به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، آیتالله جوادی آملی در بیاناتی که در مراسم افتتاحیه سیوسومین نمایشگاه بینالمللی قرآن کریم پخش شد، اظهار کرد: قرآن تنها کتابی است که برای همه انسانها در تمام اعصار پیام دارد.
وی بیان کرد: قرآن کریم نه تنها در بسیاری از آیات فرمود قرآن کتاب جهانی است و برای جهانیان پیام دارد، بلکه آن پیام را در مائده و مأدبه علمی بیان کرده است. اگر کتاب جهانی است که است، اگر برای جهان پیام دارد که دارد، باید مائده و مأدبه اش جهانی باشد. تنها چیزی که جهانی است و مشترک بین گذشته و آینده است مسئله فرهنگ است؛ انسان بداند از کجا آمد، به کجا می رود، در چه شرایطی است، نظام سپهری چیست، روح انسان چیست، جامعه چیست.
این مرجع تقلید گفت: در قرآن کریم دو بخش از علوم یاد آوری شده است: یکی علوم متعارف است که «وَ یُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ».
استاد برجسته درس خارج حوزه علمیه قم عنوان کرد: فقه و حقوق و اصول است و امثال آن وبخش دیگر از علوم قرآنی این است که در قرآن یک سلسله مسائلی است که نه در گذشته بود و نه در عصر فعلی هست و هیچ جایی غیر از قرآن بیانگر آن علوم نیست.
وی افزود: به وجود مبارک پیامبر(علیه و علی آله آلاف التحیة و الثناء) فرمود تو با همه نبوغ و فروعی که داشته و داری، اگر قرآن نبود به آن علوم دسترسی پیدا نمیکردی و به جامعه بشری هم میفرماید شما هر چه رشد کنید و قدرت علمی پیدا کنید، بدون قرآن به آن معارف بار نمییابید.
آیتالله جوادی آملی ادامه داد: این قسم دوم از ره آوردهای خاص قرآن کریم است که هم به امت اسلامی بلکه به جهان بشریت این حرف را دارد و هم به پیامبر که صدر و ساقه عالم مهمان او هستند. این مضمون در چند جای قرآن کریم آمده است؛ گذشته از «وَ یُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ» فرمود: «وَ یُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ». این «مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ» در ادبیات تازی مشابه تعبیرات فارسی است که میگوییم: «اگر این نبود شما در هیچ جا نمیتوانستید یاد بگیرید»! فرمود: «وَ یُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ»؛ به وجود مبارک پیغمبر(علیه و علی آله آلاف التحیة و الثناء) هم میفرماید: «وَ عَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُن تَعْلَمُ»؛ خدا چیزی به تو آموخت که برای تو مقدور نبود که بدون وحی آن را یاد بگیری.
وی با بیان اینکه انسان موجود ابدی است و فرهنگ ابدی میخواهد، گفت: انسان یک موجود ابدی است که هست که هست که هست! یک موجود ابدی فرهنگ ابدی میخواهد؛ نه میپوسد و نه از هستی خارج میشود. درست است که انسان در قبر میرود و بدن میپوسد، ولی انسان همچنان مسافر است به سوی ابد؛ از دنیا وارد برزخ میشود، از برزخ وارد ساهره معاد میشود و از آنجا _ان شاء الله_ وارد بهشت میشود و برای ابد میماند؛ نه سال دارد نه ماه؛ نه زمان دارد نه زمین. انسان یک موجود ابدی است و یک موجود ابدی، فرهنگ ابدی میخواهد.
انتهای پیام/