به گزارش خبرگزاری تسنیم از اردبیل، مدتی است یک الگوی تکراری در فضای رسانهای دیده میشود تقریباً هر روز، حوالی ساعت هشت شب، برخی کانالهای عبری و تعدادی از کانالهای ضدانقلاب در شبکههای اجتماعی شروع میکنند به انتشار خبرهایی مثل «فلان شخصیت ترور شد» یا «به فلان مقام حمله شده است».
این خبرها معمولاً بدون هیچ منبع رسمی و فقط برای ایجاد شوک و هیجان منتشر میشوند به طور مثال خبر فیک ترور رادان رئیس پلیس کل کشور دو شب متناوب در شبکههای عبری و سپس کانالهای غیر رسمی فارسی وایرال میشود.
در بسیاری از موارد بعد از مدتی مشخص میشود که این خبرها صحت نداشته یا دستکم هیچ تأیید رسمی برای آنها وجود ندارد. اما همین چند ساعت انتشار خبر کافی است تا فضای جامعه ملتهب شود، تماسهای زیادی بین افراد مختلف برقرار شود و شایعات گستردهای شکل بگیرد.
برخی تحلیلگران معتقدند چنین خبرسازیهایی فقط برای خبررسانی نیست، بلکه میتواند بخشی از یک جنگ روانی باشد. وقتی خبری درباره ترور یک شخصیت منتشر میشود، طبیعی است که مسئولان، اطرافیان و افراد مطلع شروع به تماس و پیگیری کنند در چنین شرایطی، طرف مقابل ممکن است تلاش کند از این حجم ارتباطات و واکنشهای سریع برای جمعآوری اطلاعات یا شناسایی ارتباطات استفاده کند.
به همین دلیل لازم است مسئولان و نهادهای مختلف در مواجهه با اینگونه خبرها با احتیاط بیشتری عمل کنند و از واکنشهای عجولانه خودداری کنند، از طرف دیگر مردم هم بهتر است در برابر این خبرهای ناگهانی صبور باشند و تا زمانی که یک مرجع رسمی خبر را تأیید نکرده، آن را جدی نگیرند یا بازنشر نکنند.
در این میان، گاه این پرسش از سوی برخی مخاطبان مطرح میشود که چرا رسانههای داخلی در مواردی بلافاصله جزئیات دقیق شهادتها یا اصابتها را منتشر نمیکنند؟ پاسخ این پرسش اما روشن است: جمهوری اسلامی برخلاف دشمن که آمار تلفات و ضربات خوردهی خود را تحت شدیدترین سانسورها پنهان میکند، در سریعترین زمان ممکن خبر شهادت بلندپایهترین مقامات را اعلام میدارد.
با این حال، باید میان «سرعت در اعلام» و «دقت در تأیید» تفاوت قائل شد. کسی که دست به ترور زده، دقیقاً میداند چه هدفی و در چه موقعیتی را زده است؛ اما ما برای تأیید نهایی، نیازمند فرآیند بررسی دقیق میدانی و امنیتی هستیم تا از کم و کیف واقعی ماجرا آگاه شویم. این فاصلهی زمانیِ طبیعی، مانند لحظاتی است که دزدی زودتر از صاحبخانه از محتویات سرقتشده باخبر میشود، اما صاحبخانه برای آنکه بداند دقیقاً چه چیزی از دست رفته، نیاز به بررسی و شمارش دارد.
در موارد مربوط به اصابتها و حملات نیز گاهی ملاحظات امنیتی ایجاب میکند که پیش از انتشار عمومی، ابعاد ماجرا با دقت سنجیده شود تا از لو رفتن جزئیات فنی، شیوههای مقابله یا موقعیتهای حساس که ممکن است به تکرار اقدام دشمن بینجامد، جلوگیری به عمل آید.
با وجود این، رسانههای رسمی همواره در سریعترین زمان ممکن اطلاعاتی را که برای رفع نگرانیهای عمومی، پاسخ به شبهات و پرسشهای مردم ضروری است، منتشر کردهاند آنچه گاه با تأخیر همراه میشود، نه از سرِ پنهانکاری، که به دلیل رصد لحظهای دشمن و پرهیز از افشای نکاتی است که نه تنها نفعی برای مخاطب ندارد، بلکه میتواند امنیت مردم را با مخاطره مواجه سازد.
در شرایطی که رسانه و فضای مجازی به بخشی از میدان جنگ تبدیل شده است، آرامش، دقت و اعتماد به اطلاعرسانی رسمی میتواند جلوی بسیاری از عملیاتهای روانی را بگیرد.
انتهای پیام/