به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم،نشریه کانسرویتیو آمریکا در مقالهای به دولت آمریکا توصیه کرد که قادر به تسلیم ایران و پافشاری به خواستههای حداکثری خود نیست و باید کوتاه آمده و انعطاف نشان دهد.
در این مقاله به قلم «اندرو دی» آمده است: اگر واشنگتن واقعاً خواهان صلح در خاورمیانه باشد (و این «اگر» بسیار بزرگ است)، باید با واقعیت کنار بیاید: ایالات متحده نمیتواند ایران را مجبور کند همه مطالبات سختگیرانه خود را بپذیرد؛ بنابراین کاخ سفید ناگزیر باید امتیازات معنادار بدهد. بیش از یک سال است که دولت ترامپ روحیه سازش ندارد و همین امر یکی از دلایل آغاز جنگ آمریکا-اسرائیل با ایران در اواخر فوریه بود. حالا هم در میانه آتشبس دو هفتهای، همین نگرش مانع دستیابی به توافق صلح شده است.
کانسرویتیو افزود: معاون رئیسجمهور ونس اعلام کرد که ایران باید تعهد صریح بدهد که به دنبال سلاح هستهای نباشد و ابزارهای سریع دستیابی به آن را هم کنار بگذارد. اما این تقاضا عملاً به معنای ممنوعیت کامل غنیسازی اورانیوم است. در حالی که ایران طبق معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای حق غنیسازی برای اهداف صلحآمیز را دارد و کارشناسان میگویند تهران هرگز این حق را واگذار نخواهد کرد. جو کنت، مقام سابق ترامپ که به دلیل مخالفت با جنگ استعفا داد، تأیید کرده که مذاکرات هستهای تا اوایل 2025 پیشرفت خوبی داشت تا اینکه لابی اسرائیل فشار آورد و تقاضای «صفر غنیسازی» مطرح شد.
در ادامه این مقاله آمده است: «مسئله تنگه هرمز هم به همان اندازه پیچیده است. ایران پس از آغاز جنگ، تنگه را بست تا اهرم فشاری به دست آورد و حالا برای عبور کشتیها عوارض دریافت میکند. مقامات ایرانی به نیویورک تایمز گفتهاند که تنگه هرمز، غنیسازی و آزادسازی داراییهای مسدودشده، نقاط اصلی اختلاف هستند. کارشناسان آمریکایی مانند الدار مامدوف (دیپلمات سابق اروپایی) تأکید دارند که محمد قالیباف، رئیس تیم مذاکرهکننده ایران، بر «حاکمیت ملی» پافشاری میکند و حاضر نیست فقط به مطالبات آمریکا تن دهد. او باید عناصر تندرو سپاه را هم مدیریت کند. مامدوف معتقد است اگر آمریکا انعطاف واقعی در موضوع غنیسازی و هرمز نشان دهد، شانس توافق صلح بسیار بیشتر است».
طبق این مقاله، روزماری کلانیک، کارشناس بازار انرژی، میگوید هرچند «عوارض تهران» یادآوری تلخی از شکست سیاست آمریکا خواهد بود، اما میتواند به عنوان یک «روش همزیستی» عمل کند و حتی تثبیتکننده باشد؛ چون ایران را تشویق میکند تا جریان ترافیک را حفظ کند تا درآمد عوارض ادامه یابد. رابرت رایت، روزنامهنگار، نیز ایران را «بازیگر عقلانی» میداند که عوارض را آنقدر بالا نمیبرد که کشورها مجبور به ساخت خطوط لوله جایگزین شوند. عوارض فعلی حدود یک دلار در هر بشکه است، در حالی که «مالیات جنگ» روی نفت به 35 دلار رسیده بود.
کانسرویتیو افزود: علاوه بر این، اجازه ادامه عوارض هرمز میتواند راهحلی غیرمستقیم برای جبران اقتصادی باشد. ایران غرامت جنگی و رفع کامل تحریمها را مطالبه کرده که برای ترامپ سیاسی سخت است، اما درآمد عوارض میتواند بخشی از جبران را تأمین کند بدون اینکه کاخ سفید رسماً غرامت بپردازد.
این نشریه تأکید کرد: در حال حاضر ترامپ تمایلی به سازش ندارد و حتی محاصره دریایی اعلام کرده، اما واقعیت این است که قدرت نظامی آمریکا نتوانسته تنگه را به طور کامل باز کند. ادامه جنگ بدتر از پذیرش کنترل نسبی ایران بر هرمز است. این امتیازات بخشی از یک توافق قابل قبول خواهند بود و در عین حال، اتهامی واضح علیه سیاستهای جنگطلبانهای هستند که اساساً باعث بسته شدن تنگه شدند.
انتهای پیام