به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بررسی اسناد مربوط به سال مالی 1402 سازمان هدفمندسازی یارانهها نشان میدهد، مقرر شده است تا براساس گزارش حسابرس مستقل و بازرس قانونی، مبالغ عودتی یارانه وارزی که توسط بانکهای عامل (از سال 1389 لغایت 1402) به دلیل عدم شناسایی سرپرست خانوار به حساب سازمان واریز شده است (که مجموع آن تا پایان سال 1402 بالغ بر 2556 میلیارد ریال است)، در پایان سال 1403، به عنوان منابع هدفمندسازی منظور و ثبت گردد و از این پس وجوه با شرایط مذکور در پایان هر سال مالی به عنوان مانده اول دوره سال بعد لحاظ و در اجرای ماده 15 قانون هدفمند کردن یارانهها مصوب 15 دی ماه 1388 به مصارف هدفمندسازی اختصاص یابد.
اضافه شدن 255 میلیارد تومان به منابع یارانه در 1403
این گزارش به این معنا است که در یک بازه 13 ساله و از سال 1389 تا 1402 حسابهای بانکی تعدادی از سرپرستان خانوار شناسایی نشده اما مبالغ مربوط به یارانه آنها به حساب بانکهای عامل واریز شده است. در نهایت ظرف این بازه زمانی 13 ساله 255 میلیارد تومان منابع در اختیار بانکهای عامل قرار گرفته اما به حساب سرپرستان خانوار واریز نشده است.
با توجه به تصمیم اتخاذ شده، این رقم در سال مالی 1403، که هنوز صورتهای مالی آن به طور رسمی منتشر نشده است، به عنوان منابع هدفمندی یارانهها منظور شده و برای پرداخت یارانه از آن استفاده شده است.
حل چالش شناسایی سرپرستان خانوار با اتصال سامانهها
از آنجایی که پرداخت به ذینفع نهایی در بحث پرداخت یارانه در جریان است، احتمال بسیار کمی وجود دارد تا موارد مشابهی در آینده رخ دهد. در حال حاضر سامانه ثبت احوال به عنوان محور تعیین بعد خانوار و سامانه سیمین سازمان هدفمندسازی یارانهها نیز به عنوان دریافت کننده حسابهای اعلامی از سوی خانوارها فعالیت میکنند. برهمین اساس تا زمانی که حساب مربوط به ذینفع نهایی که سرپرست هر خانوار است به صورت کامل شناسایی نشده باشد اساساً پرداختی صورت نخواهد گرفت.
با این وجود شاهد هستیم که برخی افراد یارانه بگیر هیچ استفادهای از یارانه و حتی کالابرگ واریزی ندارند. در خصوص این افراد چند حالت وجود دارد. در یک حالت فرد به طور کامل از کشور خارج شده و دیگر استفادهای از حسابهای خود ندارد و به همین سبب شاهد رسوب یارانه در حساب وی هستیم. در حالت دیگری یارانه به حسابی از سرپرست خانوار واریز میشود اما به دلایلی از جمله قدیمی بودن یا در دسترس نبودن آن حساب، سرپرست خانوار در جریان دریافت یارانه خود نیست.
در چنین مواردی و با در نظر گرفتن رسوب کالابرگ و یارانه در حسابهای افراد، باید چنین حسابهایی شناسایی شوند. این فرآیند چالش خاصی نیز ندارد چرا که این حسابها به دلیل نداشتن گردش مالی به سادگی قابل شناسایی خواهند بود. با انجام این اقدام در عمل شاهد کاهش هدر رفت منابع خواهیم بود.
در اینجا باید ذکر شود که شاید در مقیاس فردی این رقم قابل توجه نباشد اما براساس برخی برآوردها تا یک میلیون نفر چنین شرایطی دارند که در نهایت مجموع رقم یارانه آنها طی یک سال رقم قابل توجهی خواهد بود.
انتهای پیام/