به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، بازنشستگی در نگاه سنتی اغلب بهعنوان پایان یک مسیر کاری و آغاز دورهای از استراحت و انزوا تلقی میشود. اما تحولات اجتماعی و اقتصادی در سالهای اخیر نشان میدهد که این نگاه نیازمند بازنگری است. بسیاری از کارشناسان امروز از مفهومی با عنوان «اقتصاد بازنشستگی» سخن میگویند؛ مفهومی که بازنشستگی را نه پایان فعالیت، بلکه آغاز «فصل سوم زندگی» میداند.
در این رویکرد، بازنشستگان صرفاً دریافتکنندگان مستمری نیستند، بلکه سرمایهای انسانی با تجربه، مهارت و دانش انباشته محسوب میشوند. دههها فعالیت حرفهای و اجتماعی، مجموعهای از تواناییها و بینشها را در اختیار آنان قرار داده که میتواند همچنان در خدمت اقتصاد و جامعه قرار گیرد. از این منظر، حضور فعال بازنشستگان در عرصههای مختلف اقتصادی و اجتماعی نهتنها به بهبود وضعیت معیشتی آنان کمک میکند، بلکه به پویایی جامعه نیز میافزاید.
اقتصاد بازنشستگی در واقع تلاش میکند نگاه به این دوره از زندگی را از «مصرفکننده صرف بودن» به «مشارکت فعال» تغییر دهد. بسیاری از بازنشستگان توانایی آن را دارند که در قالب فعالیتهای سبک، مشاورهای، آموزشی یا کسبوکارهای کوچک همچنان نقشآفرین باشند. چنین فعالیتهایی الزاماً به معنای کار تماموقت یا فعالیتهای سنگین نیست، بلکه میتواند در قالب کارهای منعطف، کمریسک و متناسب با شرایط جسمی و روحی افراد تعریف شود.
در این میان، کسبوکارهای کوچک و قابل مدیریت میتوانند یکی از مسیرهای مناسب برای تداوم فعالیت در دوران بازنشستگی باشند. تجربه مدیریتی، مهارتهای فنی، توانایی آموزش و انتقال تجربه یا حتی فعالیتهای محلی و خانگی، ظرفیتهایی هستند که بسیاری از بازنشستگان در اختیار دارند. بهرهگیری از این ظرفیتها نهتنها میتواند به تقویت استقلال نسبی مالی کمک کند، بلکه احساس مفید بودن و نشاط اجتماعی را نیز افزایش میدهد.
از سوی دیگر، مشارکت فعال بازنشستگان در جامعه میتواند آثار مثبت اجتماعی نیز به همراه داشته باشد. حضور آنان در عرصههای آموزشی، فرهنگی یا مشاورهای امکان انتقال تجربه به نسل جوان را فراهم میکند و از گسست میان نسلها جلوگیری میکند. همچنین چنین حضوری میتواند از انزوای اجتماعی و مشکلات روحی که گاه در دوران سالمندی بروز میکند، پیشگیری کند.
البته باید توجه داشت که نسخه واحدی برای همه بازنشستگان وجود ندارد. شرایط جسمی، روحی، مالی و خانوادگی افراد با یکدیگر متفاوت است و هرگونه فعالیت اقتصادی یا اجتماعی در این دوره باید متناسب با توان و علاقه فرد طراحی شود. هدف اصلی اقتصاد بازنشستگی، تحمیل کار به بازنشستگان نیست، بلکه فراهم کردن فرصتهایی است که آنان در صورت تمایل بتوانند همچنان فعال و اثرگذار باقی بمانند.
در نهایت، اگر بازنشستگی را «فصل سوم زندگی» بدانیم، این فصل میتواند همچون دو فصل پیشین سرشار از تجربه، خلاقیت و مشارکت باشد. استفاده از ظرفیتهای بازنشستگان نهتنها به بهبود کیفیت زندگی آنان کمک میکند، بلکه میتواند به سرمایهای ارزشمند برای توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور تبدیل شود.
فرخ هاشمی؛ پژوهشگر و فعال بازنشستگی
انتهای پیام/