به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، مؤسسه احیای میراث تمدن اسلامی خطاب به حکیمان و فیلسوفان جهان اسلام، رهبران ادیان ابراهیمی، شخصیتهای اخلاق جهانی و سازمان ملل متحد در راستای توقف خشونت بیانیه ای صادر کرد.
بسم الله الرحمن الرحیم
در پی رخدادهای تلخ و تنشهای اخیر در منطقه، از جمله اقدامات نظامی ایالات متحده و اسرائیل در خاک جمهوری اسلامی ایران و لبنان که موجب تهدید جان انسانها و بروز خسارات گسترده شده است، هزاران نفر از جمله کودکان، زنان و سالخوردگان آسیب دیدهاند و بسیاری از بیمارستانها، اماکن فرهنگی و ورزشی، خانههای مسکونی و مراکز تجاری دچار ویرانی شدهاند. همچنین شمار قابل توجهی از آثار تاریخی و میراث فرهنگی آسیب دیده یا تخریب شده، مدارس و دانشگاهها ناگزیر از تعطیلی گردیدهاند و ارائه خدمات درمانی و امدادی با اختلالهای جدی روبهرو شده است. این رویدادها بار دیگر نشان میدهد که اصول بنیادین اخلاق، کرامت انسانی و موازین حقوق بشری تا چه اندازه در معرض آسیب قرار گرفته است.
این رویدادها، نشانهای آشکار از نیاز فوری به بازگشت به منطق عقلانیت، گفتوگو و مسئولیت اخلاقی جهانیاند.
مؤسسه «احیای میراث تمدن اسلامی»، با استناد به آموزههای مشترکِ حکمت اسلامی و ادیان ابراهیمی، نگرانی عمیق خود را نسبت به این رخدادها اعلام نموده و خواستار اقدام فوری جامعه بینالمللی در راستای توقف خشونت و صیانت از جان بیگناهان است.
1. تأکید بر حرمت جان و حق حاکمیت ملتها
بر اساس همه اصول اخلاقی و فلسفی مشترک میان انسانها،
• هیچ ملت و سرزمینی نباید آماج حملات نظامی شود که امنیت غیرنظامیان را تهدید میکند،
• هیچ اقدام نظامی نمیتواند توجیهگر قتل یا رنج انسانهای بیپناه باشد،
• و هیچ منفعت سیاسی یا نظامی نمیتواند بر کرامت و حرمت جان بشر مقدم شود.
ما ضمن ابراز همدردی با قربانیان این اقدامات، هر نوع تجاوز به تمامیت ارضی کشورها و تهدید جان غیرنظامیان را مخالف بنیادهای عقلانیت، وجدان انسانی، و قانون بینالملل میدانیم.
2. درخواست از سازمان ملل متحد
از سازمان ملل متحد و نهادهای وابسته به آن، بهویژه شورای امنیت، درخواست میکنیم که:
• با فوریت نسبت به بررسی حملات اخیر علیه ایران و پیامدهای انسانی آن اقدام کند؛
• از همه طرفها بخواهد به قوانین بینالمللی، منشور ملل متحد و اصول بشردوستانه پایبند باشند؛
• سازوکارهای نظارتیِ مستقل برای جلوگیری از حملات بعدی و حمایت از امنیت غیرنظامیان فراهم آورد؛
• و خطمشیهای خود را از حالت واکنش منفعلانه به اقدام اخلاقی فعال برای حفظ صلح تغییر دهد.
سکوت در برابر چنین تجاوزهایی، نقض وظیفه اخلاقی و انسانی جامعه جهانی است.
3. درخواست از رهبران ادیان ابراهیمی و فیلسوفان جهان
ما از رهبران دینی، معنوی و فلسفی جهان دعوت میکنیم که:
• به صورت علنی و اخلاقی نسبت به این حملات موضع انسانی و وجدانمحور اتخاذ کنند؛
• اصل مشترک «حرمت جان انسان» را در میان همه جوامع یادآوری نمایند؛
• و از نفوذ معنوی و اخلاقی خود برای توقف خشونت و پیشبرد گفتوگو بهره گیرند.
