به گزارش خبرگزاری تسنیم، هفته گذشته و پیش از اعلام آتش بس ، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در گفتگو با فاکس نیوز اعلام کرد : ما در جریان اعتراضات (دی ماه) تعداد زیادی سلاح برای معترضان ایرانی از طریق گروههای کرد ارسال کردیم اما این گروه ها سلاح ها برای خود نگه داشته اند و من از این موضوع ناراحت هستم.
قبل از آن نیز آمریکا و اسرائیل در راستای طرح خود برای تجزیه ایران و بمباران شدید پاسگاه های مرزی، مراکز نظامی و امنیتی در استان های غربی در تلاش بودند تا زمینه را برای ورود اعضای مسلح گروهک های تجزیه طلب به داخل را فراهم کنند. ترامپ و نتانیاهو برای عملیاتی شدن طرح خود به سراغ شش گروهک کرد جدایی طلب ضد ایرانی مستقر در اقلیم کردستان عراق که همگی دارای شاخه نظامی بودند رفتند .
با توجه به آتش بس دو هفته ای که از 18 فروردین آغاز شده ، اکنون مرحله تعیین تکلیف گروه های کردی تجزیه طلب ضد ایرانی در اقلیم کردستان عراق است . با توجه به مذاکرات ایران و آمریکا در پاکستان در مرحله بعدی ضرورت دارد اقلیم کردستان عراق نیز نسبت به خلع سلاح و اخراج و استرداد اعضای گروه های کردی ضد انقلاب کردی نظیر پژاک، کومله، دمکرات، پاک و.... قدم های مثبت و سازنده ای را بردارد.
پیش از آن در نیمه اول سال 1401 اقلیم کردستان عراق و بویژه نواحی مرزی با ایران، بهتدریج به صحنهی فعالیت گروه هایی بدل شد که امنیت ملی ایران را هدف گرفته بودند. پس از اغتشاشات پاییز 1401 نیز شرارتهایی که از اتاقهای فکرِ تلآویو و واشینگتن فرمان میگرفت آغاز شد. گروههای تجزیه طلب کردی که با نقابِ دروغینِ حمایت از مردم کرد، به پیاده نظامِ تجزیه طلبی تبدیل شدند و به دنبال ایجاد ناامنی در استان های غربی بودند.
تحرکات اخیر گروهک های کردی جدایی طلب ضد ایرانی در اقلیم کردستان و اعتراف صریح دونالد ترامپ مبنی بر ارسال سلاح برای گروه های کردی ضد ایرانی، لزوم اجرا و پایبندی دولت مرکزی بغداد و بویژه اداره محلی اقلیم کردستان عراق به توافقنامه امنیتی تهران – بغداد بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده است.
در اسفند 1401، ایران و عراق توافقنامهای امنیتی را امضا کردند که هدف آن خلع سلاح احزاب کرد ضد ایرانی و برچیدن اردوگاههای نظامی آنها در اقلیم کردستان عراق بود.
در راستای عملیاتی شدن مفاد این توافقنامه، گروهک موسوم به حزب دمکرات کردستان ایران پس از سه دهه، مقر اصلی خود در کویسنجق را ترک کرد و کیلومترها از مرز ایران عقب نشست. یک سال بعد، سه شاخه کومله نیز اردوگاههای نظامی خود در زرگویز را تخلیه و به کمپهای تحت نظارت در سورداش 70 کیلومتر دورتر از مرز ایران، منتقل شدند.
اداره محلی کردستان عراق باید بداند توافقنامه امنیتی تهران – بغداد تنها یک توافقنامه روی کاغذ نیست بلکه نماد دیپلماسیِ پشتیبانی شده با قدرت اطلاعاتی و نظامی است و دولت مرکزی بغداد و اداره محلی کردستان عراق باید به آن پایبند بمانند. .
هر چند امروز، مرزهای غربی آرام تر از دیروزند و این آرامش، حاصل اقتداری است که در لحظهی لازم با اقدام به موقع نیروهای نظامی، امنیتی و غرش موشکهای سجیل، خرمشهر و فتاح به دست آمده؛ اما نباید از نقش کلیدی مردم غیور و با بصیرت کُرد غافل شد که با هوشیاری در برابر فتنهها و مرزبندی آگاهانه با جریانهای معاند، امنیت و وحدت ملی را اولویت اول خود قرار دادند. همگان باید بدانند ایران، امنیت خود را نه معامله میکند و نه به تعویق میاندازد.
انتهای پیام