به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری تسنیم، سارا دهبزرگی، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان گفت: اختلال کمتوجهی - بیشفعالی (ADHD) یکی از مشکلات سلامت روان است که باعث میشود کودک برای متمرکز شدن روی یک کار واحد یا ثابت نشستن برای مدت طولانی دچار مشکل شود.
به گفته وی، بسیاری از افراد در طول زندگی خود کاهش تمرکز و تغییر در سطح انرژی را تجربه میکنند اما کمتوجهی و بیشفعالی در کودکان مبتلا به ADHD شدیدتر است؛ به طوری که روی تحصیل، روابط اجتماعی و زندگی خانوادگی آنها تاثیر میگذارد.
بیشفعالی در کودکان از چه سنی شروع میشود؟
دهبزرگی با بیان اینکه کودکان با اختلال نقصتوجه و بیشفعالی 5 تا 10 درصد از جمعیت کودکان در سنین مدرسه را تشکیل میدهند، ادامه داد: بیشفعالی یک اختلال عصبی رشدی است که علائم آن از سنین پایین مشهود است، با این حال ممکن است این علائم در سنین مدرسه بارزتر باشد.
او بروز علائم در سنین مختلف را متفاوت دانست و افزود: از ویژگیهای عمده این اختلال در کودکان، فعالیت و تحرک زیاد، تمرکز و توجه کم و رفتارهای ناگهانی و تکانشی است؛ این کودکان در تمرکز کردن، تکمیل وظایف و پیروی از دستورالعملها با مشکل مواجه هستند.
این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز تصریح کرد: بیقراری، انرژی زیادی، به صورتی که نمیتوانند یک جا بنشینند، زیاد صحبت میکنند یا تمایل دارند صحبت دیگران را قطع کنند؛ علائم این اختلال است که از دوران کودکی شروع میشود و ممکن است در نوجوانی رو به بهبود برود اگرچه ممکن است برخی از جنبه های آن تا آخر عمر باقی بماند.
دلایل بروز ADHD
این فوقتخصص روانپزشکی کودکان و نوجوانان در خصوص دلایل بروز این اختلال ادامه داد: ژنهای متعددی در تحقیقات به عنوان مبنای ژنتیکی این اختلال شناخته شده است؛ همچنین مطالعات اخیر نشان میدهد که تکامل قشری مغز ممکن است در کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه عمدتا تا چند سال به تعویق بیفتد.
دهبزرگی افزود: این تاخیر در ناحیه جلویی مغز که در فرآیندهای ادراکی و شناختی از جمله توجه و برنامه ریزی حرکتی مهم است، برجسته است. با وجود این تاخیر در تکامل قشری مغز اما در ساختار مغز هیچ حالت غیر طبیعی دیده نمیشود.
مهمترین علت ایجاد اختلال بیشفعالی در کودکان عوامل ژنتیکی است
او با اشاره به اینکه مهمترین علت ایجاد این اختلال در کودکان عوامل ژنتیکی است، افزود: پژوهشها نشان میدهند اگر کودکی اختلال نقصتوجه بیشفعالی داشته باشد، بین 10 تا 35 درصد از اعضا ی خانواده احتمالا این اختلال را خواهند داشت. از علل دیگر این اختلال، وجود سابقه نارس بودن در زمان تولد و همچنین تحمل شرایط با اکسیژن پایین در جنینی است.
دهبزرگی با بیان اینکه این اختلالات باید در کودکان به موقع تشخیص داده و درمان شود، خاطرنشان کرد: هدف از درمان این اختلال، مدیریت و کنترل رفتارهای غیر عادی است تا کودک بتواند در تمام مراحل مختلف رشد فردی، روابط خانوادگی و زندگی اجتماعی و دوران تحصیل با دیگران راحتتر ارتباط برقرار کند.
براساس گزارش وزارت بهداشت، به گفته وی، دارو درمانی، روان درمانی، مداخلات رفتاری و آموزش والدین از مداخلات در دسترسی هستند که بر اساس تشخیص علائم و شدت بیشفعالی توسط پزشک متخصص، به کار گرفته خواهند شد تا به کاهش علائم و بهبود عمکلرد منجر شود.
انتهای پیام/