به گزارش خبرگزاری تسنیم از شهرکرد، زمانی که یک جریان به ابزار ترور و حذف فیزیکی متوسل میشود، در واقع به نقطهای از بنبست و استیصال رسیده است. تاریخ معاصر نیز بارها نشان داده است که ترور، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، علامت ناتوانی یک جریان است. دشمن هنگامی که توان مقابله با یک گفتمان را در عرصه اندیشه، منطق و اراده مردمی از دست میدهد، به ابزارهای خشن و کور روی میآورد تا شاید بتواند با حذف افراد، مسیر یک حرکت را متوقف کند.
این واقعیت، پیش از آنکه در تحلیلهای سیاسی معاصر مطرح شده باشد، در آموزههای قرآنی به روشنی مورد اشاره قرار گرفته است. قرآن کریم در توصیف توطئههای دشمنان پیامبر اسلام(ص) میفرماید: «وَإِذْ یَمْكُرُ بِكَ الَّذِینَ كَفَرُوا لِیُثْبِتُوكَ أَوْ یَقْتُلُوكَ أَوْ یُخْرِجُوكَ وَیَمْكُرُونَ وَیَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَیْرُ الْمَاكِرِینَ» (انفال، 30).
در این آیه، سه سناریوی اصلی دشمنان حق به تصویر کشیده شده است: زندانی کردن، ترور و یا تبعید. این الگوی رفتاری در طول تاریخ بارها تکرار شده و نشان میدهد که جبهه باطل در مواجهه با جریان حق، اغلب به همان ابزارهای تکراری متوسل میشود.
اما نکته مهم در ادامه این آیه نهفته است، جایی که قرآن به روشنی تأکید میکند که تدبیر نهایی در دست خداوند است. دشمنان نقشه میکشند و برنامهریزی میکنند، اما در نهایت اراده الهی است که سرنوشت جریانهای تاریخی را رقم میزند. این حقیقت، معادلات ظاهری قدرت را دگرگون میکند و نشان میدهد که بسیاری از تلاشهای دشمنان، در نهایت به نتیجهای معکوس منتهی میشود.
هدف اصلی دشمنان در همه این اقدامات نیز روشن است؛ آنان تلاش میکنند جریان حق را متوقف کنند و نور حقیقت را خاموش سازند. قرآن کریم این تلاش را چنین توصیف میکند: «یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ» (صف، 8).
در این آیه، تلاش دشمنان برای خاموش کردن نور الهی به اقدامی سطحی و بیاثر تشبیه شده است، گویی کسی بخواهد با دمیدن نفس خود، نوری عظیم را خاموش کند. چنین تلاشی از اساس محکوم به شکست است.
واقعیت آن است که نور الهی وابسته به یک فرد یا یک چهره خاص نیست. هرچند شخصیتهای بزرگ و رهبران الهی نقش مهمی در هدایت جامعه دارند، اما حقیقتی که آنان نمایندگی میکنند فراتر از وجود فردی آنهاست. به همین دلیل، تاریخ نشان داده است که شهادت و ترور نه تنها جریانهای حقطلبانه را متوقف نکرده، بلکه در بسیاری از موارد موجب تقویت و گسترش آنها شده است.
در تجربه تاریخی ملت ایران نیز این حقیقت بارها به اثبات رسیده است. دشمنان انقلاب اسلامی در مقاطع مختلف تلاش کردهاند با ترور شخصیتهای برجسته و فرماندهان اثرگذار، اراده ملت ایران را تضعیف کنند؛ اما نتیجه اغلب برعکس بوده است. هر شهادت، به نقطهای برای بازتولید انگیزه، انسجام اجتماعی و تقویت گفتمان مقاومت تبدیل شده است.
از این منظر، ترور بیش از آنکه نشانه قدرت دشمن باشد، نشانه شکست راهبردی او در مواجهه با یک جریان زنده و ریشهدار است. دشمنی که قادر نیست در میدان اندیشه، مشروعیت اجتماعی و اراده مردمی پیروز شود، ناگزیر به ابزارهای خشونتآمیز و کور متوسل میشود، ابزارهایی که در نهایت نه تنها راه به جایی نمیبرند، بلکه ماهیت واقعی او را نیز آشکارتر میکنند.
نور حق خاموششدنی نیست. ممکن است انسانهایی که حامل این نور هستند به شهادت برسند، اما راهی که آنان آغاز کردهاند ادامه خواهد یافت. جریان حق، برخاسته از اراده الهی و ایمان مردمی است و چنین جریانی با حذف افراد متوقف نمیشود، بلکه در هر مرحله با قدرتی تازه به مسیر خود ادامه میدهد.
حسین رفیعی، خبرنگار و فعال رسانه
انتهای پیام/7540