علی بیتاللهی رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم درباره زلزله شب گذشته، سهشنبهشب، تهران اظهار کرد: ساعت 20 و 41 دقیقه دقیقه دیشب 22 اردیبهشت 1405 اولین رخداد لرزهای بهعنوان یک پیشلرزه با بزرگای 3.4 در محدوده 8کیلومتری شمال پردیس، بومهن و همچنین رودهن رخ داد که این کانونها در محدوده جمعیتی قرار دارند.
وی ادامه داد: در ادامه زلزله اصلی بهنظر من با بزرگی 4.6 حدود 3 ساعت بعد در ساعت 23:46 دقیقه رخ میدهد.
وی افزود: پس از آن نیز 6 رخداد لرزهای دیگر با فواصل حدود 10 تا 20 دقیقه ثبت شده است، آخرین پسلرزه نیز با بزرگی 3.1 در حدود ساعت 3:30 بامداد امروز 23 اردیبهشت 1405 به وقوع پیوست.
مقام مسئول وزارت راه و شهرسازی افزود: بر اساس گزارش مرکز لرزهنگاری و بررسیهایی که انجام شده است، این روند یک الگوی نسبتاً نرمال لرزهای است که با یک پیشلرزه آغاز میشود و با مجموعهای از پسلرزههای کوچکتر پایان مییابد، این موضوع نشان میدهد احتمال وقوع زلزله بزرگتر بسیار کم و ناچیز است، چراکه این پسلرزهها بیانگر رهایی تدریجی تنشهای باقیمانده در زمین هستند.
بیتاللهی تصریح کرد: در زلزلههای بزرگ مانند رودبار، بم و کرمانشاه معمولاً پس از یک وقفه چندساعته، زلزله بزرگتری ثبت میشود، اما در این مورد توالی پسلرزهها احتمال وقوع زلزله بزرگتر را بهمراتب کاهش میدهد.
وی گفت: محدوده رخداد این زلزله در محل تلاقی گسل شمال تهران با گسل مشاء، در حوالی روستای ایرا در شرق تهران قرار دارد. کانون این زمینلرزه حدود 40 کیلومتر با مرکز شهر تهران فاصله دارد؛ بنابراین این رخداد در شرق پایتخت و خارج از محدوده مرکزی شهر بوده است.
رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی با بیان اینکه زون رخداد زلزله محل تلاقی گسل شمال تهران با گسل مشاء است، افزود: این زون لرزهای ذاتاً فعال است و زمینلرزههای متعددی در آن و اطراف آن رخ میدهد، این ناحیه بهسمت دماوند از نظر لرزهخیزی فعالتر از محدوده شهر تهران است و در مناطق 22گانه پایتخت نیز رخداد لرزهای شدید بسیار نادر است.
بیتاللهی ادامه داد: این زمینلرزه رخدادی عجیب و غیرمنتظره نبوده است و زون شرق تهران بهعنوان یک ناحیه فعال لرزهای شناخته میشود. مخاطبان تسنیم زلزله دماوند در سال 1396 را نیز که در تهران احساس شد، بهخاطر دارند، آخرین زلزله مخرب تاریخی تهران نیز مربوط به سال 1830 میلادی و در حدود 60کیلومتری همین ناحیه و در محدوده دماوند بوده است.
بیتاللهی اضافه کرد: این حقایق نشان میدهد منطقه، یک پهنه فعال لرزهخیز با سرشت طبیعی زلزلهخیزی است و این رخدادها بخشی از رفتار طبیعی زمین محسوب میشوند. این زلزلهها تا حدی موجب تخلیه انرژی ذخیرهشده در زمین میشوند و میتوانند از وقوع زلزلههای بزرگتر جلوگیری کنند.
انتهای پیام/+