به گزارش گروه حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، پیشنشست تخصصی «امداد داوطلبانه در مذاهب اسلامی» با سخنرانی حجتالاسلام والمسلمین دکتر مهدی فرمانیان، رئیس دانشکده مذاهب اسلامی دانشگاه ادیان و مذاهب، برگزار شد که طی آن ریشههای کلامی و عرفانی همیاری اجتماعی در میان پیروان مذاهب مختلف مورد واکاوی قرار گرفت.
در این نشست، دکتر فرمانیان با استناد به آموزههای وحیانی، بر این نکته تأکید کرد که خدمت به خلق و مواسات، وجه مشترک و گسستناپذیر تمامی مذاهب اسلامی است.
وی با اشاره به حدیث نبوی که جامعه اسلامی را به «پیکری واحد» در محبت و مهربانی تشبیه میکند، دیدگاه اهلسنت را تبیین نمود و خاطرنشان کرد که در این تفکر، برترینِ مردم کسی است که نفعش به دیگران برسد و بر اساس سنت، «دست قدرت الهی» همواره با جماعت و همکاریهای جمعی است.
رئیس دانشکده مذاهب اسلامی در تبیین جایگاه امداد در مکتب تشیع، به پیوستگی ناگسستنی «نماز و انفاق» در قرآن کریم اشاره کرد و با ارائه شواهدی روایی، ارزش گرهگشایی از کار مردم را برتر از بسیاری از عبادات مستحبی و حتی طواف خانه خدا دانست.
وی با نقل کلامی از امامصادق(ع) مبنی بر اینکه قضای حاجت مؤمن از آزاد کردن هزار بنده برتر است، سیره عملی ائمه در کمکرسانی پنهانی به نیازمندان، فارغ از مذهب و گرایش مذهبی آنان را الگویی متعالی برای امداد داوطلبانه معاصر برشمرد که در آن «انسان» به ما هو انسان موضوعیت دارد.
بخش دیگری از سخنان این استاد دانشگاه به خوانش عرفان و تصوف اسلامی از مقوله خدمت اختصاص داشت که در آن، امدادرسانی نه یک کنش حاشیهای، بلکه عین عبادت و نشانه کمال طریقت معرفی شد.
دکتر فرمانیان با استناد به آرای بزرگانی چون ابنعربی، هجویری و قشیری و با بهرهگیری از اشعار معنوی سعدی و مولانا، مفاهیمی همچون «فتوت» در عرفان اجتماعی و سنت وقف خدمت یکساله در خانقاهها را نمادی از ریشهدار بودن فرهنگ داوطلبی در تاریخ معنوی اسلام دانست.
وی در پایان، این ظرفیت عظیم بشردوستانه را عاملی وحدتبخش معرفی کرد که میتواند فراتر از مرزبندیهای مذهبی، زمینهساز همکاریهای گسترده پیروان مذاهب در مواجهه با بحرانهای اجتماعی و انسانی در جهان معاصر باشد.
انتهای پیام/