به گزارش خبرگزاری تسنیم، ترکیه تنها یک قدم تا صعود به جام جهانی 2026 فاصله دارد. تیم وینچنزو مونتلا فقط به یک پیروزی مقابل کوزوو نیاز دارد. ترکیه از سال 2002، زمانی که به طور غیرمنتظرهای مدال برنز را کسب کرد، دیگر در جام جهانی حضور نداشته است. اکنون نسل جدیدی از ستارهها در این کشور ظهور کردهاند و در میان تیمهای حاضر در پلیآف، ترکیه جذابترین تیم به نظر میرسد؛ بله، حتی جذابتر از ایتالیای بیثبات! ما به شما خواهیم گفت چه کسانی ترکیه را پس از 24 سال به نخستین جام جهانیاش خواهند رساند.
چاکر چندین سال است که یکی از بهترین دروازهبانان ترکیه بوده است. او در سال 2025 زادگاهش، ترابزون را ترک کرد و به گالاتاسرای پیوست. این انتقال به اوغورجان کمک کرد تا جایگاه خود را به عنوان دروازهبان اصلی تیم ملی بازیابد. او در پنج بازی از شش دیدار مرحله گروهی مقدماتی به میدان رفت و تنها بازی آخر مقابل اسپانیا را از دست داد. همچنین در پلیآف مقابل رومانی نیز حضور داشت. در مجموع، این دروازهبان 29 ساله 37 بازی ملی برای ترکیه انجام داده است.
چاکر دروازهبانی توانمند با رفلکسها و چابکی بسیار خوب است. این موضوع، برای مثال، در عملکرد او با گالاتاسرای در لیگ قهرمانان اروپا نیز تأیید شد. با توجه به سنش، بعید است اوغورجان به یکی از باشگاههای بزرگ اروپایی منتقل شود، هرچند پتانسیل بازی در تیمی مانند اینتر میلان را دارد. با این حال، اولویت اصلی او در حال حاضر کمک به تیم ملی ترکیه و کسب قهرمانی با گالاتاسرای است.
با وجود حضور مدافعان سرشناس در تیم ملی ترکیه، بارداکچی رهبر خط دفاعی محسوب میشود. این بازیکن 31 ساله اخیراً یعنی در سال 2023 به تیم ملی پیوست. عبدالکریم حتی تا 28 سالگی به گالاتاسرای منتقل نشده بود. به طور خلاصه، او از آن دسته بازیکنانی است که دیر شکوفا شدند اما به موفقیت بزرگی رسیدند.
خط دفاع تیم ملی ترکیه همواره از نظر میزان اطمینانپذیری زیر سؤال بوده است. با این حال، اگر قرار باشد مطمئنترین مدافع انتخاب شود، بدون شک آن بازیکن بارداکچی خواهد بود. او از سرعت، سرسختی، هماهنگی و مهارت فنی مناسبی برخوردار است. تجربه بازی در پست وینگر نیز به او کمک کرده است؛ به عنوان مثال، در فصل 2021 حتی به عنوان بهترین مدافع چپ لیگ ترکیه انتخاب شد. در مسابقات مقدماتی جام جهانی 2026 نیز عبدالکریم همراه با چاکر بیشترین دقایق حضور در زمین را داشت.
حرفه کادیاوغلو تا نوامبر 2024 با سرعت زیادی پیش رفت. او ابتدا برای فنرباغچه بازی کرد و سپس راهی لیگ برتر انگلیس شد تا به برایتون بپیوندد. او که در هلند متولد و بزرگ شده بود، در نهایت تیم ملی ترکیه را انتخاب کرد و نخستین بازی خود را در سال 2022 برای این تیم انجام داد. در پاییز 2024 مصدومیتی جدی در انگشت شست پایش به وجود آمد که او را به مدت هشت ماه از میادین دور کرد.
فردی در آغاز فصل 2025 به زمین بازگشت. او بار دیگر به بازیکن ثابت برایتون تبدیل شد و به ترکیه کمک کرد تا به فینال پلیآف برسد. این مدافع 26 ساله گل پیروزی مقابل رومانی را در برد یک بر صفر به ثمر رساند. علاوه بر این، کادیاوغلو تنها بازیکن تیم ملی است که در هر هفت بازی مقدماتی حضور داشته است.
