به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، تحولات نظامی در جنوب لبنان نشان میدهد که ارتش اشغالگر اسرائیل بر اساس دکترین سه محور تهاجمی موازی عمل میکند که هدف اصلی آن گسترش منطقه حائل در جنوب رودخانه لیتانی است؛ با تمرکز بر نقاط استراتژیک مانند مثلث البیاضه و ارتفاعات آن.
در این زمینه، سرتیپ حسن جونی، کارشناس نظامی امور منطقه در گفتگو با الجزیره اعلام کرد: تلاش اصلی اسرائیلیها به سمت دیر سریان تا رودخانه لیتانی متمرکز است. اما حمله از مرکز، با هدف جداسازی مسیر نفوذ شرقی از غربی، مطابق با دکترین نظامی حمله تثبیتی است.
وی افزود: در میدان، ارتش اسرائیل به تدریج مناطق تحت کنترل خود را گسترش میدهد و تلاش میکند به نقاط کنترل استراتژیک دست یابد، اما حمله به سمت دیر سریان نشاندهنده تلاشهایی برای توسعه عملیات به سمت لیتانی است.
سرتیپ جونی تأکید کرد که هدف نهایی اسرائیل در شمال لیتانی واقعبینانه نیست، به ویژه با توجه به چالشهای جغرافیایی لبنان و تخریب پلهای اصلی که سقف نفوذ زمینی را برای ارتش صهیونیستی تعیین کردهاند، که باعث میشود جنوب لیتانی، حداکثر حد ممکن برای استقرار نظامی باشد.
پیش از این دیروز یکشنبه، یک منبع نظامی لبنانی به الجزیره گفت که نیروهای اسرائیلی به یکی از شاخههای رودخانه لیتانی در بخش شرقی رسیدهاند.
حسن جونی تصریح کرد: در مقابل، مقاومت لبنان تاکتیک متعادلی را برای مقابله با حمله صهیونیستها دنبال میکند، به طوری که حزب الله به ارتش اسرائیل اجازه میدهد به طور جزئی در جهات خاصی نفوذ کند، تا سپس بتواند با وارد کردن خسارات مداوم به نیروهای نفوذکننده صهیونیستی، از تمام جهات به آنها ضربه بزند.
به گفته جونی، رزمندگان حزب الله از تجهیزات ضد زره خود، از جمله موشکها و پهپادهای مجهز به کلاهکهای انفجاری ، برای هدف قرار دادن تانکهای ارتش اشغالگر از بالا یا مواضع آسیب پذیر این ارتش استفاده میکنند، که توانایی رژیم اشغالگر را برای تثبیت مواضع پیشرفته خود در مرزهای لبنان محدود میکند.
این کارشناس نظامی افزود که این پویایی به حزب الله امکان میدهد از جغرافیا و دانش میدانی طولانیمدت خود در جنوب لبنان بهرهمند شود، که به آن برتری در حرکت نیروهای خود و فرسایش نظامیان صهیونیست بدون عقبنشینی میدهد؛ با بهرهگیری از تجربه تاریخی خود در مقابله با اشغالگری اسرائیل، از جمله جنگ سال 2006 و نبرد طوفان الاقصی.
این تحلیل به این نتیجه رسید که هر دو طرف، زمین و دشمن را به خوبی میشناسند، اسرائیل از درگیر شدن در باتلاقهای لبنان و پیشرویهای عجولانه اجتناب میکند، و حزب الله به استراتژی دفاع تهاجمی خود ادامه میدهد که ترکیبی از بهرهبرداری از امتیازات جغرافیایی خود و وارد کردن خسارات به نیروها و تجهیزات ارتش اشغالگر است.
چند روز قبل اسرائیل کاتس، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی گفت که ارتش این رژیم، جنوب لبنان را تا رودخانه لیتانی اشغال خواهد کرد.
این اولین اظهارنظر از این نوع از زبان یک مقام صهیونیست است که اسرائیل در آن قصد خود را برای اشغال مناطق وسیعی از سرزمین لبنان که حدود یک دهم مساحت این کشور را تشکیل میدهد، فاش میکند.
کاتس در جلسه خود با رئیس ستاد ارتش رژیم اشغالگر اعلام کرد که ارتش "بقیه پل ها و منطقه امنیتی را تا رودخانه لیتانی کنترل خواهد کرد".
رودخانه لیتانی در حدود 30 کیلومتری شمال مرز فلسطین اشغالی و لبنان به دریای مدیترانه میریزد. وزیر جنگ رژیم صهیونیستی پیشتر دولت لبنان را تهدید کرده بود که در صورت عدم خلع سلاح حزب الله، سرزمین خود را از دست خواهد داد.
در مقابل، حزب الله تاکید کرد که برای جلوگیری از اشغال جنوب لبنان توسط نیروهای اسرائیلی مبارزه خواهد کرد و این اقدام صهیونیستها را "تهدیدی وجودی" برای دولت لبنان توصیف کرد.
از زمان تشدید تجاوزات رژیم صهیونیستی به لبنان در 2 مارس جاری و ازسرگیری عملیاتهای حزبالله ضد این رژیم به شکلی کوبنده و غافلگیرانه، هیچ روزی نگذشته است؛ مگر اینکه مقاومت به رژیم اشغالگر یادآوری کرده باشد که روستاهای مرزی لبنان، آنطور که فکر میکند به راحتی قابل اشغال نبوده و نقاطی نیستند که نظامیان صهیونیست صبح تا شب از آنها بالا بروند؛ بلکه جنوب لبنان با تمام ویرانیهایش همچنان یک گره جنگی محکم است که دشمن خود را فرسوده میکند، نه برعکس.
این گره، پس از بیش از یک سال از ادعای اسرائیل مبنی بر "نابودی تواناییهای حزبالله"، خود را ثابت کرده و نشان داده که حزبالله قادر است نبرد را به عمق اسرائیل بکشاند؛ از طریق تثبیت یک معادله اصلی: غیرممکن بودن تبدیل اراضی مرزی جنوب لبنان به "پایگاههای اسرائیلی".
در اینجا برای درک ماهیت توانایی بازدارندگی مقاومت در برابر وجود هرگونه نقطه تثبیت شده اضافی اسرائیلی، میتوانیم زمینه کلی را از طریق سه نکته درک کنیم:
- کمینهای کیفی و طرحهای محکم مقاومت (کمین الطیبه - القنطره به عنوان نمونه)
- توانایی انتقال نبرد به عمق اسرائیل (هدف قرار دادن مقر وزارت جنگ به عنوان نمونه)
- فرسایش مستمر دشمن و تلفات میدانی بزرگ (94 عملیات در یک روز به عنوان نمونه)
این غیرممکن بودن -یعنی تبدیل اراضی جنوب لبنان به نقاط اشغالی رژیم صهیونیستی- امروز در واقعیتهای میدانی، با تداوم تشدید عملیاتهای مقاومت اسلامی لبنان، با استفاده از تاکتیکهای نظامی جدید و با توسعه روشهای جنگی، به جای تثبیت نقاط اضافی برای رژیم اشغالگر در روستاهای مرزی، آشکار میشود.
انتهای پیام/