گروه دفاعی خبرگزاری تسنیم- با گذشت یک ماه از آغاز حمله مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور ما، کم کم آمار و ارقام از مهمات و موشک ها و بمب ها در حال انتشار است. در این میان بحث سیستم های پدافندی طرف مقابل از یک طرف و تعداد موشک ها و پهپادهای ایرانی از طرف دیگر مهم ترین بحث مورد نظر در این بخش است.
در این مطلب قصد داریم از نگاه برخی از منابع غربی و به اعتراف خود آنها نگاهی به وضعیت جنگ تا به اینجا داشته باشیم.
شروع سنگین ایران و کاهش شلیکها؛ برنامه چه بود؟
در همان ساعات ابتدایی شروع جنگ و پس از حمله اولیه آمریکا و اسرائیل به ایران، یگان های مختلف نیروهای مسلح از جمله نیروهای هوافضای سپاه و بخش پهپادی ارتش جمهوری اسلامی ایران حجم سنگینی از حملات را به صورت هماهنگ و همزمان به سرزمین های اشغالی و پایگاه های آمریکا در سرتاسر منطقه آغاز کردند.
برای درک حجم بالای درگیری بین طرفین می توان با این عدد شروع کرد. منابع اروپایی اعلام کردند کشورهای جنوبی حاشیه خلیج فارس تنها در 5 روز ابتدای جنگ تعداد 800 تیر موشک زمین به هوای پاتریوت را به سمت موشک ها و پهپادهای ایرانی شلیک کردند.
یک عدد بسیار جالب دیگر در این مورد توسط برخی کارشناسان اوکراینی که در میانه های جنگ اخیر برای بازدید و کمک به کشورهای عربی به منطقه سفر کرده بودند فاش شد. فقط در یک درگیری، برای هدف قراردادن یک پهپاد ایرانی (احتمالا شاهد 136) یکی از کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس یا نیروهای آمریکایی مستقر در آن منطقه 8 تیر موشک پاتریوت را شلیک کردند!
در یک مورد جالب دیگر، در سرزمین های اشغالی، واحدهای پاتریوت استقرار یافته ارتش آمریکا نزدیک به 11 یا 12 تیر موشک پاتریوت را برای رهگیری یکی از موشک های هایپرسونیک ایرانی شلیک کردند که البته در نهایت نیز موشک ایرانی با عبور از تمام این موشک ها به هدف خود برخورد کرد.
عدد 800 تیر موشک پاتریوت استفاده شده در تنها 5 روز اول جنگ زمانی جالب تر و قابل فهم تر میشود که بدانیم کل ظرفیت تولید موشک پاتریوت در آمریکا در یک سال، 750 تیر است.
حتی اوکراینی ها به این مسئله اشاره کردند که حداقل در یک مورد، تعداد نامشخصی از موشک های پدافندی گران قیمت استاندارد SM6 برای مقابله با یک پهپاد شاهد 136 توسط نیروی دریایی آمریکا شلیک شده است.
هفته اول جنگ و البته در برخی موارد در ادامه آن، شاهد یک حادثه مهم دیگر نیز بودیم. تعداد قابل توجهی از سامانه های راداری مستقل یا رادارهای سامانه های پدافندی مستقر در اطراف ایران در حملات دقیق منهدم شدند و در این میان و از مهم ترین موارد می توان به انهدام 4 دستگاه رادار مدل AN/TPY-2 سامانه پدافندی تاد در نقاط مختلف منطقه ، رادار استراتژیک با برد 5 هزار کیلومتر AN/FPS-132 در قطر و همچنین چندین سامانه پاتریوت اشاره کرد که از جمله مهمترین اقدامات ایران در سرکوب توان راداری و هشدار اولیه طرف مقابل بوده است.
چند روز بعد از آغاز جنگ، ترامپ اعلام کرد که توان موشکی ایران تا 90 درصد نابود شده و دیگر امکان شلیک موشک برای ایران فقط برای چند روز باقی مانده است ولی حقیقت چیز دیگری بود.
از اواخر هفته اول جنگ به بعد، ایران به صورت منظم شلیک موشکی و پرتاب پرنده های بدون سرنشین خود را در حدی کمتر از ابتدای جنگ به صورت استاندارد حفظ کرد و تنها پس از طی مدتی بود که بسیاری از کارشناسان متوجه شدند در حقیقت چه رخ داده است.
ایران در رویکردی هوشمندانه، اقدام به شلیک به سمت اهداف خاص کرده و اجازه داد تا طرف مقابل نیز در مقابل، اقدام به شلیک موشک های پدافند کند. حالا و با نگاه به آمار شلیک ها مشخص شده که نه تنها موشک های ایرانی تمام نشده، بلکه ایران در اقدامی هوشمندانه صرفاً در حال کم کردن تعداد موشک های پدافندی و در عین حال حفظ فشار بر روی سامانه های پدافندی دشمن آمریکایی-صهیونیستی است؛ مسئله ای مهم که در ادامه با جزئیات بیشتر توضیح خواهیم داد.
