به گزارش خبرگزاری تسنیم، مسئله یاد که در ادبیات دینی از آن به «ذکر» تغبیر شده است از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. البته منظور از ذکر در متون دینی یاد خدا، یاد اولیای الهی و یاد روزهایی است که که نشانه های قدرت الهی بیشتر و بهتر حس می شود که از آن تعبیر به ایام الله شده است.
اهمیت ذکر در زنده نگاه داشتن قلب و دوری از غفلت است. وقتی چراغ ذکر در دل و جان انسان روشن می شود عقلانیت انسان شکوفا و قدرت خردورزی اش افزون می شود. امیر المومنین علی علیه السلام در کلامی نورانی می فرمایند: مَنْ ذَکَرَ اللَّهَ سُبْحَانَهُ أَحْیَا اللَّهُ قَلْبَهُ وَ نَوَّرَ عَقْلَهُ وَ لُبَّهُ؛ کسى که یاد خداوند سبحان کند خداوند قلبش را زنده و عقل و فکرش را نورانى مى کند.
بر این اساس پاسداشت «یاد» و فروزان نگه داشتن این مشعل راهنما و پیشبرنده انسان در امور دنیوی و اخروی است. یاد اولیای الهی و کسانی که «امر» آنها را «احیا» کرده و می کنند نیز قطعا همین خاصیت را دارد.
بدون تردید یکی از نوادر دوران که در «احیای امر ولایت» در عصر و زمانه ما نقش آفرینی کرده و بدین لحاظ حق بزرگی بر ملت ایران دارد امام شهیدمان حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای عزیز(قدس الله نفسه الزکیه) است.
سرمایه گرانسنگی که از تراوشات فکری و عملکرد مکتبی آن رهبر فقید در سیره عملی در اختیار ماست می تواند تا سالیان سال ضمانت بخش سلامت فکر و عمل انقلابیون و همه کسانی که دل در گروی عزت ایران اسلامی و سربلندی امت اسلام دارند، باشد.
بدین لحاظ در سلسله یادداشت های «یاد امام شهید» تلاش خواهیم کرد با بازخوانی و «یاد»آوری مواضع، رهنمودها و آرا و اندیشه های آن نادره دوران «راه» حرکت صحیح در مسیر انقلاب را بشناسیم و بشناسانیم.
در اولین شماره از این سلسله یادداشت ها به موضوع «حضور مردم» از نگاه رهبر فقید با اتکا به بیانات سال گذشته ایشان به ویژه در پیام و سخنرانی نوروزی می پردازیم. مسئله ای که مسئله امروز ما هم هست و لازم است از رهنمودهای آن امام فقید برای انجام وظیفه انقلابی که امروز بر دوش داریم، بهره برداری کنیم.
شایان ذکر است که ایشان در بیانات ابتدایی سال 1404 با اشاره به حوادث سختی که ملت ایران در سال 1403 از سر گذراند، از جمله شهادت رئیس جمهور محبوب و مردمی شهید رئیسی، حوادثی که در جبهه مقاومت و لبنان پیش آمد، فشارهای اقتصادی که منجر به سختی معیشت برای مردم ایران شد، آن سال را سال سخت و پرماجرا توصیف کرده و فرمودند: « سال 1403 سال پُرماجرایی بود. حوادثی که در این سال پیدرپی اتّفاق افتاد، شبیه حوادث سال 1360 و دارای سختیها و مشقّتهایی برای مردم عزیز ما بود.»
اما آنچه برای رهبر فقید انقلاب اسلامی حائز اهمیت است و از آن به عنوان «پدیده عظیم و عجیب» یاد کرده اند بروز جلوه ها و نشانه های قوت ملت ایران در این حوادث سخت بوده است.
ایشان در همین رابطه فرمودند:« این سختیها در طول امسال وجود داشت؛ لکن متقابلاً یک پدیدهی عظیم و عجیبی وجود پیدا کرد، و آن نشان دادن قوّت ارادهی ملّت ایران و روحیهی معنوی ملّت ایران و اتّحاد ملّت ایران و آمادگیهای سطح بالای ملّت ایران بود.... این روحیه، این حضور، این آمادگی، این قوّت معنوی برای آیندهی کشور و همیشهی زندگی ایران عزیز ما یک سرمایه است. از این سرمایه انشاءالله کشور حدّاکثر استفاده را خواهد کرد و خدای متعال هم تفضّلاتش را بر ملّت ادامه خواهد داد.»
