به گزارش خبرگزاری تسنیم،  الکساندر زورف شش سال پس از یکی از تلخ‌ترین شکست‌های دوران حرفه‌ای‌اش سرانجام به رؤیای قهرمانی در US Open رسید. مرد شماره یک جدول مسابقات در فینال نیویورک بن شلتون را 6-3، 7-6 (7-2)، 5-7 و 6-2 شکست داد و برای نخستین بار جام US Open را بالای سر برد؛ قهرمانی‌ که دومین گرنداسلم دوران حرفه‌ای او و دومین عنوان بزرگش در فصل 2026 بود.

برای زورف، این فقط یک قهرمانی دیگر نبود؛ بلکه پایان یک پرونده نیمه‌تمام بود. او در سال 2020 در همین ورزشگاه و در همین تورنمنت در حالی که برابر دومینیک تیم 2 بر صفر در ست‌ها پیش بود، پیروزی را از دست داد و در نهایت در تای‌بریک ست پنجم شکست خورد. آن شکست سال‌ها یکی از دردناک‌ترین خاطرات دوران حرفه‌ای او باقی ماند. حالا شش سال بعد، زورف به نیویورک بازگشت و این بار در مهمترین مسابقه فصل، اجازه نداد فرصت قهرمانی از دستش برود.

قهرمانی در نیویورک، فصل فوق‌العاده زورف را تکمیل کرد. او در ابتدای سال برای نخستین بار قهرمان یک گرنداسلم شد و جام رولان گاروس را به دست آورد و سپس در ویمبلدون نیز به فینال رسید. حضور در سومین فینال متوالی گرنداسلم و کسب دومین جام بزرگ فصل، نشان می‌دهد 2026 بدون تردید بهترین سال دوران حرفه‌ای او بوده است. زورف اکنون به جمع معدود بازیکنان فعال دارای حداقل دو عنوان گرنداسلم پیوسته است.

این قهرمانی همچنین نتیجه تغییر مهمی در شخصیت رقابتی زورف بود. خود او پیش از فینال تأکید کرده بود که بازیکن سال 2020 دیگر همان بازیکن امروز نیست؛ تجربه چندین فینال بزرگ، قهرمانی المپیک و مهمتر از همه نخستین گرنداسلم، او را از نظر ذهنی پخته‌تر کرده است. اگر شکست برابر تیم در سال 2020 نماد از دست دادن یک فرصت بزرگ بود، پیروزی مقابل شلتون نشان داد زورف حالا بهتر می‌داند چگونه در لحظه‌های حساس مسابقه کنترل خود را حفظ کند.

فینال نیز تا پایان برای شلتون آسان نبود. زورف از همان ست نخست برتری خود را تحمیل کرد و با پیروزی 6-3 شروعی قدرتمند داشت. در ست دوم، شلتون تا تای‌بریک مقاومت کرد اما زورف در آنجا با نمایش کم‌اشتباه 7-2 پیروز شد تا فاصله‌اش با جام تنها یک ست باشد.

شلتون در ست سوم واکنش نشان داد و با گرفتن سرویس زورف در گیم دوازدهم، ست را 7-5 برد تا امیدهای تماشاگران آمریکایی زنده شود اما زورف در ست چهارم دوباره کنترل مسابقه را در دست گرفت. او در همان گیم نخست به بریک رسید و پس از آن با سرویس‌های قدرتمند و بازی کم‌ریسک، اجازه نداد حریف راهی برای بازگشت پیدا کند. بریک دوم در گیم پایانی، قهرمانی را قطعی کرد.

برای شلتون، این مسابقه نخستین فینال گرنداسلم دوران حرفه‌ای بود و شکست او به معنای ادامه انتظار تنیس مردان آمریکا برای قهرمانی در یک گرنداسلم است؛ انتظاری که از قهرمانی اندی رادیک در US Open سال 2003 آغاز شده است. با این حال، برای زورف این شب متعلق به گذشته و آینده بود: گذشته‌ای که سرانجام تسویه شد و آینده‌ای که اکنون با دو جام گرنداسلم در یک فصل، بسیار روشن‌تر به نظر می‌رسد.

زورف با این پیروزی، ششمین برد متوالی خود مقابل شلتون را جشن گرفت و رکورد رویارویی‌های مستقیم دو بازیکن را به 6 بر صفر رساند. مهمتر از آن، او در بیست‌ونهمین سال زندگی خود به دومین قهرمانی گرنداسلم رسید و ثابت کرد شکست‌های بزرگ گذشته الزاماً پایان یک داستان نیستند.

حتی اهمیت این قهرمانی برای تنیس آلمان نیز کم نیست. زورف اکنون تنها دومین مرد آلمانی تاریخ است که جام US Open را بالای سر می‌برد؛ پیش از او تنها بوریس بکر در سال 1989 موفق به کسب این عنوان شده بود.

شش سال پیش، زورف در آستانه قهرمانی نیویورک بود و جام از دستانش لغزید. یک سال بعد، قهرمان المپیک شد؛ در سال‌های بعد چند بار به فینال‌های بزرگ رسید اما همچنان در جست‌وجوی نخستین گرنداسلم ماند. حالا در فاصله چند ماه، دو جام بزرگ را به کارنامه‌اش اضافه کرده است. قهرمانی در پاریس آغاز فصل رؤیایی بود و فتح نیویورک، پایان‌بندی باشکوه آن.

زورف حالا دیگر بازیکنی نیست که فقط به‌ عنوان یک استعداد بزرگ یا فینالیست ناکام شناخته شود. او قهرمان دو گرنداسلم است و شاید مهمتر از تعداد جام‌ها، این باشد که در نیویورک سرانجام توانست داستان تلخ سال 2020 را با پایانی که همیشه می‌خواست، بازنویسی کند.

انتهای پیام/