به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، از مرکز تهران یعنی میدان امام خمینی وارد خیابان ناصرخسرو که میشوی درست در همان ابتدای خیابان ناصرخسرو ساختمانی کهن توجه هر عابری را به خود جلب میکند. دارالفنون قدیمیترین مدرسه پایتخت که روزگاری توسط امیرکبیر بنا شد از 6 دی ماه سال 1230 تا کنون در قلب پایتخت جاخوش کرده است.
زمانی که تاریخ را برای یافتن ردپایی از تاسیس دارالفنون ورق میزنیم به این تاریخچه پی میبریم « در روز یکشنبه ششم دی ماه 1230 برابر با پنجم ربیعالاول 1268 قمری، سیزده روز پیش از قتل امیرکبیر و با حضور ناصرالدین شاه، آقاخان نوری صدراعظم جدید و گروهی از دانشمندان و معلمین ایرانی و اروپایی مدرسه دارالفنون با 30 نفر شاگرد رسماً گشایش یافت.»
حالا حدود بیش از 160 سال است که دارالفنون در قلب پایتخت جاخوش کرده است، اما این روزها این اثر تاریخی، حال و احوال مناسبی ندارد و بخش زیادی از این بنا رو به تخریب است البته تمام بیمهریها در حق درالفنون در شرایطی صورت میگیرد که این بنای تاریخی در سال 1378 توسط سازمان میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی ثبت شده است و مالکیت آن در اختیار وزارت آموزشوپرورش قرار دارد.
هفته گذشته بود که همزمان با سالروز شهادت امیرکبیر، خبرنگاران میزبان برنامهای در مدرسه دارالفنون بودند که بازدید از محوطه این مدرسه حکایت از اوضاع اورژانسی و نابسامان دارالفنون داشت.
وقتی وارد دارالفنون میشویم، چند اتاقی به موزه آموزش و پرورش و خانه امیرکبیر اختصاص یافته است که تصاویر تعدادی از شخصیتهای تاریخ آموزشوپرورش کشور، شهدای دانشآموز و شهدای معلم در آنها نصب شده است. این اتاقها به واسطه تعمیرات، گچکاری و رنگآمیزی که در آنها صورت گرفته است با سایر بخش های دارالفنون تفاوت فاحشی دارند.
برای پی بردن به وضعیت اورژانسی دارالفنون کافی است تا چند دقیقهای را در محوطه این بنای تاریخی قدم بزنیم.در حین گشت و گذار در فضای سرسبز حیاط دارالفنون بود که با کلاسهای درس و راهروهای مخروبهای مواجه شدیم که در گذر سالها و به دلیل عدم رسیدگی، دیوارهایشان ریخته و به یک زبالهدان تبدیل شده اند.
دارالفنون مدتهاست که دچار وضعیت اورژانسی شده و به رسیدگی سریعتر مسئولان آموزشوپرورش و سازمان میراث فرهنگی نیاز دارد. البته مسئولان از تشکیل کمیته فنی برای بررسی مرمت دارالفنون خبر میدهند اما سالهاست که به شنیدن این حرفها عادت کردهایم و این پرسش همچنان مطرح است که چرا هیچ گاه مرمت این بنای تاریخی به خوبی وارد فاز اجرایی نمیشود و توافقی در این زمینه صورت نمیگیرد؟
دی ماه سال 1388 بود که مرتضی رئیسی، رئیس سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور با اشاره به تولد 158 سالگی مدرسه دارالفنون به عنوان اولین مدرسه نوین ایرانی، عنوان کرد: فاز اول مقاوم سازی سالن آمفی تئاتر و اجتماعات دارالفنون به عنوان اولین پروژه بازسازی مدرسه هماکنون در حال انجام است که تا پایان سال جاری به اتمام می رسد.مقاوم سازی مدرسه دارالفنون در اواخر اسفند ماه سال 1387 کلید خورد و تا کنون ادامه دارد. این مدرسه سالهای زیادی به مرکز تربیت معلم تبدیل شده بود و پس از تخلیه ساختمان توسط این مرکز، به تدریج تخریب شد و عدم غفلت مسئولان وقت موجب تشدید خرابیها طی سالهای گذشته شده است.
معاون عمرانی وزیر آموزش و پرورش ادامه داد: طبق توافقات صورت گرفته با سازمان میراث فرهنگی، فاز دوم مقاومسازی کلاسهای مشرف به حیاط مرکزی و سایر قسمتهای دیگر دارالفنون در پایان فاز اول آغاز خواهد شد و ما هیچ مشکل اعتباری در این زمینه نداریم. مقاوم سازی بناهای تاریخی از حساسیت بالایی برخوردار است، اگر بازسازی تمام مدرسه همزمان با هم آغاز نشد به این دلیل بود که سازمان میراث فرهنگی کیفیت کار مهندسان مشاور را نظارت کند و سپس درباره ادامه فعالیت آنها در سایر قسمتها تصمیمگیری شود ضمن اینکه برنامه مطالعاتی بناهای تاریخی بلند مدت و جامع است.