براساس این نگرش رهبر فقید می توان دریافت آنچه زمینه ساز تفضلات الهی بر ملت ایران شده و می شود همین حضور آگاهانه و هوشیارانه و توأم با معنویت در صحنه است.
آنچه باید به آن توجه داشت این است که حضور مردم در صحنه بر خلاف موارد مشابه در سایر کشورها حضوری متعهدانه و از سر رسالت انقلابی و تکلیف دینی و ملی است. مانند سایر اجتماعات مردمی «میتینگ» و «کارناوال» و ... نیست. حضوری است که در بسیاری مواقع توأم با پذیرش خطر و هزینه دادن و ایثارگری است. مانند آنچه در سال 1404 در قالب پویش «ایران همدل» اتفاق افتاد و زنان قهرمان، شجاع و انقلابی ایران اسلامی با اهدا طلاها و زیور آلات خود به یاری برادران و خواهران ایمانی خود در لبنان و جبهه مقاومت برخاستند و صحنه هایی پرشکوه از ایثار و فداکاری را در تاریخ این سرزمین به یادگار گذاشتند.
این حضور نمایشی نیست، همایشی است. این حضور منفعلانه نیست بلکه مقتدرانه است و قدرت جمعی یاران انقلاب را به رخ دشمنان می کشاند و آنان را از هرگونه تعرض به ایران عزیز بازمی دارد و پشیمان می سازد. این حضور خدا محورانه است و خودیت ها در آن رنگ باخته است بنابراین سرشار از عطر و بوی ایمان و ذکر و دعا و توسل است. در همین رابطه رهبر شهید انقلاب توصیه می کنند به سوابق و پیامدها و آثار و برکات چنین حضوری در تاریخ مبارزات انبیای الهی بیندیشیم و از آن درس بگیریم.
« پیغمبران خدا، در مشکلات بزرگشان، متوسّل میشدند و دعا میکردند. در قرآن نقل میکند از حضرت موسی (علیه السّلام) که در مبارزهاش با فرعون با آن شدّت... دعا میکند و برای اینکه بر فرعون غلبه کند، از خدای متعال کمک میخواهد. خداوند متعال هم در جواب میگوید: قَد اُجیبَت دَعوَتُکُما فَاستَقیما؛ دعا کردید، ... خواستهی شما برآورده شد، فَاستَقیما؛ بِایستید، محکم، با ثبات، با امید. موسی (علیه السّلام) به این توصیهی الهی و به این امر الهی عمل کرد و در مبارزهی خون با شمشیر، خون را بر شمشیر پیروز کرد. مبارزهی ملّت ایران هم همینجور بود ــ با توسّل، با دعا، با توجّه و با استقامت، با ایستادگی ــ و همینجور خواهد بود.»
آنچه رهبر شهید بدان تذکر می دهند این است که پیروزی بر دشمن در سایه حضوری امکان پذیر است که اهل حق حاضر به تحمل هزینه های آن باشند.«البتّه جبههی حق در این مبارزات هزینه هم میدهد. ... در مبارزهی حق و باطل، پیروزی با حق است امّا جبههی حق هزینه میدهد... ما در این پیروزی همّتها از دست دادیم، باکریها از دست دادیم، خرّازیها از دست دادیم، چمرانها از دست دادیم؛ اینها خسارت است، اینها هزینه دادن است، لکن در راه پیروزی نهایی است. ... بنیاسرائیل به موسی میگفتند که قبل از اینکه شما بیایی به عنوان پیغمبر در مقابل فرعون بِایستی، ما زیر شکنجه بودیم، حالا هم که آمدی باز زیر شکنجهایم! حضرت موسی به آنها فرمود: ...استعانت کنید، از خدای متعال کمک بخواهید، صبر کنید، استقامت کنید، مسائل درست خواهد شد؛ و درست شد. همانهایی که گله میکردند که داریم شکنجه میشویم، جلوی چشم خودشان دیدند که فرعون و فرعونیان با ذلّت تمام در آب غرق شدند، نابود شدند و اثری از قدرت و سلطنتشان باقی نماند؛ فقط اجسامشان باقی ماند جلوی چشم، برای عبرت.»
امام شهیدمان با یادآوری این واقعه نوید میدهندکه : « شک نکنید سرانجام این ایستادگیها، شکست دشمنان است، شکست رژیم خبیث فاسدِ فاسق صهیونیستی است.»
انتهای پیام/