به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، حجت الاسلام بهمن اکبری، رایزن فرهنگی سابق ایران در عمان، یادداشتی به مناسبت شهادت دکتر علی لاریجانی نوشته است:
«نوائبُ الدهرِ لیتنی متُّ قبلها ولم أرَ عدوانَ السفیهِ على الحِبر» (سعدی)
داغِ از کف دادنِ بزرگمردی فرزانه و نخبهای یگانه، اندوهی تازه بر سوگ ما افزود و آستانهٔ عیدمان را با نوای غمخانهٔ اهل معرفت سیاهپوش ساخت.
روزی سخن بر آن بود که دکتر علی لاریجانی سیاستمداری نخبه، دیپلماتی کمنظیر و اندیشمندی اصیل ـ به همان معنایی که امیرالمؤمنین علی(علیهالسلام) در توصیهٔ خویش به مالک اشتر بر خصیصهٔ «اصالت» تأکید میفرمایند ـ بسی دیرهنگام به صحنهٔ سیاست، امنیت و دیپلماسی بازگشت.
او که در هر سه عرصه سیاست، امنیت و دیپلماسی از جایگاهی ممتاز برخوردار بود، مسئولیتی گران بر دوش گرفت و در کنار دیگر دلسوزان نظام، در صیانت از این سرزمینِ حکمت و معرفت، همتی مضاعف به کار بست.
او صحنهٔ سیاست را بهدرستی میشناخت؛ از ساختارهای امنیتی و اقتضائات آن در ساحت داخلی و بینالمللی آگاهی ژرف داشت و در حوزهٔ دیپلماسی و روابط بینالملل، به پشتوانهٔ سالیان متمادی تجربه، صاحبنظر و مرجع تشخیص به شمار میرفت.
غربیان نیز بهخوبی واقف بودند که گفتمان او، در عین صلابت و آکندگی از خرد، قاطعیتی را بازمیتاباند که ریشه در سرشت تمدنی این مرز و بوم داشته و دارد.
در کنار همه این خصایص و ممیزات ـ که هر یک وجهی از شخصیت او را آشکار میساخت ـ فهم عمیق وی از اندیشهها، آرا و منویات رهبر فقید و عالیقدر و همراهی دیرینهاش با آن خلدآشیان بهعنوان مشاوری امین، بیتردید و به اتکای عنایت پروردگار متعال، در تقویت امید و اعتماد در میان بخشی مهم از نخبگان و نیز تودهٔ مردم نجیب این میهنِ گوهرپرور نقشی بسزا ایفا کرد.
با این همه برای برخی، شرایط پیچیده منطقهای، دشواریهای اقتصادی، برخی تصمیمات نامأنوس و نیز فضاسازیهای رسانهای ـ که ریشه در عداوت دشمنان فرهنگ، تمدن و صلابت این دیارِ جوانمردی و ایثار داشت ـ گاه تصویری نگرانکننده از آینده این کهنبوم ترسیم میکرد.
او در واپسین سخنان خویش نیز اقتدایی دیگر به مولای خویش نشان داد و با بازنشر کلام جاودان آن حضرت: «إنی لا أری الموتَ إلا سعادةً، ولا الحیاةَ مع الظالمین إلا بَرَماً»، سرانجام با عزت و ارادهای استوار، به دست دشمنان خداوند متعال به شهادت رسید.
بیگمان اولیای نعمت، آن نخبه دلبسته ولایت اهلبیت علیهمالسلام را با آغوش گشوده استقبال خواهند کرد. روحش به ملکوت اعلی پیوست و داغش بر سینه ما فزونتر شد.
تغمده الله بواسع رحمته واسکنه الله فسیح جناته و رضوانه.
چشم دهر به همچون اویی چه دیر گشوده خواهد شد.
از شمار دو چشم، "یک تن" کم
وز شمار "خرد"، هزاران بیش...
انتهای پیام/