یکی از مهمترین نقاط قوت این بازیکن تطبیقپذیری اوست. کادیاوغلو در طول دوران حرفهای خود در چندین پست بازی کرده و از وینگر به فولبک تبدیل شده است. او اکنون در پست دفاع چپ برای برایتون و تیم ملی ترکیه بازی میکند. اگر مصدومیت و توقف تقریباً یکساله در روند پیشرفتش رخ نمیداد، این مدافع میتوانست خود را در باشگاهی معتبرتر ببیند.
دمیرال در آغاز دهههای 2010 و 2020 یکی از آیندهدارترین مدافعان میانی اروپا بود. مریح در ساسولو عملکردی درخشان داشت و تنها پس از شش ماه از سوی یوونتوس جذب شد. با این حال، این بازیکن ترک هرگز نتوانست جایگاه ثابتی در تورین برای خود به دست آورد؛ او از ثبات کافی برخوردار نبود و رقابت با ماتیاس دلیخت، جورجو کیهلینی و لئوناردو بونوچی بسیار دشوار بود.
در فصل 2021، دمیرال به صورت قرضی راهی آتالانتا شد و سال بعد باشگاه برگامو قرارداد او را دائمی کرد. با این حال، حضور او در آنجا نیز طولانی نشد. در تابستان 2023، الاهلی عربستان با قراردادی پرسود او را جذب کرد. دمیرال 28 ساله همچنان برای باشگاه جده بازی میکند.
بازی در خارج از اروپا تأثیری بر جایگاه مریح در تیم ملی نداشت. او هر شش بازی مرحله گروهی مقدماتی را از ابتدا آغاز کرد. با این حال، به دلیل مصدومیت اردوی تمرینی ماه مارس را از دست داد و نمیتواند در مسیر صعود از پلیآف به تیم کمک کند. اگر تیم مونتلا به جام جهانی 2026 راه یابد، تردیدی نیست که دمیرال در ترکیب اصلی حضور خواهد داشت. زمانی که سالم و آماده باشد، برای هر مربی یک دارایی ارزشمند است؛ بهویژه با توجه به تواناییهای تهاجمیاش. برای مثال، در اکتبر 2025 مریح در پیروزی 4 بر یک مقابل گرجستان دو گل به ثمر رساند.
غیرمنتظرهترین نام این فهرست، یوکسک است اما هر تیم ملی پرستارهای به بازیکنی نیاز دارد که تعادل را برقرار کند و این دقیقاً همان نقشی است که او ایفا میکند. اسماعیل یک هافبک دفاعی کلاسیک است. او نه تنها برای تیم ملی ترکیه، بلکه برای فنرباغچه نیز مهرهای بسیار مهم به شمار میرود. با وجود حضور ستارههای فراوان، هم ژوزه مورینیو و هم دومنیکو تدسکو این بازیکن 27 ساله را در ترکیب اصلی قرار دادهاند.
یوکسک در پنج مسابقه برای تیم ملی به میدان رفت. او در پیروزی 6 بر یک مقابل بلغارستان، جایی که همه چیز حتی بدون او نیز عالی پیش رفت، نیمکتنشین بود و بازی هفته ششم مقابل اسپانیا را که با تساوی 2-2 به پایان رسید، از دست داد. اسماعیل در ترکیب اصلی مقابل رومانی قرار گرفت و احتمالاً در بازی مقابل کوزوو نیز از ابتدا به میدان خواهد رفت.
گولر، ستاره تیم ملی ترکیه و گرانترین بازیکن حاضر در پلیآف با ارزش 95 میلیون یورو طبق ترانسفر مارکت، دیگر صرفاً یک استعداد بالقوه نیست، بلکه این استعداد را به واقعیت تبدیل کرده است. آردا مدتی را روی نیمکت رئال مادرید گذراند اما در این فصل به بازیکنی ثابت تبدیل شد.