وسایل الکترونیکی و یک مشکل ریشه ای
زمانی که یک وسیله الکترونیکی مثل یک رادار ساخته میشود، فارغ از این که ساخت کدام کشور یا کدام شرکت باشد، دارای یک سری از محدودیت ها در زمان عملکرد است. در اینجا باید به این نکته اشاره کرد که ایران در اقدامی هوشمندانه تعدادی از برد بلندترین رادارهای زمین پایه اطراف خود را از بین برد که این مسئله باعث می شود اولاً زمان واکنش طرف مقابل کاهش پیدا کند و از طرف دیگر بار کاری تمام سامانه های راداری از بین رفته بین سامانههای دیگر تقسیم شود و با ادامه یافتن جنگ بحث از رده خارج شدن و بروز خطا در کار کرد این سامانه ها قطعاً رخ می دهد.
با زبان اعداد، زمان به نفع ایران است
در جنگ اخیر و بعد از گذشت یک هفته الی 10 روز از آغاز جنگ بود که کم کم منابع مختلف خبری، رسانه ای و البته کارشناسان مستقل کم کم به یک مسئله واحد اشاره کردند: تاکتیک آمریکا مبنی بر حمله ناگهانی و برق آسا، از بین بردن لایه اول رهبری ایران و تصور اینکه به مانند قطعات دومینو سیستم سیاسی و نظامی ایران فرو می ریزد رخ نداده و جنگ کم کم به سمت یک نبرد فرسایشی می رود.
تجربه تاریخی آمریکا از حداقل دوره جنگ ویتنام به این سو نشان داده که این کشور سابقه آنچنان درخشانی در جنگ های دنباله دار حتی در برابر گروه های چریکی و شبه نظامی نیز ندارد، حالا به روایت کارشناسان غربی در ایران علاوه بر نیروهای مسلح سازمانی و موشک ها و پهپادهایی که هر روز به سمت آمریکا و سرزمین های اشغالی و متحدان آنها شلیک می شود تعداد نزدیک به یک میلیون نفر نیروی بسیجی به عنوان نیروی شبه نظامی داوطلب حضور دارند و در صورت بروز نبرد زمینی برای آمریکا مشکلات فراوانی ایجاد خواهند کرد.
اما در این گزارش قصد پرداختن به بحث احتمال نبرد زمینی نداریم و بیشتر می خواهیم به بحث موشکی و ضد موشکی بپردازیم.
در هفته ای که گذشت، دو گزارش مهم در منابع معتبر غربی منتشر شد. اولی گزارشی از اندیشکده انگلیسی RUSI (قدیمی ترین اندیشکده فعال در جهان در حوزه دفاعی که سابقه فعالیت آن به قرن 19 میلادی باز می گردد) و ایضاً روزنامه واشنگتن پست در مطالبی به اعداد و ارقام جالبی در خصوص جنگ اخیر آمریکا و اسرائیل بر علیه ایران اشاره کردند.
گزارش اندیشکده RUSI بر اساس اطلاعات برای 16 روز اول جنگ است و برای همین به آن می پردازیم.
گزارش این اندیشکده شامل اعداد قابل توجه و جالبی است. بر اساس این گزارش، در 16 روز اول جنگ تعداد 11 هزار تیر انواع مهمات تهاجمی و تدافعی (شامل موشکهای کروز، بالستیک تاکتیکی، موشک های پدافندی، بمب های هوشمند و ... ) توسط ائتلاف آمریکایی-صهیونیستی به طرف ایران پرتاب شده است.
اوج این استفاده مربوط به 96 ساعت اول درگیری بوده است که در حدود 5 هزار تیر از این مهمات مصرف شده است. به صورت کلی فقط هزینه مهمات مصرف شده در 16 روز اول درگیری در حدود 26 میلیارد دلار بوده است.
بر اساس جدول منتشر شده توسط اندیشکده RUSI، وضعیت مهمات تهاجمی و تدافعی آمریکا، رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس به عنوان متحدان آمریکا منتشر شده است.
ستون اول نام کشور ها، ستون دوم نوع مهمات از نظر تهاجمی (Offensive) و تدافعی (Defensive)، ستون سوم نوع مهمات، ستون چهارم تعداد روزها تا پایان مهمات مورد نظر و ستون آخر مربوط به زمان حدودی و احتمال کارشناسان این اندیشکده برای زمان دقیق پایان این مهمات در نظر گرفته شده است.
