به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم رئیس کره شمالی، کیم جونگاون، در سخنرانی خود در برابر مجلس عالی خلق این کشور، جنگ جاری آمریکا با ایران را تأییدی بر راهبردی خواند که پیونگیانگ در پیش گرفته و بر ضرورت حفظ و تقویت توان هستهای تأکید کرد.
این سخنان که روز سهشنبه منتشر شد از واشنگتن به دلیل ارتکاب «اقدامات تروریستی و تجاوزکارانه دولتی» به شدت انتقاد میکند هرچند کیم در این بیانیه به طور مشخص از ایران نام نبرد.
کیم جونگاون با اشاره به تحولات اخیر، این رویدادها را تأییدکننده موضع پیشین خود در برابر «فشارهای اجباری» آمریکا و «گفتگوی نرم» برای خلع سلاح هستهای دانست. او با قاطعیت اعلام کرد که جایگاه هستهای کره شمالی اکنون «غیرقابلتغییر» و خارج از هرگونه مذاکره است.
رئیس کره شمالی در بخش دیگری از سخنان خود، یک پیام سیاسی مهم را از مناقشه آمریکا و ایران استنتاج کرد: کشورهایی که فاقد زرادخانه هستهای هستند، در برابر قدرت نظامی آمریکا آسیبپذیرترند، در حالی که داشتن چنین سلاحی، مانع از مداخلات خارجی میشود.
شرط پیونگیانگ برای مذاکره با آمریکا
متن بیانیه کیم جونگاون نشان میدهد او به طور کامل درهای گفتگو با آمریکا را نبسته هر چند شرایط سخت گیرانهای برای آن تعیین کرده است.
شرط اصلی برای هرگونه مذاکره، به رسمیت شناختن کره شمالی به عنوان یک کشور دارای سلاح هستهای توسط واشنگتن و کنار گذاشتن «سیاست خصمانه» ایالات متحده علیه پیونگیانگ عنوان شده است.
کیم تأکید کرد که هرگونه گفتوگو در آینده نیازمند قالبی جدید و مبتنی بر احترام متقابل خواهد بود.
تحلیلگران با اشاره به این موضعگیری، خاطرنشان میکنند که کره شمالی بر اساس برآوردهای مختلف، دهها کلاهک هستهای و سامانههای پرتابی را در اختیار دارد که قادر به هدف قرار دادن نقاط مختلف در خاک آمریکا هستند، هرچند که زرادخانه کامل این کشور هنوز آزمایش جامعی را پشت سر نگذاشته است.
چشمانداز پیش رو
کارشناسان معتقدند که بحران در اوکراین و توجه جهانی به ایران، زاویه جدیدی برای تحلیل معادلات هستهای کره شمالی و تعامل آن با آمریکا ایجاد کرده است.
اگرچه کیم جونگاون در نشست اخیر حزب کارگران، روزنه باریکی برای گفتگو باقی گذاشته، اما شرایط او برای آغاز مذاکرات بسیار سختگیرانه است.
تحلیلگران میگویند سخنرانی اخیر رئیس کره شمالی نشان میدهد پیونگیانگ حفظ توان هستهای را کلید بقای امنیتی و اهرم نفوذ خود در صحنه بینالمللی میداند.
در عین حال، تغییرات در پویاییهای منطقهای و بینالمللی، بهویژه با توجه به مناقشات ایران، اوکراین و آمریکا، بستر جدیدی را برای محاسبات استراتژیک و مذاکرات احتمالی آینده ایجاد کرده است.
انتهای پیام/