به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری تسنیم، با تصویب «قانون جهش تولید دانش بنیان» در اردیبهشت 1401، اعتبار مالیاتی به عنوان ابزاری حمایتی در تحقیق و توسعه، تجاری سازی و توسعه زیست بوم، مورد توجه قرار گرفت.
نظر به اهمیت اثربخشی این سیاست، در پژوهش حاضر عملکرد مواد (11) و (13) قانون در دو سال نخست، ارزیابی شده است. نتایج نشان می دهد اجرای اعتبار مالیاتی به افزایش انگیزه شرکت ها به انجام پروژههای تحقیق و توسعه و سرمایهگذاری آنها از مسیر ایجاد صندوقهای خطرپذیر شرکتی (CVC) منجر شده، اما میزان تصویب و تأیید آن نسبت به ظرفیت های اعطای این مشوق فاصله دارد.
به نحوی که طی دو سال 1402 و 1403 مبلغ 8/8 هزارمیلیاردتومان اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه به تصویب رسیده و حدود 2/6 هزارمیلیاردتومان آن تأیید و به سازمان امور مالیاتی اعلام شده است.
اعتبار مالیاتی سرمایه گذاری نیز 1/7 هزارمیلیاردتومان بوده که تنها 306 میلیاردتومان آن محقق شده است. چالش هایی همچون فقدان پیاده سازی ارزیابی هزینه کرد در بستر سامانه مؤدیان، فقدان اطلاع رسانی و شناخت ناکافی شرکت های مستقر در استان هایی جز تهران، منافع و انگیزه های متفاوت بین دانشگاهیان و صنعتگران، فقدان مشارکت صندوق های پژوهش و فناوری در برنامه اعتبار مالیاتی سرمایه گذاری، فقدان سازوکار مناسب برای جهت دهی طرح ها به سمت اولویت های ملی هم زمان با رشد تأسیس صندوق های خطرپذیرشرکتی که طرح های مصوب آنها فعال نشده، نحوه مشارکت صندوق نوآوری و شکوفایی و همچنین نگرانی هایی در مورد سوق یافتن سرمایه گذاری در توسعه زیست بوم نوآوری به سمت امور عمرانی، ساختمانی یا مسئولیت اجتماعی شناسایی شد.
در ادامه، پیشنهادهایی متناسب برای تا اصلاح فرایندها، افزایش شفافیت و بهره گیری مؤثر از ظرفیت اجرای قانون و ارتقای اثربخشی ارائه شده است.
برای دریافت این گزارش اینجا کلیک کنید.
انتهای پیام/