إِلهِی وَقَدْ أَفْنَیْتُ عُمْرِی فِی شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَأَبْلَیْتُ شَبابِی فِی سَكْرَةِ التَّباعُدِ مِنْكَ / خدای من، من عمرم را در غرور غفلت از تو، نابود کردم؛ و جوانی‌ام را در مستیِ دوری‌گزیدن از تو فرسوده ساختم / مناجات شعبانیه