به گزارش خبرگزاری تسنیم از شاهرود، از نخستین ساعتهای غروب، میدان اصلی شهرشاهرود آرامآرام رنگ دیگری به خود می گرفت.
سرمای هوایی که هم زمستانی بود هم بهاری ،بهوضوح روی چهرهها نشسته بود، اما حضور مردم نشان میداد که گرمای همدلی و باور، بر سردی هوا غلبه کرده است.
شب بیستوهشتم اجتماع اقتدار مردم شاهرود، با صحنههایی همراه بود که هر بینندهای را به تأمل وامیداشت؛ مردمی که با وجود هوای سرد، از گوشهوکنار شهر خود را به محل برگزاری رسانده بودند.
جمعیت لحظه به لحظه بیشتر میشد. خانوادهها در کنار هم ایستاده بودند؛ پدران و مادرانی که دست فرزندانشان را گرفته بودند و سالمندانی که آرام اما مصمم در میان جمعیت حرکت میکردند. نوجوانان و جوانان نیز با شور و هیجان خاصی در میان جمع دیده میشدند و فضای میدان را پر از انرژی کرده بودند.
در میان جمعیت، پرچمهای سه رنگ ایران و زرد رنگ حزب الله و پلاکاردهایی که روی بعضی هایشان نوشته بود تا آخر ایستاده ایم،رهبرم،تنهایت نمیگذارم، وطنم پاره تنم در دست مردم دیده میشد، جلوهای خاص به فضا بخشیده بود.
نور چراغها موبایل و صدای همهمه مردم در کنار نسیم سرد شب، حالوهوایی متفاوت ایجاد کرده بود؛ حالوهوایی که بیشتر به یک همدلی جمعی شباهت داشت تا یک تجمع معمولی.
با گذشت زمان، نظم مراسم شکل منسجمتری به خود گرفت. صدای مجری در میان جمعیت پیچید و برنامه رسمی آغاز شد. مردم با دقت به سخنان گوش میدادند و هر از گاهی صدای تشویق یا شعارهایی نظیر ما ملت املم حسینیم،ای رهبر آزاده،آملده ایم آماده فضای میدان را پر میکرد.
در میان جمعیت، گفتوگو با برخی از حاضران نشان میداد که هرکدام با انگیزهای مشخص در این اجتماع شرکت کردهاند. حسین رضایی» که همراه خانوادهاش در مراسم حضور داشت، گفت: «هوا واقعاً سرد است، اما حضور مردم نشان میدهد که وقتی پای باورها،پای وطن در میان باشد، سرما نمیتواند مانع حضورشان شود.
کمی آنطرفتر، بانویی میانسال که شال بافتنی اش را دور خود پیچیده بود، از حس و حال این شب گفت: چندین شب است که مردم در اینجا جمع میشوند. امشب که شب بیستوهشتم است، جمعیت حتی از شبهای قبل هم بیشتر به نظر میرسد.می گفت مردم پای خاکشان،پای وطن،پای حمایت از نیروهای مسلح کشور تمام قد ایستاده اند. این همدلی برای من بسیار ارزشمند است.
حضور جوانان از نکات قابل توجه این مراسم بود. گروهی از دانشجویان که در گوشهای از میدان ایستاده بودند، با شور خاصی در برنامهها مشارکت داشتند. یکی از آنها گفت: ما آمدیم تا در کنارمردم و با مردم باشیم. این اجتماعها فرصتی است برای اینکه حس مشترک اتحاد و همدلی میان مردم تقویت شود.
در بخش دیگری از مراسم، برنامههای فرهنگی و سخنرانیها برگزار شد. نورافکنها فضای میدان را روشن کرده بودند و صدای برنامه از بلندگوها در میان جمعیت طنین میانداخت. دود اسپند هوا را غبار آلود کرده بود،صدای مداحی های حکاسه فضای شهر را مسخر خود کرده بود، مردم با وجود سرمای هوا، همچنان ایستاده و همراه با برنامهها بودند.
آنچه بیش از همه در این شب به چشم میآمد، حضور اقشار مختلف جامعه در کنار یکدیگر بود. کارگران، کسبه، دانشجویان، خانوادهها و سالمندان،حتی نسل زد،همگی در یک فضا گرد هم آمده بودند و همین تنوع، تصویر روشنی از گستردگی،اتحاد و همدلی را به رخ میکشید.
با گذشت ساعتی از شب، سرمای هوا بیشتر احساس میشد، اما جمعیت همچنان در میدان باقی مانده بود.
بخار نفسها در هوای سرد دیده میشد، دستهای برخی در جیب یا زیر شال و دستکش پنهان شده بود، وبرخی دست ها گره کرده هنگام شعار دادن به سوی آسمان بلند میشد. اما چهرهها همچنان پرنشاط و مصمم به نظر میرسیدند.
در میان جمعیت، برخی نیز برای ثبت لحظات این شب تلفنهای همراه خود را بالا گرفته بودند. نور صفحههای موبایل در میان تاریکی شب مانند نقطههای کوچک نور میدرخشید و تصویر جمعیتی بزرگ را ثبت میکرد.
یکی از سالمندان حاضر در مراسم که سالها در این شهر زندگی کرده است، با لبخندی آرام گفت: «در سالهای مختلف مراسم زیادی دیدهام، اما وقتی مردم در چنین هوای سردی کنار هم جمع میشوند، معنای خاصی دارد.»
در پایان برنامه، جمعیت آرامآرام شروع به ترک میدان کرد، اما هنوز گروههایی از مردم در حال گفتوگو و مرور لحظات مراسم بودند. برخی خانوادهها با فرزندانشان از میان جمعیت عبور میکردند و برخی دیگر هنوز در گوشههایی ایستاده بودند.
شب بیستوهشتم این اجتماع مردمی در حالی به پایان رسید که سرمای هوا همچنان در شهر جریان داشت، اما خاطره حضورمحکم و گسترده مردم و صحنههای همدلی و همراهی آنان با کشور،انقلاب و رهبرشان، گرمایی ماندگار در ذهن حاضران باقی گذاشت.
دشمن بداند هرچه فتنه ساز کند این مردم دست از ناموسشان که همانا وطن شان است نخواهند کشید.
گزارش از: علیرضا رحیمیان
انتهای پیام/