به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، اخیراً صوتی از فردی به نام احمد قدیریابیانه در برخی کانالهای معاند منتشر شده که در آن، تحلیلی عجیب و غریب درباره حوادث دیماه ارائه میکند.
وی که خود را در زمره نیروهای انقلابی معرفی میکند و فرزند یکی از مسئولان سابق کشور است و در فضای مجازی فعالیت دارد، از مسامحه نظام با آشوبگران انتقاد کرده و مدعی است بهجای دستگیری بهتر است افراد را در صحنه هلاک کرد.
بلاشک تشخیص آنکه چه کسی باید دستگیر شود و یا چه کسی در صحنه در چه صورت مستوجب چه سطح برخوردی است، برعهده نهادهای امنیتی و انتظامی است و نمیتوان از بیرون گود برای آن تصمیمگیری کرد؛ تشخیص مصداق معترض و اغتشاشگر سازمانیافته یا عنصر مسلح و تعیین سطح برخورد با هر کدام، وظیفه نهادهای مسئول است که بر اساس قانون و ارزیابی میدانی تصمیم میگیرند و هیچ تحلیلگری خارج از ساختار مسئولیت نمیتواند با قطعیت و از پشت تریبون، نسخه برخورد صادر کند.
مسئله مهمتر از خود این پیشنهاد، پیام و معنای چنین سخنانی در فضای عمومی کشور است و اینکه اصل حاکمیت قانون نباید جای خود را به توصیههای کلی و احساسی بدهد.
حتی در مواجهه با گروهکیها و محاربین نیز تشخیص موضوع و رعایت مراتب برخورد مورد تأکید قرار گرفته و توصیههای امثال آقای قدیری بدون تفکیک شرایط و ضوابط نه با موازین حقوقی سازگار است و نه با مبانی فقهی.
مسئله مهم بعدی جنگ روایتهایی است که اکنون کشور با آن مواجه است؛ ارائه تحلیلهای فاقد سند و مدرک و یا برخاسته از توهم آن هم از سوی برخی که ادعای انقلابی بودن دارند را باید با ادعاهای امثال شکوریراد مقایسه کرد که روایت خاصی از اغتشاشات ارائه دادند و با چشم بستن به نقش دشمن در اتفاقات اخیر و حتی نادیدهگرفتن اذعان آنها به حضور نیروهایشان در کف خیابان، نظام را متهم به آتش زدن مساجد و دست داشتن در اقدامات ترویستی کردند.
دوگانه "یا بکشید یا ضعیف هستید" همانقدر به کشور آسیب میزند که ادعای "نظام عامل خشونت است".
در شرایطی که جامعه هنوز از التهابات حوادث گذشته فاصله زیادی نگرفته، بیان چنین اظهاراتی یا از سر بیتوجهی به پیچیدگیهای امنیتی کشور است یا با نیات مغرضانه انجام میشود که باید از سوی نهادهای مسئول پیگیری و با احضار این افراد بررسی شود.
متاسفانه بارها شاهد بودیم که افرادی از طیف رادیکال جریانهای سیاسی داخل کشور جاهلانه آب به آسیاب دشمن ریختند.
دفاع از انقلاب به معنای دفاع از عقلانیت، قانونمداری و عدالت آن است، نه مطالبه برخوردهای حداکثری بدون توجه به ضوابط! اتفاقاً نقطه قوت جمهوری اسلامی در مواقع بحرانی، خویشتنداری و تفکیک دقیق میان معترض، فریبخورده و عناصر مسلح بوده است و حفظ این تمایز، نشانه اقتدار است، نه ضعف!
انتهای پیام/