد، امتیاز بیشتری میگیرد. لیگ شبیهساز اما کاملاً مجازی است و رباتها فاقد بخش مکانیکی فیزیکی هستند و دانشآموزان صرفاً بر روی برنامهنویسی الگوریتمها در محیط نرمافزاری تمرکز دارند.
نوزاد با تاکید بر هوشمندی کامل و عدم مداخله انسانی در حین مسابقه یادآور شد که تمامی لیگها هوشمند بوده و به ارتباط اینترنتی نیاز ندارند؛ تیمها تنها در ابتدای کار ربات را روشن کرده و در زمین قرار میدهند و پس از آن هیچگونه دخالتی در کار ربات ندارند، چرا که تمامی الگوریتمها، تستها و کالیبراسیونها از قبل انجام شده است و در صورت بروز خطا، ربات تنها از طریق چکپوینتها جابهجا میشود.
تقویم اجرایی رقابتها به این صورت است که روز اول به آمادهسازی و کالیبراسیون اختصاص داشت، روز دوم (امروز) دو رقابت در لیگ لاین و یک رقابت در لیگهای ماز و شبیهساز برگزار میشود، فردا اوج رقابتها با برگزاری 3 تا 4 راند خواهد بود و روز جمعه نیز پس از برگزاری بخش تکنیکال چلنج، مراسم اختتامیه برپا میشود.
میانگین اعضای هر تیم 4 یا 5 نفر است و تیمهای کمتر از 3 نفر به دلیل ماهیت کار گروهی وجود ندارند، در حالی که رده سنی شرکتکنندگان از دانشآموزان دوره دوم ابتدایی (10 سال) تا 18 سال را شامل میشود. از حیث پیشرفت تکنولوژی و هوش مصنوعی، امسال شاهد استفاده جسورانه از پردازش تصویر و هوش مصنوعی هستیم؛ در لیگ ماز وجود دوربین و پردازنده اصلی الزامی است و در لیگ لاین نیز هماکنون 3 تیم از دوربین استفاده میکنند و رویکرد کمیته نیز سوق دادن تمامی تیمها به این سمت است.
نوزاد با ارزیابی پیشینه درخشان تیمهای ایرانی خاطرنشان کرد که با وجود محدودیتهای ناشی از شرایط جنگی و تعطیلی مدارس، تیمها فعالیت خود را به خوبی ادامه دادهاند؛ ایران در سال 2016 اولین مقام دوم جهانی را در امدادگر لاین کسب کرد و در سالهای 2018، 2019 و 2020 به مدت سه سال پیاپی مقام اول مسابقات جهانی را به دست آورد و در لیگ ماز نیز چندین سال سابقه نایبقهرمانی جهان را دارد، لذا کسب مقام جهانی دیگر دور از دسترس نیست و هدف مستقیم تیمها کسب رتبه اول مسابقات جهانی است.
واکاوی تفاوتهای ساختاری لیگهای فوتبالیست توسط محمدحسین ذوالفقاری
محمدحسین ذوالفقاری، سرداور مسابقات ربوکاپ آزاد ایران 2026، به تبیین دقیق ساختار لیگ رباتهای فوتبالیست پرداخت و تشریح کرد که این لیگ به دو بخش اصلی «شبیهساز» و «رباتهای واقعی» تقسیم میشود.
در بخش شبیهساز، تمامی مسابقات در محیط نرمافزاری و روی کامپیوتر انجام میشود و تمرکز اصلی بر مهارتهای برنامهنویسی و الگوریتمنویسی است؛ دانشآموزان باید با استفاده از زبان پایتون، الگوریتمهایی طراحی کنند که رباتها بتوانند به صورت هوشمند در محیط شبیهسازیشده با یکدیگر فوتبال بازی کنند. مسابقات شبیهساز امسال به صورت سه ربات در برابر سه ربات برگزار میشود و تیمها نتیجه اجرای کدهای خود را به صورت لحظهای مشاهده میکنند.
در بخش واقعی، تیمها علاوه بر برنامهنویسی باید مهارتهای مکانیکی و الکترونیکی نیز داشته باشند، زیرا لازم است ربات را به صورت فیزیکی طراحی و پیادهسازی کنند. لیگ رباتهای واقعی شامل بخشهای «اوپنویت» (وزن آزاد)، «لایتویت» (سبکوزن) و «پرایمری» است که امسال به دلیل برگزاری فشرده مسابقات انتخابی ربوکاپ، لیگ پرایمری برگزار نشد.
ذوالفقاری در توضیح تفاوت لیگهای رباتیک اوپنویت و لایتویت افزود که در لیگ اوپنویت محدودیت وزنی چندانی وجود ندارد و تنها ابعاد، ارتفاع، میزان ولتاژ و مشخصات فنی رباتها طبق قوانین مسابقات کنترل میشود، اما در لیگ لایتویت، محدودیت وزن اعمال شده و رباتها باید سبکتر طراحی شوند.
