به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، هوا بوی تازگی دارد؛ نسیم خنک صحن انقلاب از میان پرچمهای سبز و سهرنگی که در دست زائران بالا میرود، عبور میکند.امروز میلاد امام مهربانیهاست هوای بهاری مشهد، با نسیم خنکی که صورت را نوازش میدهد فضایی دلچسب و شاعرانهای را در مسیر زیارت ایجادکرده است.
صدای نقاره ها گویی از عمق تاریخ میآید
در میان همهمه و شادی وصف ناپذیر نقاره ها نواخته میشود؛ صدای طبل، آرام، اما محکم، فضا را میشکافد. یک ضرب، دو ضرب… و بعد کرناها که نوایی بشارتگونه سر میدهند. گویی صدا از آسمان از دل گلدستهها و از عمق تاریخ میآید. شکوه و زیبایی این نوا همراه با کبوترانی که بر فراز صحن و سرا اوج میگیرند ؛هر زائران را غرق در حیرت و ستایش میکند و همه این حس را دارند که در بهشتی زمینی قدم گذاشتهاند...
عطر عود و دود اسپند در هم آمیخته است
نسیم معطر بهاری و عطر دلانگیز گلاب و گلهای معطر که در جای جای حرم پراکندهاند، با عطر دود عود و اسفند در هم آمیخته و فضایی روحانی و عرفانی را پدید آورده است.
گلهای رز، لاله و مریم، در گوشه گوشه ی حرم مطهر چشم هر زائری را به خود خیره کرده است و جالب است که گلآراییها تنها به محوطه داخلی حرم محدود نمیشود، بلکه خیابانهای منتهی به حرم و حتی برخی از میادین شهر نیز با گلهای رنگارنگ، عطرآگین و بسیار زیبا و بهاری شدهاند..
خادمانی که به رفتوآمد زائران چشم دوختهاند
گوشه گوشه حرم مطهر شلوغ و مملو از جمعیت است به هر نقطه نگاه میکنی حلقههای منظم گاهی با لباسهای فرم یکسان مثل کودکان و دانش آموزان و بازاریان،فرهنگیان و...زائرانی که از تمام کشور آمده اند، تصویری منسجم و چشمنواز را به این صحن و سرا بخشیده اند.
به هر سو که نگاه میکنی خادمان مهربان امام مهربانیها مثل کبوترانی که از روی گنبدها و گلدستهها و طاق ایوانها و رواقها آرام و سربهزیر به رفتوآمد زائران چشم دوختهاند و بال و پرشان غیر از آسمان حرم، هوای باز و بسته شدن در آسمان دیگری را ندارد.
گفتند حرم نا امن است و شهر در تب غبار اما مشهد ایمن است زیر سایه آن نگار
در روزهای میلاد امام رضا وارد حرم که میشوی احساس سبکی میکنی انگار آزاد و رها شده ای،هر حسی که هست (تلقین یا معنویت یا هر چیز دیگری)حس خوبیست که با هیچ دارو و آرامبخشی قابل قیاس نیست...
مادر پیری همراه دو دختر و نوههایش که در پی حملات اخیر آمریکا و اسرائیل به تهران، خانه یشان آسیب دیده و عزیزانشان مصدوم یا شهید شده بودند، به حرم مطهر رضوی آمده بود تا زیر سایه آرامش حرم قرار بگیرد.
این مادر دستش را روی قلبش گذاشته و بلند بلند میگوید:حال همه اینجا خوب است. این مادر دلشکسته که روی یکی از صندلی های چوبی باب الجواد نشسته است لحظه ای صورت خیس از اشکش را سوی امام مهربانیها برمیگرداند و او را در جایی که به نام پسرش نامیده شده به جوادش قسم میدهد که با دعایش ملت ایران، را از این روزهای سخت و سرنوشت ساز سربلند و آبرومند بیرون بیاورد.
لحظاتی را به درد و دلشان گوش میدهم دختر بزرگترش که مادر دو فرزند است خطاب به بیتابی مادرش میگوید: مادر اینقدر دل دل نکن مادر پناه امام رئوف هستیم اویی که آهو را در برابر نیزه و چنگال صیاد ضمانت کرد، این مملکت را در برابر دشمن رها نمیکند....
خیالت تختترین باشد؛ سایهاش روی سر این مملکت است و گنبدش پشت و پناه مردم است..
بلند میشویم و در روز میلاد امام مهربانیها روبروی گنبدش همه زمزمه میکنیم اسلام علیک یا علی ابن موسی الرضا المرتضی(ع)
گفتند حرم نا امن است و شهر در تب غبار اما مشهد ایمن است زیر سایه آن نگار، زیر سایه رضا ...
گزارش از: اعظم عباسپور
انتهای پیام/282