هماکنون در ماههای پایانی سال 93، مرمت دارالفنون هنوز راه به جایی نبرده است و این بنا هر سال نسبت به سال گذشته بیشتر در مسیر تخریب پیش میرود.
حجتالاسلام محیالدین بهرام محمدیان، رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی هفته گذشته در نشست خبری با خبرنگاران در رابطه با مرمت دارالفنون، گفت: هم اکنون دارالفنون که یادگار امیرکبیر است دچار آسیبهایی شده و نیاز به مرمت دارد بنابراین این انتظار از میراث فرهنگی وجود دارد تا از پیچ و خم دیوان سالاری خارج شده و بتوانیم دارالفنون را احیا کنیم. آموزش و پرورش با وجود کمبود و خشکسالی بودجه، منابع مالی لازم را برای مرمت و احیای دارالفنون فراهم کرده است و انتظار داریم تا دارالفنون مجدداً جریان آموزش و تعلیم تربیت در دارالفنون احیا شود.
وی افزود: در سال 95 باید بتوانیم دارالفنون را مرمت کنیم و تلاش میکنیم تا درسال 95 این مدرسه را به عنوان یک مرکز یاددهی و یادگیری احیا کنیم.برای مرمت دارالفنون نیازمند طرح جامع هستیم چرا که این بنا به ثبت آثار تاریخی رسیده است و باید برای تعمیر آن از کانال میراث فرهنگی عبور کنیم.
هماکنون در بحث تعمیر دارالفنون دو دیدگاه متفاوت از سوی سازمان نوسازی،توسعه و تجهیز مدارس کشور و میراث فرهنگی مطرح است. به اعتقاد کارشناسان سازمان نوسازی مدارس در کنار مرمت دارالفنون باید به بحث مقاومسازی آن نیز توجه داشت اما کارشناسان میراث فرهنگی نیز براین باورند که در بحث مرمت دارالفنون باید دقت کافی را داشت که این بنا هویت تاریخی خود را حفظ کند.
حجت الاسلام محمدیان در این خصوص عنوان کرد: در بحث مرمت و بازسازی دارالفنون بین کارشناسان سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس و کارشناسان میراث فرهنگی اختلافاتی وجود دارد. کارشناسان سازمان نوسازی و تجهیز مدارس معتقد هستند که در کنار مرمت دارالفنون باید به مقاومسازی آن نیز توجه داشته باشیم. اما کارشناسان میراث فرهنگی اعتقاد دارند برای مرمت این بنا باید به حفظ کالبد آن حساسیت و دقت لازم را داشت. وقتی سخنان هر دو سازمان را گوش میکنیم، متوجه میشویم که حرف هر دو به حق است اما باید به یک نقطه نظر مشترک و توافق در رابطه با مرمت دارالفنون برسیم. هم اکنون طرح مرمت دارالفنون در شورای فنی میراث فرهنگی در دست بررسی است و طی هفته آینده این شورا نظر کارشناسان آموزش و پرورش و میراث فرهنگی را بررسی خواهد کرد و نتیجه نهایی را اعلام میکند.
وی ادامه داد: بعد از اعلام نظر شورای فنی میراث فرهنگی کار تخصیص منابع برای بازسازی و مرمت دارالفنون آغاز میشود. اگر در طول چند سال گذشته از دارالفنون بازدید میکردید متوجه هرج و مرج و وجود حیوانات موذی در محوطه آن میشدید اما امروزه فضای دارالفنون بهتر شده به گونهای که دانشآموزان و معلمان درحال رفت و آمد به این مرکز هستند و باید تلاش کنیم تا تنفس مصنوعی دارالفنون را به تنفس واقعی تبدیل کنیم.
به گزارش تسنیم، دارالفنون برای پابرجا ماندن و مصونیت از خطر تخریب نیاز دارد تا فارغ از پیچ و خمهای اداری هر چه سریعتر نسبت به احیای آن اقدام کرد.یادگار امیرکبیر این روزها نیازمند آن است که همانند سایر بناهای تاریخی کشور مورد بیمهری قرار نگیرد و به دور از تمام حرفها و وعدههایی که طی سالهای گذشته توسط مسئولان سرداده شده است، برای مرمت آن اقدام عملیاتی کرد.
انتهای پیام/