تفاوت مهم دیگر این دو لیگ در نوع توپ مسابقه است؛ در لیگ اوپنویت، توپ مورد استفاده یک توپ نارنجیرنگ غیرفعال شبیه توپ گلف است که رباتها باید آن را با استفاده از پردازش تصویر تشخیص دهند، اما در لیگ لایتویت، از توپ فعال دارای تابش مادونقرمز استفاده میشود و رباتها از طریق سنسورهای مادونقرمز میتوانند توپ را شناسایی کنند که کار را برای رباتها سادهتر میکند.
به دلیل همین پیچیدگیهای فنی لیگ اوپنویت، معمولاً دانشآموزان با سن و تجربه بیشتر وارد این بخش میشوند تا بتوانند مهارتهای خود را در حوزههایی مانند بینایی ماشین، برنامهنویسی پیشرفته و طراحی ربات توسعه دهند.
در لیگ اوپنویت هر تیم متشکل از دو ربات است و دو تیم در مقابل یکدیگر به رقابت میپردازند و رقابتها به صورت کاملاً خودکار و بدون دخالت مستقیم انسان انجام میشود. تفاوت اصلی لیگ اوپنویت با رشتههای دیگر رباتیک در این است که رباتها بدون کنترل انسانی فعالیت کرده و به صورت هوشمند تصمیم میگیرند.
هدف نهایی این مسابقات نیز رسیدن به سطحی از فناوری است که رباتها بتوانند در آینده در کنار انسانها فوتبال بازی کنند و برای این منظور، دانشآموزان باید مهارتهای مختلفی از جمله برنامهنویسی، الکترونیک، طراحی مدار، مکاترونیک و طراحی مکانیک را فرا بگیرند.
روند پیشرفت دانشآموزان به این صورت است که معمولاً کار خود را از لیگهای سادهتر مانند پرایمری یا رباتهای سبک با کیتهای آماده الکترونیکی و بردهای آردوینو آغاز کرده و با زبان برنامهنویسی C++ کدنویسی را شروع میکنند که در مراحل ابتدایی برنامهها در حد ساختارهای ساده شرطی و منطقی است، اما به مرور و با افزایش تجربه در مقاطع بالاتر تحصیلی، وارد لیگهای پیشرفتهتری مانند اوپنویت شده و به سراغ مباحث پردازش تصویر، هوش مصنوعی و برنامهنویسی پیشرفته با زبان پایتون میروند تا رباتها بتوانند محیط اطراف و توپ مسابقه را به صورت هوشمند شناسایی و تحلیل کنند.
ذوالفقاری درباره سطح مسابقات امسال خاطرنشان کرد که با وجود محدودیتهایی که برای برخی تیمها در استفاده از امکانات مدارس و تجهیزات وجود داشت، تیمها عملکرد بسیار خوبی داشتند و نسبت به سال گذشته پیشرفت محسوس مشاهده میشود و بسیاری از تیمها توانستهاند رباتها و الگوریتمهای خود را توسعه دهند و کیفیت رقابتها ارتقا یافته است.
تلاقی هنر، خلاقیت و هوش مصنوعی در لیگ آناستیج از زبان مهدی علیزاده
در نخستین روز از رقابتهای انتخابی ربوکاپ 2026 در مصلای امام خمینی (ره)، دانشآموزان 14 تا 18 سال از سراسر کشور در لیگهای مختلف به رقابت پرداختند که در این میان، لیگ «آناستیج» (نمایشی) به دلیل تمرکز بر تلفیق فناوری رباتیک، هوش مصنوعی و هنرهای نمایشی، به یکی از متفاوتترین و آیندهمحورترین بخشها تبدیل شد.
جایی که شرکتکنندگان با طراحی سناریوهای خلاقانه، آینده تعامل انسان و ربات را روی صحنه به تصویر میکشند و رباتها به عنوان بخشی از روایت، اجرا و تعامل انسانی وارد صحنه شده و در کنار بازیگران، داستانهای آیندهمحور را بازآفرینی میکنند. در روز نخست این لیگ، تیمهای دانشآموزی با ارائه نمایشهایی درباره رستورانهای تمامهوشمند، رباتهای معدنکار، شخصیتهای داستانی هوشمند و سناریوهای مبتنی بر زندگی آینده، تصویری از جهان فردا ارائه دادند.
مهدی علیزاده، سرپرست لیگ آناستیج مسابقات انتخابی ربوکاپ 2026، در گفتگویی با اشاره به نقش روزافزون رباتها در صنعت نمایش اظهار کرد که امروزه دنیای نمایش به سمت تلفیق هرچه بیشتر با فناوری رباتیک حرکت میکند و تعامل میان انسان و ربات به مسئلهای جدی تبدیل شده است.
روندی که در رسانههای ملی، پلتفرمهای نمایش خانگی، فیلمها و تئاترها مشاهده میشود؛ جایی که رباتها در کنار بازیگران نقشآفرینی کرده و به جذابتر شدن سناریو و اجرای نمایش کمک میکنند، مانند اجراهای نمایشی که در آنها رباتهای طراحیشده، موسیقی تولید میکنند یا در کنار بازیگران به اجرای صحنه میپردازند.
