به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، تا پیش از تحمیل جنگ از سوی آمریکا و اسرائیل، حدود 20 میلیون بشکه نفت در هر روز از تنگه هرمز عبور میکرد. این عدد برابر با 20% درصد از نیاز اقتصاد جهانی است که حدود 100 میلیون بشکه در روز برآورد میشود.
پس از آغاز جنگ و با بسته شدن تنگه هرمز، دو کشور امارات و عربستان سعودی بخشی از کاهش عرضه را از طریق خطوط لوله و افزایش عرضه جبران کردند. در حال حاضر ظرفیت خط لوله عربستان به حداکثر خود که برابر 7 میلیون لیتر رسیده است.
با توجه به اعداد اعلام شده ظرفیت خط لوله امارات نیز برابر 3 تا 4 میلیون بشکه در روز است. به این ترتیب حدود 10 یا 11 میلیون بشکه نفت که تا پیش از این با عبور از تنگه هرمز به اقتصاد جهانی عرضه میشد، با صرف هزینههای بیشتری که انتقال از طریق خط لوله در پی دارد، از طریق بنادر دیگری انجام میشود.
به عبارت دیگر میتوان گفت که تمام شوک نفتی که تا امروز در اقتصاد جهانی ایجاد شد، نتیجه کسری حدود 9 میلیون بشکهای نفت است. لازم به ذکر است که بخش دیگری از این کاهش عرضه نیز با استفاده از ذخایر استراتژیک نفتی جبران شده است.
کفگیر ذخایر جهانی نفت به ته دیگ میرسد؟
در عین حال باید این سوال مطرح شود که کشورهای جهان از جمله آمریکا تا چه مدت میتوانند به عرضه ذخایر خود به بازار جهانی ادامه دهند؟ خطوط لوله ظرفیتی بیش از این برای دور زدن تنگه هرمز ندارند و ایجاد خطوط جدید نیازمند صرف هزینه سنگین و زمان است.
از سوی دیگر نمیتوان تا ابد از ذخایر استراتژیک استفاده کرد و احتمالاً به زودی و با رسیدن این ذخایر به حد بحرانی شاهد کاهش و یا توقف استفاده از ذخایر خواهیم بود. پیش از این سیداحسان خاندوزی وزیر اقتصاد دولت سیزدهم تاکید کرده بود که ممکن است این نقطه بحرانی در استفاده از ذخایر استراتژیک نفت خود را پس از بازه 40 روزه جنگ نشان دهد.
احتمال دو برابر شدن خلاء نفت با حماقت آمریکا
همه این موارد در شرایط فعلی است اما اگر اتفاق جدیدی در معادلات جنگ رخ دهد که منجر به کاهش بیشتر عرضه نفت به اقتصاد جهانی شود، چه خواهد شد؟ به طور مثال رئیس جمهور پدوفیل ایالات متحده مجدد در پیامهای خود ایران را به ارتکاب جنایت علیه مردم و حمله به زیر ساختهای انرژی و برق تهدید کرده است.
فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم نیز در پاسخ به تهدید ترامپ اعلام کرده است که در این صورت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران هیچ محدودیتی برای هدف قرار دادن اهداف نخواهند داشت و درهای جهنم را به روی آمریکا و هم پیمانان آن باز خواهند کرد.
یکی از مهمترین اهدافی که میتواند در صورت حماقت جدید آمریکا در دستور قرار بگیرد ایستگاههای پمپاژ خطوط لولهای است که تنگه هرمز را دور میزند؛ به ویژه خط لوله ساخته شده در عربستان سعودی که نفت را از شرق این کشور به دریای سرخ میرساند.
در صورتی که این خطوط لوله از دور خارج شوند، کسری نفت در اقتصاد جهان به بیش از دو برابر خواهد رسید. هم زمانی این اتفاق همراه با فرسایش ذخایر استراتژیک منجر جهش شدید قیمت نفت خواهد شد.
ایران و سناریو نابودی کامل ترامپ
این اتفاق فارغ از تمام تاثیرات دیگری است که مدیریت تنگه هرمز در پی داشته است چرا که حتی صنایع کشاورزی و الکترونیک و نیمه رسانا به شدت از این موضوع تاثیر پذیرفته و کاهش عرضه همراه با افزایش قیمتهای جهانی موضوعی نیست که بتوان به سادگی از آن گذشت.
همین موضوع به مهمترین عامل کاهش محبوبیت رئیس جمهور آمریکا شده است. او که خود را پیروز میداند در همان شرایطی گرفتار شده که کارتر با آن دست و پنجه نرم کرد. او نیز دچار همان شکستهای نمادینی شده که نمونه مشخص آن طبس تکرار شده در مرکز ایران است.
به این ترتیب با وارد شدن شوک جدید به قیمت نفت باید پرسید که آیا با بروزرسانی قیمت سوخت در آمریکا کسی از طرفداران او باقی خواهد ماند؟
انتهای پیام/