4. جایگاه حکمت اسلامی در مقابله با بحرانها
در سنت حکمت اسلامی، عقل و معنویت نهتنها ابزاری برای شناخت حقیقتاند بلکه راهنمای عمل اجتماعی نیز هستند.
بر اساس همین سنت، خشونت علیه انسانها و ملتها، مخالفتی آشکار با جوهر معرفت و اخلاق تلقی میشود.
حکمت، هم اندیشه است و هم عمل؛ و حکیمِ عامل کسی است که از دانش برای صیانت از جان و عدالت بهره میگیرد.
5. دعوت به شکلگیری جبهه اخلاقی جهانی
ما پیشنهاد میکنیم که نهادهای علمی، فلسفی و فرهنگی جهان، با همکاری سازمان ملل، ائتلافی جهانی برای صلح اخلاقی تشکیل دهند — ائتلافی متشکل از متفکران، رهبران دینی، دانشگاهیان و فعالان صلح که هدف آن:
• کاهش خشونت میان ملتها،
• ایجاد گفتوگو میان فرهنگها و تمدنها،
• و تضمین امنیت انسانی از دریچه عقل، اخلاق و عدالت باشد.
مسئولیت اخلاقی و حقوقی جامعه جهانی در برابر خشونت
تحولات و حملات اخیر در ایران و لبنان، صرفاً یک رویداد منطقهای نیست، بلکه هشداری جدی برای وجدان اخلاقی جامعه جهانی است. تجربههای تاریخی و مطالعات صلح و امنیت بینالملل نشان دادهاند که تداوم خشونت، چرخههای بیپایان ناامنی، افراطگرایی و بیثباتی اجتماعی را تقویت میکند و پیامدهای آن محدود به مرزهای جغرافیایی نمیماند.
از منظر حقوق بینالملل، منشور ملل متحد بر اصل منع توسل به زور، احترام به حاکمیت کشورها و حلوفصل مسالمتآمیز اختلافات تأکید دارد. همچنین حقوق بینالملل بشردوستانه، بهویژه کنوانسیونهای ژنو، حفاظت از غیرنظامیان، مراکز درمانی، زیرساختهای حیاتی و میراث فرهنگی را یک تعهد الزامآور برای همه طرفها میداند. نقض این اصول، نهتنها تخلف حقوقی، بلکه خدشهای به نظم اخلاقی جامعه جهانی است.
از منظر علمی و انسانی، پژوهشهای حوزه توسعه پایدار نشان میدهد که جنگ و تخریب زیرساختها، مستقیماً اهداف آموزش، سلامت، کاهش فقر و ثبات اجتماعی را تضعیف میکند و نسلهای آینده را با بحرانهای عمیقتر مواجه میسازد.
در سنتهای دینی و ادیان ابراهیمی نیز، حرمت جان انسان، پاسداشت کرامت بشر، منع تعدّی و سفارش به عدالت و صلح، از بنیادیترین آموزههاست. آموزههای قرآنی بر اصل «حرمت نفس» و «عدل و احسان» تأکید میکنند؛ در مسیحیت، محبت و صلحجویی محور تعالیم عیسی مسیح معرفی شده است؛ و در سنت یهودی، حفظ جان انسان ارزشی همسنگ با حفظ تمام جهان دانسته میشود. این مشترکات، مبنایی الهی و اخلاقی برای توقف خشونت و بازگشت به گفتوگو فراهم میآورد.
اگر جامعه جهانی در برابر چنین رخدادهایی سکوت اختیار کند، مفهوم صلح از یک اصل عملی و حقوقی به مفهومی صرفاً انتزاعی و بیاثر فروکاسته خواهد شد. اکنون زمان آن است که دولتها، نهادهای بینالمللی، رهبران دینی و متفکران جهان، با تکیه بر عقلانیت حقوقی، مسئولیت اخلاقی و میراث معنوی مشترک بشریت، برای کاهش تنشها، حمایت از غیرنظامیان و احیای مسیر گفتوگو و عدالت، اقدام هماهنگ و مؤثر انجام دهند.
تنها از رهگذر همافزایی عقل، اخلاق و قانون است که میتوان امید، امنیت و کرامت انسانی را پاس داشت و آیندهای مبتنی بر صلح پایدار رقم زد.
انتهای پیام/