به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم با وجود رشد چشمگیر کمی و کیفی تولیدات انیمیشن در سالهای اخیر سینمای ایران و حضور درخشان چندین انیمشین کوتاه و بلند وطنی در جشنوارههای معتبر جهانی، هنوز مشکل اساسی سینمای ایرانی یعنی فیلمنامه، گریبانگیر بسیاری از این تولیدات فرهنگی - هنری است، مشکلی که به واسطه هزینههای سنگین و پروسه طولانی مدت ساخت پویانمایی به مسئله جدیتر و پراهمیتتری در سینما بدل شده و رسیدن به یک فیلمنامه بینقص را امری ضروریتر کرده است.
تیم سازندگان افسانه سپهر و احسان طهماسبی نیز با علم بر این اصل و بر مبنای یک روش کمریسک و مطمئن، توانستهاند به ساخت اثری روی آورده که با تکیه بر دانش نوین و ابزارهای به روز، بر مبنای الگوی کلاسیک سفر قهرمان داستان پسربچهای را بازگو کند که بر خلاف برخی تولیدات کودک و نوجوان، ظرفیت همراهی این مخاطبان را داشته باشد و از جهان کودک امروزی (که دسترسی نامحدودی به آرشیو مفصل سینمای جهان دارد) دور نباشد.
از این رو است که تماشای افسانه سپهر در میان این آثار برای مخاطب کودک و نوجوان، شاخصتر و تماشاییتر میشود و توجه این اثر به فیلمنامه منسجمتر، مورد توجه قرار میگیرد. اثری که بدون اشارهای مستقیم و گل درشت، روح حماسی شاهنامه را در خود دارد و با نگاه ویژهای که به اقوام ایرانی (یزدی و تهرانی و گیلک و شیرازی و...) دارد، در ایجاد حس همدلانه مردم سرزمین به درستی گام برداشته و ضمن توجه به آداب، اِلمانها و مؤلفههای زندگی ایرانی، از نمایش نمادهای جهانی این سرزمین همچون یوز ایرانی با نام بابو (که نقشی مهم و اساسی در همراهی سپهر (قهرمان داستان) در رسیدن به موفقیت دارد) نیز غافل نشده است.
.
لوگو موشن افسانه سپهر
نکته قابل توجه دیگر در مورد افسانه سپهر، شخصیت پردازی صحیح و چیدمان درست شخصیتهای آن است. در واقع سازندگان این انیمیشن، با بهرهگیری از روش شخصیتپردازی صریح و مستقیم، به تبعیت از بسیاری از نمونههای موفق جهانی و در رویارویی با مخاطب کودک و نوجوان خود، شفاف و بیپرده به تعریف مشخصات قهرمانها و ضدقهرمانهای خود پرداخته و در طراحی شخصیتهای اصلی، روح کنشگری را ملحوظ کرده است.
از این رو این اثر، به راحتی در موقعیتی همدلیبرانگیز مخاطب را با خود همراه کرده و مسئله و نیاز شخص اول را به دغدغه مخاطب کودک بدل میکند و با این شیوه، شخصیتپردازی دراماتیک و باورپذیری را به همراه میآورد. این بیان صریح موجب شده در رویارویی سپهر با بدمنهای داستان (همانند شرشره، آلاسکا، پاگنده و ...) مخاطب در نقطه درست مبارزه ایستاده و حتی در مواجهه با تصویر کاراکتر آدم برفی غول پیکر نیز به ترد الگوها و آموختههای فانتزی خود برآید و در زمان رویارویی سپهر (و بابو) شرور / سپهر (و بابو) سلیم در جایگاه درست قصه ایستاده باشد.
از سویی دیگر، با وجود برخی ایرادات افسانه سپهر، مخاطب شناسی این انیمیشن تا اندازهای دقیق و فکر شده است که رویکرد اخلاقمدارانه و دلسوزانه اثر در مواجه با تماشاگر، به دور از شعارزدگی و استفاده از الگوهای کلیشهای از مدافتاده شده و از این رو انتظار میرود فیلم در اکران عمومی نیز مورد توجه گروه سنی الف تا ج قرار گیرد.
انتهایپیام/