به گزارش خبرگزاری تسنیم از کامیاران، جستوجوی نفسگیر برای یافتن پیکر «آکام مردوخی» کودک 9 ساله اهل روستای دژن، پس از پنج روز تلاش بیوقفه مردمی و نیروهای امدادی، سرانجام در رودخانه خروشان پالنگان به پایان رسید؛ پایانی تلخ که بار دیگر زنگ خطر بیتوجهی به ایمنی کودکان در حاشیه رودخانهها را به صدا درآورد.
ماجرا از روز 21 فروردین آغاز شد؛ زمانی که آکام، دانشآموز کلاس چهارم، برای برداشتن توپش که به داخل رودخانه افتاده بود، به آب نزدیک شد. اما در همان لحظه، شدت جریان آب او را به درون کشید و ناپدید کرد؛ حادثهای که در چند ثانیه رخ داد اما روزها نگرانی و چشمانتظاری را برای خانوادهاش رقم زد.
از همان ساعات ابتدایی، جستوجو برای یافتن این کودک آغاز شد. اهالی منطقه، جوانان روستاهای اطراف و نیروهای محلی، در کنار یکدیگر مسیر رودخانه را از پالنگان تا دیوزناو زیر پا گذاشتند؛ جستوجویی که با امید زندهبودن آغاز شد، اما هرچه زمان گذشت، نگرانیها بیشتر شد.
در ادامه، تیمهای امدادی نیز به عملیات پیوستند. غواصان هلالاحمر مریوان از روز گذشته وارد منطقه شدند و با وجود شرایط سخت، جریان شدید آب و دید محدود، تلاش برای یافتن آکام را ادامه دادند. حجم بالای آب و پیچیدگی مسیر رودخانه، عملیات را با دشواریهای جدی مواجه کرده بود.
سرانجام، دقایقی پیش، بر اساس پیگیری و اخبار واصله به خبرنگار تسنیم، پیکر بیجان این کودک در مسیر رودخانه کشف شد؛ خبری که اگرچه به روزهای بیخبری پایان داد، اما داغی سنگین بر دل خانواده و مردم منطقه گذاشت. اکنون، سکوتی تلخ جایگزین هیاهوی روزهای جستوجو شده است.
این حادثه، تنها یک اتفاق نیست؛ هشداری جدی است برای همه خانوادهها. رودخانههای فصلی و پرآب، بهویژه در این روزها، چهرهای آرام اما در باطن، جریانی خطرناک دارند. یک لحظه غفلت، میتواند به بهای جان یک کودک تمام شود.
کارشناسان و امدادگران بارها تأکید کردهاند که کودکان نباید بهتنهایی به حاشیه رودخانهها نزدیک شوند و حضور آنها در این مناطق باید با نظارت جدی همراه باشد. آموزش خطرات طبیعی به کودکان و افزایش مراقبت والدین، میتواند از تکرار چنین حوادث تلخی جلوگیری کند.
اکنون، در حالی که خانواده آکام در سوگ فرزند خود نشستهاند، این پرسش جدی مطرح است: چند حادثه دیگر باید رخ دهد تا ایمنی در حاشیه رودخانهها به یک مطالبه عمومی و اقدام عملی تبدیل شود؟
مرگ تلخ آکام مردوخی، فقط یک خبر نیست؛ زنگ هشداری است برای همه خانوادهها و مسئولان. از یکسو، والدین باید مراقبت از فرزندان خود را در مناطق پرخطر جدی بگیرند و از سوی دیگر، دستگاههای مسئول از جمله مدیریت بحران، هلالاحمر و دهیاریها باید با نصب علائم هشداردهنده، آموزش عمومی و ایمنسازی نقاط حادثهخیز، از تکرار این تراژدیهای تلخ جلوگیری کنند.
اگر امروز این هشدارها جدی گرفته نشود، فردا ممکن است نام دیگری جایگزین «آکام» شود؛ واقعیتی تلخ که میتوان با اندکی توجه و اقدام، مانع آن شد.
روستای دژن از توابع بخش مرکزی شهرستان کامیاران و در 45 کیلومتری کامیاران-مریوان است.
انتهای پیام/481