در این ستون از بالا به پایین در بخش بالا مهماتی در نظر گرفته شدن که بیشتر مصرف شده و به احتمال زیاد در زمانی بسیار نزدیک تر به اتمام می رسند. برای نمونه در ردیف اول موشک های پدافندی سری پیکان 2 و 3 رژیم صهیونیستی مشاهده می شود که برآورد می شود نهایتاً تا جمعه 7 فروردین به اتمام رسیده و سامانه تاد (نصب شده در سایر کشورهای منطقه غیر از رژیم صهیونیستی)، روز 14 فرودین به اتمام می رسد. موشک های سامانه تاد نصب شده در سرزمین اشغالی در ردیف 7 قرار دارد در روز 22 فرودین ماه به پایان می رسد.
البته برای سامانههای تاد باید این مسئله را در نظر داشت که اگر رادارهای این سامانه یا لانچرهای آنان مورد اصابت قرار بگیرد ای بسا این تاریخ ها نیز ارزش خود را از دست بدهند و این اتفاقات زودتر رخ بدهد.
در هر صورت همان طور که مشاهده میکنید وضعیت با برآورد همان 16 روز ابتدایی جنگ بر اساس برآورد های این اندیشکده برای طرف مقابل بسیار بد و خطرناک ارزیابی می شود.
اما در جدیدترین گزارش منتشر شده در خصوص برخی آمار مربوط به مهمات شلیک شده فقط توسط ارتش آمریکا در این جنگ، روزنامه واشنگتن پست به اطلاعات جالب تری اشاره کرده است.
بر اساس این گزارش از ابتدای شروع جنگ تا تقریباً اواخر هفته چهارم جنگ، ارتش آمریکا بیش از 850 تیر موشک کروز «تاماهاوک» را از ناوشکن ها و زیردریایی ها خود به سمت اهدافی در ایران شلیک کرده است.
در عین حال نیروهای آمریکایی در منطقه بیش از هزار تیر موشک پدافندی شامل موشک های زمین پایه پاتریوت PAC – 3، تاد و همچنین موشک پدافندی ارتفاع بالای استاندارد SM3 را از ناوشکن های خود شلیک کرده است.
منابع آمریکایی اعلام کردند که تعداد دقیق موشک های کروز سری تاماهاوک در اختیار نیروی دریایی آمریکا یکی از اسرار مهم و شدیداً حفاظت شده است اما کارشناسی که با روزنامه واشنگتن پست صحبت کرده دو روایت در خصوص تعداد این موشک ها قبل از شروع حمله به ایران را مطرح کرده است.
یک روایت تعداد کل این موشک ها را در حدود 4000 الی 4500 و روایت دیگر تعداد این موشک ها را 3 هزار تیر اعلام کرده است. در هر صورت می توان گفت حتی با در نظر گرفتن رقم های دست بالا نیروی دریایی آمریکا فقط در یک ماه نزدیک به یک چهارم موشک های تاماهاوک خود را مصرف کرده است.
در این میان کارشناسان نگران ادامه دار شدن درگیری با ایران و کمبود تسلیحات تهاجمی و از طرف دیگر نگران بحث تنگه تایوان و احتمال درگیری با چین هستند. در آن درگیری تعداد اهداف بسیار بیشتر از ایران بوده و سیستم پدافندی چین نیز بسیار بسیار قوی تر از ایران است و بسیاری از موشک ها اصولاً به اهداف خود نخواهند رسید و این مسئله می تواند به سرعت دست نیروی دریایی آمریکا را در مقابل چین خالی کند.
از طرف دیگر و مدتی بعد از انتشار گزارش اندیشکده انگلیسی RUSI ، نشریه صهیونیستی هاآرتص نیز اعتراف که به طور میانگین از هر 10 موشک شلیک شده به سمت سرزمین های اشغالی 8 موشک ایرانی از پدافند آنها عبور می کنند.
همچنین واشنگتن پست در خبر دیگری ادعا کرده است اسرائیل مجبور به جیره بندی موشک های پدافندی رده بالای خود از جمله سری پیکان شده تا بتواند برخی نقاط حساس تر را پوشش بدهد و عملاً بخش هایی از سرزمین های اشغالی در هر موج از حملات ایران بی دفاع باقی می ماند.
در عین حال جمهوری اسلامی ایران با هوشمندی در حال شلیک کردن تعداد کم اما ادامه دار و دقیق تر موشک های خود به سمت اهداف مورد نظر است تا سیستم پدافندی طرف مقابل را وادار به واکنش کند و به احتمال زیاد و به زودی با پایان یافتن آخرین دارایی های مهم پدافندی طرف مقابل احتمالاً با سیل جدیدی از حملات سنگین تر ایران، این بار با اثربخشی چندین برابر رو به رو خواهیم شد.
انتهای پیام/