گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز 34 - گزارش شماره 204)
اخباری منتشر میشود مبنی بر اینکه نیروهای اسرائیلی برخی روستاها را تصرف یا تخریب کردهاند. در تحلیل این تحولات، توجه به ماهیت جنگ حزبالله اهمیت دارد. شیوه نبرد این گروه، کلاسیک و منظم نیست، بلکه مبتنی بر الگوی جنگ نامتقارن است. در چنین چارچوبی، نمیتوان انتظار داشت نیروی مدافع خطوط پدافندی سنتی مانند خاکریز، سنگر و آرایشهای ثابت ایجاد کند؛ زیرا در غیاب توازن قوا، چنین مواضعی بهسرعت در برابر قدرت آتش یک ارتش کلاسیک آسیبپذیر خواهند بود.
حزبالله بهدلیل نداشتن برتریهایی مانند نیروی هوایی، زرهی گسترده یا توپخانه سنگین، ناگزیر به بهرهگیری از تاکتیکهای سیال و انعطافپذیر است. در مقابل، اسرائیل پیش از ورود به بسیاری از مناطق، راهبرد «زمین سوخته» را اجرا میکند؛ به این معنا که ابتدا با تخریب گسترده زیرساختها، امکان درگیری شهری را کاهش میدهد و سپس وارد منطقه میشود. این مناطق نیز غالباً روستاهای کوچک مرزی هستند، نه پهنههای وسیع جغرافیایی.
این الگو پیشتر نیز مشاهده شده است: در جنگهای گذشته، بسیاری از روستاهای مرزی جنوب لبنان با هدف جلوگیری از بازگشت ساکنان—و در نتیجه، ممانعت از تبدیل مجدد این مناطق به پایگاههای عملیاتی حزبالله—تخریب شدند. هدف دیگر، محدود کردن امکان بهرهگیری حزبالله از بافت شهری در صورت درگیریهای بعدی بود.
با این حال، شواهد میدانی نشان میدهد که حزبالله همچنان توانسته از جغرافیای منطقه بهنفع خود استفاده کند. در نبردهای اخیر، میزان آسیب به یگانهای زرهی اسرائیل قابل توجه بوده و حتی از برخی برآوردها چنین برمیآید که این خسارات از سطح جنگ 33 روزه نیز فراتر رفته است. این در حالی است که امروز، یگانهای زرهی اسرائیل به نسخههای پیشرفتهتری از تانکها و سامانههای حفاظتی از جمله سامانههای دفاع فعال مجهز هستند.
نکته مهم این است که در بسیاری از موارد، هدف قرار دادن تانکها الزاماً به معنای انهدام کامل آنها نیست؛ بلکه از کار انداختن اجزای کلیدی مانند لوله، سامانه حرکتی یا نقاط اتصال برجک میتواند یک تانک را موقتاً از چرخه عملیاتی خارج کند و آن را نیازمند تعمیرات اساسی سازد. همین امر، در مجموع توان عملیاتی طرف مقابل را فرسایش میدهد.
در نهایت، بهنظر میرسد که الگوی فعلی نبرد نشاندهنده نوعی غافلگیری عملیاتی برای اسرائیل است؛ بهویژه در شرایطی که این رژیم همزمان در چند جبهه درگیر است و امکان تمرکز کامل بر یک صحنه را ندارد. بر این اساس، اگر روند کنونی ادامه یابد، افزایش اقدامات پیشبینیناپذیر و بالا بردن هزینههای میدانی میتواند همچنان یکی از مؤلفههای تعیینکننده در معادله نبرد باقی بماند.
.
انتهای پیام/