گولر توانایی بازی در سمت راست خط حمله، هافبک میانی و همچنین نقش شماره 10 را دارد. این بازیکن 21 ساله از دید بازی فوقالعاده، تکنیک عالی، شوتهای باکیفیت و سرعت مناسب برخوردار است. آردا همچنان به پیشرفت خود ادامه خواهد داد و کاملاً توان رسیدن به سطح رقابت برای توپ طلا را دارد. بیتردید او میتواند ترکیه را به مراحل حساس یک تورنمنت بزرگ بینالمللی برساند.
در مرحله مقدماتی فعلی، گولر بهترین بازیکن تیم از نظر مجموع گل و پاس گل بوده است. اکنون انتظار میرود آردا در یکی از مهمترین مسابقات سالهای اخیر نیز بدرخشد.
چالهاناوغلو، دیگر فوقستاره تیم ملی ترکیه، بازیکنی با کیفیتی کاملاً اثباتشده است. این هافبک 32 ساله تنها بازیکن تیم ملی با 102 بازی ملی است و هیچ نشانهای از افت یا توقف در عملکرد او دیده نمیشود.
در تیم ملی ترکیه، چالهاناوغلو نقش پیوند دهنده خط دفاع و حمله را ایفا میکند. بدون حضور او، بعید است کل سیستم تاکتیکی مونتلا به درستی عمل کند. بنابراین، با وجود حضور ستارههای جوانتر، هاکان همان مهرهای است که تیم بیش از همه به او نیاز دارد. علاوه بر این، او به اندازه گولر گلزنی کرده است.
آکتورکوغلو فوتبالیستی با مسیری پیچیده در دوران حرفهای خود بوده است. او ابتدا برای باشگاههای لیگهای پایینتر بازی میکرد اما در سال 2020 فاتح تریم، سرمربی گالاتاسرای استعداد او را کشف کرد و کرم به غول استانبولی پیوست. او در آنجا طی چهار سال به یکی از محبوبترین بازیکنان نزد هواداران تبدیل شد، سپس در تابستان 2024 تا آستانه انتقال به اسپارتاک مسکو پیش رفت و در نهایت راهی بنفیکا شد.
با این حال، پس از یک فصل حضور در پرتغال، این وینگر به وطن خود بازگشت اما نه به گالاتاسرای، بلکه به فنرباغچه. با این وجود، برای تیم ملی مهم است که این موضوع هیچ تأثیر منفی بر عملکرد آکتورکوغلو نداشته باشد. او همچنان یکی از بازیکنان کلیدی تیم باقی مانده، شش بازی انجام داده و دو گل به ثمر رسانده است. در واقع، این کرم بود که در دیدار دور اول مقابل گرجستان با نتیجه 3-2، پیروزی را برای ترکیه به ارمغان آورد.
ییلدیز یکی دیگر از ستارههای جوان تیم ملی ترکیه است. ارزش او کمی کمتر از گولر و در حدود 75 میلیون یورو است اما در یوونتوس از جایگاه بسیار مستحکمتری برخوردار است. این مهاجم 20 ساله پیش از این شماره 10 افسانهای را از الساندرو دل پیرو به ارث برده است. ییلدیز به یک رهبر واقعی برای تیم تورین تبدیل شده و تصور تیم بدون او دشوار است.
کنان واقعاً شباهت زیادی به دل پیرو دارد؛ همان بازیکن تکنیکی، باهوش و تماشایی که دیدن بازیاش لذتبخش است. با این حال، او هنوز در تیم ملی ترکیه به همان اندازه مؤثر نبوده است. ییلدیز در 27 بازی تنها پنج گل به ثمر رسانده است. البته او ترجیح میدهد از جناحین حمله کند اما گاهی مجبور است در پست مهاجم نوک بازی کند. بنابراین، زمانی که مونتلا بتواند بهترین تعادل تاکتیکی را برای استفاده از این ستاره پیدا کند، میزان تأثیرگذاری او حتی بیشتر نیز خواهد شد.
انتهای پیام/