به گزارش خبرنگار گروه رسانههای خبرگزاری تسنیم، «عیدی ما یادتون نره!»، «شیرینی بچهها فراموش نشه!»، «به ما انعام نمیدی؟» و... جملههایی است که در طول سال آنها را میشنویم اما از این به بعد هر چه به سال نو نزدیکتر میشویم، این جملات در آرایشگاهها، رستورانها، کارواشها و ... برایمان گوشآشناتر میشود.
چیزی که در همه دنیا به آن انعام یا «Tip» میگویند. درست است که «انعامدادن» در قراردادهای رسمی جایی ندارد اما در روابط اجتماعی ما کاملا رواج پیدا کرده و معمول است.
«انعام» به معنای پاداش و هدیه تشویقی است که برای اولین بار در قرن 16 میلادی در کشور انگلستان باب شد اما فرانسه نخستین کشوری بود که انعامدادن را اجباری کرد.
از یکجایی به بعد موضوع عوض شد و افرادی که در مشاغل خدماتی به انجام وظیفه مشغول بودند، به مرور این انتظار برایشان پیش آمد که افراد موظف هستند مبلغی را به طور جداگانه هم به آنها پرداخت کنند.
این روزها انعامدادن تبدیل به یک وظیفه شده است و در صورتی که فرد، انعامی به خدماتدهنده پرداخت نکند، با او برخورد سردی میشود یا اینکه این موضوع را به او گوشزد میکنند.
آداب و رسوم انعام یا تیپدادن در کشورهای دنیا متفاوت است. در کشوری مثل هند، انعامدادن خیلی متداول نیست و افرادی که خدمات میدهند، خودشان از مشتری تقاضای انعام میکنند. این در حالی است که در کشور ژاپن انعامدادن یک جور بیادبی است!
در اتریش مردم انعام را به نشانه رضایت از خدماتی که دریافت کردهاند، پرداخت میکنند و در صورتی که شخصی انعام پرداخت نکند، نشاندهنده این است که از خدماتی که گرفته راضی نبوده است.
با این حال آمریکاییها در انعامدادن خیلی دست و دل بازند. مبلغی که آمریکاییها برای انعام در نظر میگیرند، مبلغ قابل توجهی است و این موضوع در آمریکا بسیار رایج است.
ما ایرانیها هم شاید خیلی از کلمه انعام استفاده نکنیم اما با جملاتی مثل «شیرینی بچهها یادتون نره» یا «عیدی ما یادتون نره» به گونهای از یکدیگر طلب انعام میکنیم.
خیلیها با دست و دلبازی مبلغی را به عنوان پاداش به خدماتدهنده پرداخت میکنند و خیلیهای دیگر هم معتقدند که از آنجا که مبلغ لازم را تمام و کمال پرداخت کردهاند، دیگر لزومی ندارد که مبلغی به عنوان انعام یا عیدی پرداخت کنند.
منبع: ایسنا
انتهای پیام/
بازگشت به صفحه رسانهها