علیزاده با تأکید بر اینکه بخش مهمی از امتیاز تیمها به کیفیت «تعامل انسان و ربات» اختصاص دارد، توضیح داد که یکی از تیمها نمایش «پینوکیو» را با نگاهی مدرن بازآفرینی کرده است؛ به طوری که شخصیت پینوکیو وارد دنیای سرمایهگذاری و رمزارزها میشود و در تعامل با رباتها داستان را پیش میبرد که در این اجرا، بخشی از کاراکترها انسانی و بخشی دیگر رباتیک هستند.
تیم دیگری ربات آشپز طراحی کرده و آینده رستورانهای تمامهوشمند را به نمایش گذاشته است؛ فضایی که در آن انسانها از چرخه خدمات حذف شدهاند و تمامی امور توسط رباتها انجام میشود و این تیم تلاش کرده پیامدهای حذف تعامل انسانی در چنین محیطی را به تصویر بکشد.
نمایش دیگری نیز به کاربرد رباتها در معادن اختصاص دارد و این موضوع را بررسی میکند که استفاده از رباتها به جای نیروی انسانی در محیطهای پرخطر چه مزایا و پیامدهایی خواهد داشت که این ایدهها نشان میدهد نسل جدید تا چه اندازه به آینده صنایع هوشمند و اتوماسیون توجه دارد.
در بخش آناستیج، جنبه هنری اجرا اهمیت بالایی دارد و نمایشها شباهت زیادی به اجراهای افتتاحیه و اختتامیه رویدادهای بزرگ دارند. علیزاده درباره نحوه برگزاری مسابقات توضیح داد که امسال 6 تیم از استانهای تهران, البرز و فارس در این لیگ حضور دارند و در نهایت یک تیم به عنوان نماینده ایران برای حضور در مسابقات جهانی ربوکاپ 2026 که در شهر اینچئون کرهجنوبی برگزار میشود، انتخاب خواهد شد.
تیمها طی چند مرحله به رقابت میپردازند و هر تیم سه بار اجرای صحنهای دارد که بهترین امتیاز آنها ثبت میشود و علاوه بر اجرای زنده، شرکتکنندگان باید ویدئویی از فرایند طراحی و ساخت رباتهای خود ارائه دهند و همچنین پوستر و مستندات فنی پروژه را مطابق استانداردهای مسابقات جهانی آماده کنند.
اعضای تیمها در بازه سنی 14 تا 18 سال قرار دارند و بسیاری از آنها طی سالهای اخیر تجربه حضور مستمر در رقابتهای رباتیک را بهدست آوردهاند. لیگ آناستیج از سال 2019 وارد رقابتهای جهانی ربوکاپ شده و سه سال است که در ایران برگزار میشود و در این مدت هم تعداد تیمها افزایش یافته و هم کیفیت فنی و هنری اجراها پیشرفت قابلتوجهی داشته است و مربیان و منتورها به شناخت دقیقتری از مهارتهای موردنیاز دانشآموزان رسیدهاند.
علیزاده در پایان تأکید کرد که در مسابقات جهانی نگاه ویژهای به این لیگ وجود دارد، زیرا صنعت نمایش به تدریج در حال حرکت به سمت فناوریهای هوشمند و رباتیک است؛ از دوربینهای هوشمند فیلمبرداری گرفته تا طراحی صحنه، موسیقی، اجرای سناریو و تعامل کاراکترها، همگی به سمت استفاده از فناوریهای نوین حرکت میکنند که آثار آن امروز در سینما، تئاتر و شبکه نمایش خانگی نیز قابل مشاهده است.
اقتدار تمدنی علم و پایداری انگیزشی نسل نوین ایران
تحلیل جامع فرآیندهای فنی، آماری و ساختاری مسابقات انتخابی ربوکاپ 2026 مصلای تهران، یک حقیقت بنیادین را آشکار میسازد و آن، اهمیت استراتژیک و بیبدیل علم و دانش به عنوان پیشران اصلی اقتدار ملی و توسعه پایدار کشور است.
دانشآموزان و نوجوانان ایرانی با حضور حماسی، باانگیزه و پر از شور و حرارت علمی خود در این دوره از رقابتها، خط بطلانی بر تمامی محدودیتها، انسدادهای آموزشی و سایههای سنگین جنگ اخیر تحمیلی علیه ایران کشیدند.
این نخبگان جوان با تکیه بر نبوغ ذاتی، پردازشهای جسورانه هوش مصنوعی و طراحیهای بومی الکترونیک، نشان دادند که شعله نوآوری و اشتیاق به پیشرفت علمی در قلوب نسل نوین این مرز و بوم، با هیچ تکانهی ژئوپلیتیکی خاموششدنی نیست.
ایستادگی پرشور این دانشآموزان در سنگر فناوری مصلای تهران، نهتنها متضمن تکرار قهرمانیهای درخشان گذشته در مسابقات جهانی کره جنوبی است، بلکه پشتوانهای تمدنی و مهارتی برای ورود مقتدرانه ایران به عصر انقلاب صنعتی نسل چهارم و اتوماسیون پیشرفته به شمار میرود؛ جریانی پویا که ثابت کرد علم، اصلیترین ابزار صیانت از آرمانها و ساختن فردای روشن ایران اسلامی است.
انتهای پیام/