به گزارش خبرگزاری تسنیم از اهواز، خیابان های شلوغ مرکز شهر، هیاهوی همیشگی خود را دارند. اما در یکی از همین خیابان ها، مجموعه ای بیش از سه دهه است که بی سر و صدا مشغول محرومیت زدایی است. در بازدیدی از انجمن خیریه 14 معصوم (ع) اهواز اولین چیزی که نظرم را جلب کرد، رویکرد مجموعه بود که به جای توزیع صرف اقلام، تولید فرصت میکرد. همین بهانه ای شد تا روایتی از درون این مجموعه بنویسم.
داستان این انجمن خیریه از سال 1367 شروع میشود. در آن روزها، خیرینی آستین بالا زدند تا به قدر توان محرومیت را از چهره ایتام و محرومان بزدایند. امروزه آن خیریه سنتی در چهار حوزه اجتماعی، فرهنگی، مشارکتها و پشتیبانی، به مجموعه ای برنامهریز و مدرن تبدیل شده است.
بخش امور اجتماعی را مسئولین مجموعه "قلب تپنده" مینامند. در بازدید میدانی، بیش از هر چیز، یک سیستم منظم به چشم میخورد. در این سیستم پذیرش مددجو، نه بر اساس سلیقه بلکه طبق یک فرآیند تحقیقی و با حفظ کرامت انسانی انجام میشود.
خدمات در این بخش به گفته مسئولین مجموعه در قالب بستههای جامع حمایتی ارائه میشود که علاوه بر مستمری ماهیانه، در زمینه درمان، تأمین مسکن و جهیزیه را نیز پوشش میدهد. همچنین طرحی به نام حامیان خاص در این نهاد وجود دارد که استعدادهای درخشانِ پنهان در خانوادههای نیازمند را شناسایی و بستر لازم برای رشد آنها را فراهم کند.
بعد از گذر از راهروها، به ساختمان مجتمع آموزشی این مجموعه به نام معرفت رسیدیم. این مجتمع آموزشی بیش از 1600 دانش آموز را از مقطع ابتدایی تا کنکور پوشش میدهد. به گفته مسئولین مجتمع، بیش از 600 دانشآموز و دانشجوی ممتاز، خروجی موفق این مجتمع آموزشی هستند. در واحدی از ساختمان، کتابخانه ای با 6 هزار جلد کتاب دیده میشود و در طبقه پایین، مهدکودکی که سرویس ایاب ذهاب رایگان دارد.
در بخش واحد اشتغال ، اما فضای دیگری حاکم است. اینجا دیگر خبری از بسته های حمایتی نیست بلکه کارگاه های فنی و آموزشی برپاست. دوره های فنی و حرفه ای مختلفی مانند خیاطی و کامپیوتر برگزار میشود. مسئول واحد در این خصوص توضیح میدهد: " وامهای خوداشتغالی نیز به خانواده های نیازمند اهدا میکنیم تا آنها از چرخه حمایت صرف خارج شوند و به سمت استقلال مالی حرکت کنند."
نکته جالبی که در زمینه انضباط مالی این مجموعه مشاهده کردم، تامین شدن تمام هزینههای اداری توسط خیرین خاص است. یعنی تمام هزینه های جاری و اداری از صدقات و نذورات مردم تفکیک شده اند تا ریالی از کمک های عمومی صرف امور پشتیبانی و اداری نشود.
اخیرا تلاشهای این مجموعه، در سطح ملی نیز دیده شده است. کسب «نشان ملی نیکوکاری» در دومین جشنواره ملی (بهمنماه 1404)، این انجمن خیریه را در میان 14 مؤسسه خیریه برتر کشور قرار داد.
در پایان بازدید و پیش از خروج، سوالی که در ذهنم مانده بود را پرسیدم: با این همه فعالیت، چرا هنوز در سطح شهر و به خصوص در میان برخی از نیازمندان، این خیریه و سایر خیریه ها همچنان ناشناخته باقی مانده اند؟ مدیر انجمن پاسخ داد: "ما روی توانمندسازی متمرکزیم نه تبلیغات گسترده و برای گسترش آن به کمک خیرین جدید و رسانه ها نیاز داریم"
متاسفانه برخی از خانواده های نیازمند از وجود چنین مراکزی بی اطلاعند که این موضوع نشان میدهد که در زمینه اطلاع رسانی و معرفی خانواده های محروم، نیاز به تلاش جدی و همگانی است.
به نظر میرسد مخصوصا در شرایط اقتصادی کنونی، مراکز محرومیت زدایی که بر توانمندسازی تاکید دارند، میتوانند یکی از موثرترین راه ها برای کاهش فقر و محرومیت در جامعه باشند. اما بدون رفع موانع اطلاع رسانی، تحقق این هدف دشوار است.
گزارشی از: حسن نجداوی پور
انتهای پیام/