به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، به باور کارشناسان بازار سرمایه تنها در شرایط باز و معاملاتی، و نیز شفاف و پویا، قابل مدیریت است. از این رو، هرگونه تعطیلی بلندمدت، نه تنها ریسک را حذف نکرده و آرامش ایجاد نمیکند، بلکه آن را به لایههای پنهان بحران منتقل میسازد. تجربه کشورهای مختلف در دورههای جنگ، تحریم و رکود هم نشان داده است مسیر درست مدیریت بحران از «بازگشایی تدریجی، هدفمند و متکی بر تابآوری صنایع» میگذرد، نه از «بستن تالار معاملات».
عواقب تاخیر در بازگشایی؛ فراتر از چند روز تعلیق
اهالی بازار سرمایه معتقدند تاخیر در بازگشایی بازار سرمایه، هزینههایی به مراتب سنگینتر از چند روز توقف معاملات دارد؛ که از جمله این موارد میتوان به افزایش ریسک اعتباری این بازار نزد سرمایهگذاران نهادی و فعالان حرفهای، مخابره پیام غیرقابلاتکا بودن بازار سرمایه در شرایط حساس، افزایش هزینه تامین مالی شرکتها و بنگاهها، اختلال در قیمتگذاری اوراق و سهام، کمبود منابع برای پروژههای زیرساختی و طرحهای توسعهای و کاهش سرعت بازسازی اقتصادی در دوره پسابحران اشاره کرد. ضمن این که بازاری که دیر باز شود، دیرتر نیز به تعادل و اعتماد بازمیگردد.
بازگشایی مرحلهای؛ راهکار مدیریت ریسک
در این شرایط برخی میگویند در مقابل تعطیلی بلندمدت، رویکرد بازگشایی مرحلهای و هدفمند میتواند به عنوان ابزاری کارآمد برای مدیریت ریسک عمل کند. در این چارچوب، اولویت باید با صنایعی مانند صنایع غذایی، صنایع دارویی، کشاورزی و تولیدکنندگان کالاهای اساسی باشد که حتی در شرایط بحران نیز جریان درآمدی پایدار دارند.
همچنین آغاز معاملات از این گروهها میتواند نقش «لنگر ثبات» را برای کل بازار سرمایه ایفا کند و فرآیند کشف قیمت را به صورت تدریجی و کنترلشده پیش ببرد؛ و این رویکرد احتمال بروز شوک سیستماتیک در شاخصهای اصلی را کاهش میدهد.
از سوی دیگر، بازگشایی موفق بازار سرمایه تنها به انتخاب صنایع محدود نمیشود؛ و در شرایط بحرانی، سازمان بورس باید از سیاستگذاری منفعلانه فاصله بگیرد و نقش فعالتری در تنظیمگری ایفا کند. از این رو، اقداماتی مانند مدیریت هوشمند دامنه نوسان، تقویت سازوکارهای نقدشوندگی، افزایش شفافیت اطلاعاتی و ارائه بستههای سیاستی متناسب با شدت بحران قابل توجه هستند.
در مجموع باید گفت بازار سرمایه تنها در شرایط باز، شفاف و پویا قابل مدیریت است. از این رو، پنهان کردن ریسک از طریق تعطیلی، آن را نابود نمیکند، بلکه انباشته میسازد تا در لحظه بازگشایی به شکل فشار فروش گسترده و نوسانهای شدید تخلیه شود.
در این میان، راهبرد موثر، پذیرش واقعیت بحران و مدیریت حرفهای آن از سه مسیر بازگشایی تدریجی و هدفمند از صنایع تابآور، تنظیمگری فعال و هوشمند توسط سازمان بورس و تقویت ابزارهای پوشش ریسک و تعمیق بازار میگذرد و تنها در چنین چارچوبی میتوان انتظار داشت که بازار سرمایه نه تنها از بحران عبور کند، بلکه پس از آن نیز بتواند نقش خود را در تامین مالی تولید، حمایت از سرمایهگذاری و تسریع بازسازی اقتصادی ایفا کند.
بدین جهت، همانگونه که اشاره شد تعطیلی بلندمدت تالار شیشهای، ریسک را از بین نمیبرد، آن را پنهان میکند. تجربه جهانی نیز نشان داده است مسیر درست، بازگشایی تدریجی از صنایع پایدار، تنظیمگری فعال و توسعه ابزارهای پوشش ریسک است.
انتهای پیام/