به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، لرستان سرزمینی است که مفهوم امنیت را با تجربه زیسته فهمیده است؛ سرزمینی که کوههایش هم صدای گلوله را بهیاد دارند و هم صدای نوحه را.
در این جغرافیا، شهادت یک واژه در تقویم نیست؛ واقعهای است که به حافظه عمومی بدل میشود. شهادت و تشییع حسین گودرزی معظمی، آریا نصراللهی، حامد کردی، محمدیاسین شکیبمهر، علی آریا، مهدی نقدی، و حسین طوسی در بروجرد حالا آغاز حضوری دیگر است.
در خرمآباد، مرتضی مرادی، کسری رحمتی و مهدی ویسکرمی، در الشتر مهدی نظری، رسول مرادی، حسن زکیپور و مجتبی زکیپور نیز شهدایی بودند که امروز نامشان در گلزار شهدا روایت شد.
کوهدشت با بدرقه شهیدان شهرام گراوند، مسلم گراوند، حامد ناصرپور گراوند، عزیز شیخی و سامان خسروانی و دورود با بدرقه شهید محمدرضا پاپی از دیگر شهرهایی بودند که نامشان با خونینکفنان پیوند خورد.
در لرستان شهادت، فقط فقدان یک نفر نیست؛ فقدان یک پسر، یک پدر، یک همسایه است، و کودکان، برای نخستینبار معنای واژهای را شنیدند که هنوز برایشان بزرگ است: شهادت.
تشییع، در فرهنگ این سرزمین، فقط بدرقه یک پیکر نیست؛ حرکت یک روایت است و از کوچههای روستا تا صحن مصلای، از لحظه اصابت موشک تا لحظه دفن، یک خط ممتد کشیده شد: خط تعهد.
تشییع در لرستان، صرفاً حرکت یک تابوت نیست؛ حرکت یک معناست. سلامهای نظامی ادا شد و در آن لحظه، پیوند امنیت و مردم به تصویر کشیده شد.
امنیت، در اینجا واژهای انتزاعی نیست؛ نتیجه حضور مردانی است که در میدان میایستند.
انتهای پیام/644+