به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم, در اردیبهشت ماه سال 1405، ایران در شرایطی روز جهانی کارگر را پشت سر میگذارد که زخمهای ناشی از تجاوزات اخیر جبهه استکبار (آمریکا و رژیم صهیونیستی) بر پیکره زیرساختهای تولیدی کشور هنوز تازه است. در این برهه حساس که کشور با تغییرات راهبردی در سطح کلان مدیریت و فضای نیمهجنگی دست و پنجه نرم میکند، پیام رهبر انقلاب به کارگران، فراتر از یک سنت سالانه، در واقع یک «دکترین دفاع اقتصادی» است. این گزارش به تحلیل چهار محور کلیدی این پیام با نگاهی به واقعیتهای میدانی کارخانجات آسیبدیده و وضعیت معیشتی کارگران میپردازد.
جهاد اقتصادی؛ پاسخ سخت در میدان تولید
نخستین نکته پیام، یعنی «جهاد اقتصادی برای شکست دشمن»، نشاندهنده تغییر ماهیت مفهوم تولید در سال 1405است. زمانی که دشمن با حملات نظامی به مراکز صنعتی، به دنبال فلج کردن چرخه تأمین کالا و ایجاد قحطی مصنوعی است، هر چرخ دندهای که در کارخانه میچرخد، به مثابه شلیکی به سمت مواضع دشمن است. رهبری با انتخاب واژه «جهاد»، کارگر را از یک «عاملِ مزدبگیر» به یک «رزمنده جبهه پایداری» ارتقا دادند تا انگیزه معنوی برای بازسازی سریع خرابیها ایجاد شود.
پایداری بر سر میثاق؛ ممنوعیت تعدیل در زمانه بحران
یکی از چالشبرانگیزترین بخشهای پیام، مطالبه از صاحبان کسبوکار برای «پرهیز از تعدیل نیرو» است. در شرایطی که برخی از واحدهای صنعتی بر اثر حملات آسیب دیده و دچار «بیکاری اجباری» شدهاند، گرایش طبیعی کارفرمایان به سمت جداسازی نیروی کار برای کاهش هزینههاست.
اما تحلیل رهبری بر این استوار است که:
حفظ انسجام ملی: اخراج کارگر در زمان جنگ، بازی در زمین دشمن برای ایجاد نارضایتی اجتماعی است.
امنیت روانی: کارگری که جان خود را در کارخانه در معرض خطر قرار داده، نباید نگران نان شب خود باشد. صاحبان سرمایه موظفند در این سختی شریک کارگران باشند تا پیوند میان ملت و حاکمیت گسسته نشود.
عبور از شعار به شعور؛ تکریم ساختاری کارگرتاکید بر «تعمیق تکریم فراتر از تجلیلهای زبانی»، نقد صریح به بروکراسی اداری است که تنها در روز کارگر به یاد این قشر میافتد. در سال 1405که معیشت به دلیل شرایط اضطراری تحت فشار است، تکریم واقعی از نظر رهبری یعنی:- رسیدگی فوری به وضعیت کارگرانِ واحدهای بمباران شده.- ایجاد چتر حمایتی بیمهای و معیشتی برای کسانی که به دلیل آسیب کارخانه، موقتاً از کار بازماندهاند.
این دستورالعمل، راه را بر همایشهای پرهزینه میبندد و منابع را به سمت سفره کارگر هدایت میکند.
چرخه غیرت ملی؛ حمایت از کالای داخلی به مثابه پدافند غیرعاملبند مربوط به «اولویت دادن به مصرف کالای داخلی»، حلقهی وصل مردم به جبهه تولید است. رهبری با این فراخوان، از ملت میخواهند که با انتخاب کالای ایرانی، در واقع هزینه بازسازی کارخانههای آسیبدیده و حقوق کارگران بیکارشده را تأمین کنند. این یک مدل «تأمین مالی جمعی» برای تقویت بنیه دفاعی کشور در حوزه اقتصاد است.
به گزارش خبرگزاری تسنیم,پیام رهبر انقلاب در سال 1405، پاسخی هوشمندانه به استراتژی «فشار حداکثری نظامی-اقتصادی» دشمن است. ایشان با هوشیاری، کارگر را در مرکز ثقل امنیت ملی قرار دادهاند. این تحلیل نشان میدهد که اگر نظام و کارفرمایان بتوانند در برابر «بیکاری اجباری» ناشی از جنگ ایستادگی کنند و معیشت وفادارترین قشر جامعه (کارگران) را تضمین نمایند، بزرگترین پروژه دشمن برای فروپاشی از درون، با شکست مواجه خواهد شد. در واقع، این پیام «اقتصاد مقاومتی در حال رزم» است که هدف آن تبدیل ویرانههای جنگ به پایههای استقلال صنعتی ایران است.
انتهای پیام/