روایت جنگ بخش عبری تسنیم برای ساکنان سرزمین های اشغالی(شماره 39):
הנאום של טראמפ אמש היה מעניין במיוחד, ובעיניי הוא מציג תמונה רחבה וברורה של המלחמה. מצד אחד, הוא טען שבכלל לא הייתה כוונה מלכתחילה לשנות את הרפובליקה האסלאמית באיראן. אך מיד לאחר מכן, הוא הוסיף שכעת, באיראן כבר התרחש שינוי, ושאנשים חדשים עלו לשלטון. יש כאן סתירה ברורה שקשה להתעלם ממנה.
ייתכן שאיראן אכן עברה שינוי מסוים, אך לא מדובר בהכרח בשינוי שמחליש אותה. להפך — נראה שהשינוי הזה דווקא מחזק את הנחישות שלה ומקשיח את עמדותיה להמשיך בדרכה. העולם לא קיבל את דבריו של טראמפ ברצינות רבה, ובצדק. הרי אותו טראמפ, כאשר נבחר המנהיג החדש באיראן, הביע אכזבה ואף התנגדות לבחירה הזאת. אז איך ייתכן שכעת הוא מציג זאת כהישג או כשינוי שהוא הוביל?!
התמונה הרחבה יותר מצביעה על בעיה עמוקה יותר: האמינות של ארצות הברית. כיום, היא כבר אינה נתפסת כבת ברית יציבה — לא עבור מדינות המפרץ הפרסי ולא עבור אירופה. זהו רגע חשוב לבחינה מחודשת של הנחות יסוד.
גם עבורכם, בישראל, ייתכן שהגיע הזמן להסתכל על המציאות בעיניים פקוחות יותר. לא להניח שעוצמתה של ארצות הברית היא דבר שאפשר להישען עליו תמיד, אלא להבין שהמציאות הבינלאומית משתנה
سخنرانی دیشب ترامپ به طور ویژه جالب بود و به نظر من تصویر کلی و واضحی از جنگ ارائه میدهد. از یک طرف، او ادعا کرد که از ابتدا هیچ قصدی برای تغییر جمهوری اسلامی ایران وجود نداشته است. اما بلافاصله پس از آن، او اضافه کرد که اکنون، تغییر در ایران رخ داده است و افراد جدیدی به قدرت رسیدهاند. در اینجا یک تناقض آشکار وجود دارد که نادیده گرفتن آن دشوار است.
ایران ممکن است واقعاً دستخوش تغییر خاصی شده باشد، اما لزوماً تغییری نیست که آن را تضعیف کند. برعکس، به نظر میرسد که این تغییر در واقع عزم آن را تقویت کرده و مواضع آن را برای ادامه مسیرش سختتر میکند. جهان سخنان ترامپ را خیلی جدی نگرفت و به حق هم همینطور بود. از این گذشته، وقتی رهبر جدید ایران انتخاب شد، ترامپ ناامیدی و حتی مخالفت خود را با این انتخاب ابراز کرد. پس چگونه ممکن است که او اکنون این را به عنوان یک دستاورد یا به عنوان تغییری که خود رهبری کرده است، ارائه دهد؟!
تصویر کلیتر به یک مشکل عمیقتر اشاره دارد: اعتبار ایالات متحده. امروزه، دیگر به عنوان یک متحد پایدار - نه برای کشورهای خلیج فارس و نه برای اروپا - دیده نمیشود. این لحظه مهمی برای بررسی مجدد فرضیات اساسی است.
برای شما، در اسرائیل، نیز ممکن است زمان آن رسیده باشد که با چشمانی بازتر به واقعیت نگاه کنید. نه اینکه فرض کنید قدرت ایالات متحده چیزی است که همیشه میتوان به آن اعتماد کرد، بلکه باید درک کنید که واقعیت بینالمللی در حال تغییر است.
.
انتهای پیام/