به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، در شب بیستوسوم ماه مبارک رمضان، حرم مطهر به مأمن دلهای خسته و عاشق شد؛ جایی که نغمههای دعا با اشک چشمها درآمیخت و مردم در حرم مطهر ثامن الحجج(ع)، با یاد امام علی علیهالسلام و شهیدان وطن، از عمق جان دعا کردند و بیعتی دوباره با آرمانهای انقلاب بستند.
شب فرود آمده بود و صحن و رواق های حرم لبریز از نور ایمان بود، خادمان سیهپوش در خدمت زائران و هوای عطر چای و خرما در دل شب میپیچید. بر سردر موکبها پرچمهای سهرنگ ایران میرقصیدند، و از همان ابتدای ورود، نوای دعای توسل، دل را تا آسمان میبرد.
اینان آمده بودند با دلی شکسته و روحی داغدار؛ عزادارانِ امیرالمؤمنین و رهبرِ شهید. مداح میخواند و سیل جمعیتِ عزادار میگریست، کسانی که از دست داده بودند صدها عزیز؛ 178 نونهال دانشآموز، زنان و فرزندان، سرداران و سربازان وطن. اشک، زبان دلدادگی بود و بغض، ترجمان عشق.
از امام خویش شفاعت میخواستند و برای سربلندی اسلام و پیروزی سرزمینشان دعا میکردند. آنگاه که صدای «اللهم عجل لولیک الفرج» برخاست، حرم به لرزه افتاد و دعای فرج، سید ادعیه شب بیستوسوم، با نالههایی از امید و انتظار در فضا پیچید.
کبوتران گنبد در سکوتِ غم، سر به بال فرو برده بودند، و خادمان سیاهپوش با چهرههایی مملو از ایمان، زائران را به صحنها هدایت میکردند. در صفوفِ منظمِ دلدادگان، میشد حضور فرشتگان را حس کرد؛ گویی بالهای نور بر فراز حرم گشوده شدهاند.
با اوج گرفتن لحظات معنوی، هنگام قرائت دعای جوشن کبیر ؛ زمزمهی «سبحانک یا لا اله الا انت» در میان اشکها و نالهها بلندتر از هر زمان تکرار میشد.
مردم، بند بند دعا را با عشق تکرار میکردند؛ در آن نیمهشبِ قدر، هر جمله جوشن کبیر، زخمی را مرهم و دلی را بیدار میکرد. زمین و آسمان درهم تنیده بودند، دلهای زائران به ملکوت نزدیکتر از همیشه.
ملت، بار دیگر با رهبر جوان و فرزانه خویش بیعت کردند؛ شعار «ما همه سرباز توییم خامنهای، گوشبهفرمان توییم خامنهای» با ایمان و شور از دلها برخاست. مردم ولایتپذیر، عهد خود را تجدید کردند و فریاد «هیهات منا الذلة» را برای استکبار جهانی به آسمان فرستادند.
در شب بیستوسوم رمضان، میدان بسیج نه تنها جای اشک و دعا بود، که تجسم عشق و وفاداری به آرمانهای انقلاب و امام بود؛ جایی که دلهای مردم، با اشک و دعا، دوباره با خدا و با رهبر خویش پیمان عشق بستند.
انتهای پیام/282