به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم: در چند سال اخیر، تلویزیون نتواسته بهطور موثر در ساخت برنامههای صبحگاهی موفق عمل کند و به دلیل عدم نوآوری، معمولاً به سبکهای سطحی و اغراقشده روی آورده است. برای جذب بیشتر بینندگان، گاهی حتی به شوخیهای بیمزه و نمایشهای تکراری و لوس متوسل شده که نه تنها فاقد ارزش محتوایی است، بلکه باعث میشود مخاطب از تماشای آنها احساس بیارزشی کند.
در برخی موارد، تلویزیون برای جلب توجه بیشتر، دست به کارهای عجیب و غریب میزند که نه تنها کیفیت برنامهها را کاهش میدهد، بلکه باعث فرسایش توجه بینندگان و از دست دادن اعتبار رسانه ملی میشود. انفجار و حاشیههای زودگذر در برنامههای صبحگاهی شبکه سه، نمونهای از این رویکرد است.
یکی از مشکلات اساسی تلویزیون، تکیه بر فرمولهای ثابت و عدم نوآوری است. این رویکرد باعث شده که برنامههای صبحگاهی و شبانه به سطحیتر شدن محتوا و گفتوگوها منجر شود. در بسیاری از این برنامهها، هدف جذب مخاطب بهجای تمرکز بر محتوای عمیق و مفید، موجب سطحی شدن مطالب و حاشیهسازیهای بیثمر شده است. این روند نه تنها به دیده شدن کمک نمیکند، بلکه باعث میشود مخاطب احساس کند که زمان خود را به تماشای چیزی بیارزش اختصاص داده است.
در مقابل، رادیو با برنامههای صبحگاهی همچون «سلام صبح بخیر»، به رویکردی متفاوت و پیشگام در ساخت محتوای صبحگاهی دست یافته است. هرچند برخی برنامههای رادیویی به دلیل آگهیهای بازرگانی در حین پخش مورد نقد قرار گرفتهاند، اما این برنامهها با محتوای علمی، روانشناسی و ورزشهای صبحگاهی، هدفشان فراتر از ایجاد شادابی سطحی برای مخاطب است. آنها میخواهند به مردم ابزارهایی برای بهبود کیفیت زندگیشان ارائه دهند و به همین دلیل، توجه بیشتری به تنوع و محتوای مفید دارند.
سعید توکلی، مجری برنامه، در توضیح این رویکرد میگوید: «من با مردم نفس میکشم. وقتی مردم شاد هستند، من هم شاد میشوم و وقتی غمگین هستند، غمشان را احساس میکنم. این ارتباط عمیق میتواند مردم را به هم متصل کند و صدای واقعی آنها را به گوش دیگران برساند.» این همدلی که در کلام توکلی وجود دارد، نه تنها در اجرای برنامه بلکه در ساختار آن نیز نمود پیدا میکند. «سلام صبح بخیر» برخلاف بسیاری از برنامههای تلویزیونی که به دنبال جذب توجه به هر قیمت هستند، تلاش میکند فضایی صادقانه و واقعگرایانه برای شنوندگان ایجاد کند تا آنها روز خود را با انرژی و آگاهی آغاز کنند.
عرفان شهبازی، تهیهکننده و سردبیر برنامه، توضیح میدهد که هدف این برنامه «ایجاد فضایی شاد و کاربردی است که شنوندگان بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.» این رویکرد مبتنی بر محتوای علمی و روانشناسی است که به شنوندگان کمک میکند تا علاوه بر شادابی، ابزارهای کاربردی برای بهبود کارآمدی و مدیریت احساسات خود پیدا کنند.
بخشهای مختلف این برنامه، مانند «به همین سادگی» که به ورزشهای صبحگاهی اختصاص دارد و «نکات روانشناسی روز» که اطلاعات مفیدی را در زمینههای مختلف به شنوندگان ارائه میدهد، در تلاش است تا نه تنها شادابیهای سطحی، بلکه اطلاعات و ابزارهای مفید و کاربردی به مخاطبان خود ارائه کند. همچنین، برنامه با ارتباط مستمر با استانها و انعکاس صداهای مردم، در تلاش است تا علاوه بر سرگرمی، مسائل واقعی و روزمره زندگی مردم را نیز مورد توجه قرار دهد.
فاطمه گنجی، دستیار تهیه برنامه، در این باره میگوید: «ما سعی میکنیم صدای مردم را به گوش مسئولان برسانیم تا آنها بدانند که مشکلات و دستاوردهای واقعی مردم در کجا قرار دارد.»
چالشهای تلویزیون و موفقیت کم و بیشِ رادیو
تلویزیون در سالهای اخیر به تله برنامههای سطحی و اغراقشده گرفتار شده است. برنامههایی که بهجای تمرکز بر محتوای ارزشمند و آموزنده، تنها به دنبال جلب توجه به هر قیمتی هستند. این رویکرد نه تنها باعث از دست دادن اعتبار تلویزیون میشود، بلکه رضایت مخاطبان را نیز کاهش میدهد.
در مقابل، رادیو ایران با برنامه «سلام صبح بخیر»، الگویی جدید از برنامهسازی صبحگاهی ارائه میدهد که نه تنها در پی شاد کردن مخاطب است، بلکه با محتوای علمی، اجتماعی و فرهنگی، به مخاطب فرصتی برای بهتر شروع کردن روز میدهد.
در نهایت، تلویزیون باید هرچه سریعتر از رویکردهای سطحی و نچسب فاصله بگیرد و در کنار سرگرمی، محتوای مفید و تاثیرگذار را در اولویت قرار دهد. تنها در این صورت است که میتواند دوباره به جلب اعتماد مخاطبان و حفظ جایگاه خود در میان رسانهها بپردازد.
انتهای پیام/