به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، پس از سال 2018 که آمریکا در زمان ریاستجمهوری اول دونالد ترامپ، از توافق برجام بهصورت یکطرفه خارج شد و تحریمهای شدید نفتی و بانکی علیه ایران تصویب کرد؛ صادرات نفت ایران محدودیتهای عجیبی را تجربه کرد که در تاریخ تحریمهای ناعادلانه علیه ایران، بیسابقه بود.
بررسی آمار رسانههای معتبر نفتی جهان در خصوص میزان صادرات نفت ایران در فاصله اواخر 2018 تا 2021 نشان میدهد که در فاصله زمانی بیش از 2 سال، صادرات نفت ایران بهچهشدت تحتتأثیر تحریمهای ظالمانه بوده است و در برخی ایام، میزان صادرات نفت ایران به 200 هزار بشکه در روز هم رسیده بود.
محدودیت صادرات نفت ایران به زیر یکمیلیون بشکه، در فاصله حدوداً یکسال، شدت تحریمها را در این سالها نشان میدهد.
نکته عجیب و جالب توجه اینجاست که تولید نفت ایران که در زمان حاضر ظرفیتی حدوداً 3.9 میلیون بشکهای دارد؛ در زمانی که صادرات نفت ایران به 200 هزار بشکه در روز رسیده بود هم از مرز 3 میلیون بشکه کمتر نشده بود.
ایران کشوری قدرتمند در زمینه تولید فرآوردههای نفتی است و بیش از یک میلیون و 800 هزار بشکه نفت خام و حدود 500 هزار بشکه میعانات گازی را روزانه فقط صرف تولید فرآوردههای نفتی میکند؛ پس حتی بهفرض محال، صفر شدن صادرات نفت ایران را هم شاهد باشیم، این مسئله منجر به توقف تولید نفت ایران نخواهد شد.
از سوی دیگر، ظرفیتهای ذخیرهسازی نفت ایران، در سالهای تحریم و با استفاده از تجارت ارزشمندی که در شدیدترین محدودیتها، از جمله سالهای 2019 و 2020 داشتهایم، چنان منعطف است که بههیچوجه شبیه کشورهای متعارف نفتی نیست. اینکه در یک برداشت ساده، تصور شود ایران هرچه نفت تولیدی دارد، فقط میتواند در مخازن ذخیرهسازی روی زمین ذخیره کند و اگر این مخازن چه در درون سرزمین و چه در جزیره خارگ، پر شود؛ ایران مجبور به کاهش شدید تولید نفت خواهد شد، برداشتی سادهانگارانه و از روی ناآشنایی با ظرفیتهای ایران است.
انتهای پیام/+